Baykuş figürü

Her yazımda mutlaka resim kullanırım ancak baykuşla ilgili yazacağımdan dolayı resim kullanmayacağım:) son yıllarda baykuş figürü resmen trend haline gelmiş durumda ve ben bundan rahatsız oluyorum:) bırakın gerçeğini figürüyle bile göz göze gelmekten kaçınıyorum..ciddi ciddi bir takıntı olmaya başladı. Hiç sevmiyorum bu yaratığı kendisi korkunç çirkin görünmesinin yanında bir de kimilerinin inanmadığı uğursuzluğu var. Yaşanmış gerçekler bunu kanıtlıyor..Baykuş ölümü getiriyor sanki..Umarım hiç karşılaşmam kendileriyle..kedi yapın panda yapın tavşan yapın baykuşlu figürleri yapmayın rica ediyorum:))

Limon dilimli sek günler..

Eskiden sevdiğim şeylerin sayısı daha fazlaydı..Gün gün azalıyor zaman gibi..Ama hala yavru köpekleri, renkli yumakları, eski türk filmlerini ve telaşsız sek günleri seviyorum :)

Hayatı olumlama..

Benim evrene hep olumlu mesajlar gönderen ve sonuçlarını aynı gün aldığını söyleyen bir kuzinciğim var:) Benimse aram iyi değildir böyle şeylerle hep bi inatlaşma hep bir dikleşme restleşme hayatla..bu sabah hadi dedim bende olumlama yapayım hayatıma iyi dileklerimi gönderdim ama mesaj hala askıda bakalım ne zaman iletilecek :)
Yaşam koçlarının hayatı olumlama cümleleri komik geliyor bana ben güzelim ben iyiyim mutluyum her hatamla kendimi kabul ediyorum herşeyi mıçmış batırmış olabilirim yıllar geçmiş hala aynı yerde olabilirim ama ben mükemmelim lay la lalayy. Evren dediğin bir muamma bir karadelik ve umarsız ve bencil evren beynimin içi..ben ne zaman olumlasam mutlu hissetsem başıma bir şey geliyor bu yüzden böyle iyiyim..sıcak şekersiz neskafe en iyi başlangıç bir gün için.dilerseniz .evrene mesajınızı yorum kutusundan bırakabilirsiniz :)

Penceresiz bir oda olmamalı..

Böyle bir oda çoğu kimsenin hayali olabilir. Yanında battaniye kahve olmazsa olmaz klasiklerden bir de yağmur. Ama bu odanın penceresi yok gibi geldi bana, görmediğin şeylere inanmama dürtüsü olabilir mi?
Gitsem gitsem nereye gitsem diye düşünürken bir kaç gündür blogları dolaşıyorum sanki artık ben yazmıyorum diye kimse yazmıyor zannederken aynı sıcaklığında devam ediyormuş meğer:)
Yine bir doğum günüme sayılı günler kala yaşlandım zırvaları yapmaya başladım. Kendimi her tür yeniliğe açık bitmeyen enerjili orjinal fikirlere bayılan birisi gibi görürken aslında daha farklı biri olduğumu keşfettim..Ve anladım ki yaş, zaman, tecrübe bunlar çok önemliymiş. Kendimi yeni yeni tanımaya başladım sanki, aslında çok da değişiklik sevmeyen, alışkanlıklarından kopmaktan ödü kopan hatta sıradanlığımın bile bozulmasını istemeyen biri oldum evet yani yaşlandım :))
Geçen akşam pencereden bakarken ki bu da bir yaşlanma belirtisi :)) bir kaç ergen çocuğun köşe başındaki çöpleri tutuşturduğunu gördüm. Baya da büyük bir ateş topu oluştu ve ben huysuz yaşlı amaçsız ihtiyarlar gibi onları ihbar ettim pencerenin gerisinden izledim hatta ne işime yarayacaksa bir kaç da fotograf çektim. Tabi olay yerine ekipler gelene kadar çocuklar çoktan kayboldu. Aslında onlara çok sinirlendim yakalansalar hoşuma gidecekti:)

