23 Ekim 2009 Cuma

Orada bir köy var, hemen yakınımda..

Yakın arkadaşım birkaç gün önce oturduğumuz yere yakın bir köy okuluna atandı. Dün hayırlı olsun demek için çiçeğimi ve çocuklara vermek üzerede çeşitli şekerler alıp düştüm yola. Okulu bulmam zor olmadı ama köy yoluna girdikten sonra tek düşündüğüm arabayı haşat etmeden ordan geri çıkmaktı :)
Okulun hemen yanındaki mezarlığın önüne park edip okula doğru yürüdüm. Ne kendine ait sınırları olan bahçesi vardı nede her hangi bir şeyi! Tek bir sınıftan ve küçücük müdüriyet odasından ibaretti. Her yer dağınık duvarlar dökülmüş, toz ve kir içindeydi. Öğle arasındaki çocuklar etrafımı sarınca ‘evettt ben yeni öğretmeninizim’ dedim :) gözleri şaşkınlıkla açılınca şakaaaa diye güldüm, pek hoşlarına gitti. İlgili ve sempatik buldular ki etrafımdan hiç ayrılmadılar. Bazılarınınsa meraklı ve ürkek bakışlarından uzun süre nasibimi aldım.
Topu topu yirmi çocuk var ve hepsi bir sınıfta eğitim alıyorlar. 1 ler 2 ler 3 ler 4 ler 5 ler diye kümeler halinde oturuyorlar. Ayakları çıplak sadece terlik giymişti çoğu, şaçlar karışık eller kirli üst baş desen allaha emanetti. Bu çocuklar bu okul beni çok sarstı. Dünden beri onları düşünüyorum. İnsanların eşit haklara sahip olmasından yanayken böyle olmadığını bilmek çok üzücü. Kendi çocuğum özel okulda, branş dersleriyle, resim sınıfı müzik sınıfı bile ayrı bir yerde eğitim alırken onların o hallerini şartlarını görmek beni çok üzdü ve utandım.

Son ders resimdi ve hepsi kurşun kalemle yaptılar resimlerini çünkü boya namına hiçbir şeyleri yok. Kızımın resim yapmaya ayrı bir ilgisi ve yeteneği olduğundan bu anlamda her imkanı fazlasıyla sunuyoruz. Hali hazırda evde kullandığı 4 suluboyası sayısız pastel boyası gazlı kalemlerinden normal çeşit çeşit kalemleri ve ihtiyacı olan her türlü sayısız gereci, kitapları var..diyorum ya çok utandım.

Arkadaşım o okulun hem müdürü hem öğretmeni hem de her şeyi olacak. Gemisinin kaptanı yani..ben sana ne gerekiyorsa yardım ederim dedim. Arabanın altını vuracağım diye bir an önce çıkmak istediğim köy yoluna şimdi tekrar ne zaman gideceğimi düşünüyorum..ve çocuklara neler neler götürsem de mutlu etsem diye :)
Çok güzel planlarım var onlar ve okulları için..
Sanıldığı gibi sadece doğuda yada güneydoğuda imkansızlıklar içinde değil çocuklar..İç Anadolu’nun göbeğinde bir köy okulu burası. Çocukların ellerinden tutmak, hiçbir şey yapamıyorsak bile güler yüzle sohbet etmemiz bile kendilerine değer verildiğini hissetmeleri bile önemli..
Artık bir ayağım orada olacak, zaman zaman pasta börek yapıp götüreceğim, zaman zaman okul ihtiyaçlarını..ve yanında bol bol sevgimi..

Yanımda fotoğraf makinemi de götürmüştüm ama hiç çekmedim. Nasıl kendi çocuğumun fotoğrafının izinsiz çekilmesini istemiyorsam bende onların kişilik haklarını düşündüm. Köy çocuğu diye fakir diye kimse istediği gibi davranmamalıydı. Okuldan ve civardan birkaç kare alacaktım ondanda vazgeçtim, çocuklar görüp heveslenir onları da çekmemi ister diye..
Ne hizmetlisi ne başka bir sınıfı ne kendine ait çevrili bir bahçesi var..sadece bir dam..ve o damın altında pırıl pırıl gözler ve afacan yüzler var..

5 yorum:

Dolunay dedi ki...

bende oyle bır okulda calıstım bılıyormusun.yazdıklarını cok ıyı anlıyorum.arkadasının ısı hayırlı olsun.

YAŞAMIN KIYISINDA dedi ki...

Utanıyor insan değil mi? Berrin'cik,
Evet çok utanılacak çok okullarımız var. Sadece bizlerin bildiği, ilgililerin hiç utanmadığı, hiç bilmek istemediği.
Seni bir kere daha sevdim.
Sevgiler...

Aylin Zeynep dedi ki...

Berrin,yazın beni çok duygulandırdı gerçekten,başka hayatlar görmeden birtakım şeyleri pek göremiyoruz sanki sözüm sana ona değil de,gerçekten elindekilerin kıymetini bilmeyip,hayatı tek taraflı görenlere...Düşüncelerinden dolayı gurur duydum seninle,yüreğin hep temiz ışık dolu olsun.

sufi dedi ki...

Sevgili Berrin;
Yazarlarımızdan biri de Van'ın Tursallı'sına öğretmen olarak gitti.Bütün derslerin öğretmeni oluverdi gider gitmez.Sen de ne duyarlıymışsın ki arkadaşına ziyarete gittiğin okulun ve öğrencilerin durumlarından bu derece etkilenmişsin.Rızasız fotoğraflarını çekmemen de beni çok etkiledi,O çocuklar için yapacakların da..Yüreğine