Yeni bir yıla daha girdik, her geçen yıl bindik bir alamete gidiyoruz kıyamete dedirtiyor zaten..Ama küçük mutluluklar olduğu sürece yaşamak hala çok güzel..
Benim bugünlerde Hakan Günday okuyasım var..

başlıksız ve şekersiz olsun

2007 de yazmaya başlamışım. Sanki asırlar geçmiş üzerinden..uzuuuun uzun zamandır koptum gittim buradan ama burayı sevmediğim anlamına gelmiyor.
Hani bir şeyin büyüsü bir anda kaçıverir ve bir daha aynı olmaz ya sanırım böyle oldu.
Bazı güzel şeyler içinde bulunduğun an değerli oluyor. Yıllar önce bir ortamda iyi demlenmemiş çaya büsküvi batırıp yemiştik sohbetimize de doyum olmamıştı. Ertesi gün aynı ortamı yarattık aynı çay aynı büsküvi ama bir önceki gün gibi olmadı. O zaman anladım ki her şey an'lardan ibaret. Zorlamakla olmuyor..
Zaman geçiyor herkes her şey değişiyor..
kahveyi hala çok seviyorum ve yağmuru ve kitapları ve uzun zamandır izlemesem de g.kore filmlerini..tekrar yazmak istiyorum buradan veya başka bir sayfadan bilemiyorum..
takip ettiğim blogların çoğu terkedilmiş..olanlar olmuş misali..
hala şu yazdıklarımı okuyan birileri varsa selamlar..

TÜBERO skleroz (Tuberous Sclerosis)

Yakın bir arkadaşımın kızı bu hastalıktan muzdarip onun ricası üzerine blogumda paylaşıyorum. Belki daha çok insana ulaşabiliriz diye..

https://www.facebook.com/groups/217568648314554/?fref=ts

bu da facebook grup adresleri..

 

insan ne ister!

Evin on yaşındaki kızı serzenişlerde bulunur. En şanssızınız benim okula gidiyorum birr sürü ders yapmam gerekiyor, geç geliyorum tv izleyemiyorum vs vs..
Bir de sana bak:
*süper bir lap topun varrr
*dokunmatik telefonun varr
*bir çocuğun var! (bir çocuk kardeşi oluyor)
Bunların üzerine:
Anne, insan başka bir şey istemez mi? diye soruyor..

*Arabayı istediğin zaman alıp çıkıyorsunn
*Bir dolu kitabın var
Daha ne ister ki bir insan! cevabını alıyor :)

sessizlik...!

Kahve yalnızlık ister..

Görür görmez paylaşmak istedim..Özdemir Asaf'ın dizeleri eşliğinde...Doğru, kahve yalnızlık ister..

Yağmur yağdı üzerime..

Bu bir merhaba yazısı..yine uzun zaman oldu. Yazmadığım okumadığım süre içerisinde çok şey oldu. Az gittim uz gittim dere tepe düz gittim şehir değiştirdim ev değiştirdim dostlarımı sevdiklerimi ardımda bıraktım. Üzüldüm ağladım güldüm  bağırdım çağırdım ve en önemlisi yağmurun ellerini tuttum.Yağmur, kızım.. :)
Evet bir kızım daha var artık..Bir süre buraları bebek yağı, bebek bezi kokuları sarabilir :) 
çok zor bir hamilelik süreci zor bir doğum ve sonrası yaşadım. Yaş ilerleyince daha da zor oluyormuş bazı şeyler.Yinede dikenlere katlanmak zor olmuyor gül böyle güzel kokunca..
işte böyle artık imkan oldukça buralardayım banadairler ve biriktiridiklerimle..
Umarım herkes iyidir :).

Kime koşarsın?

Kime koşarsın, canın yandığında? En sevdiğine mi? Seni en çok sevene mi?

[suskunlar]


__ En sevdiğime..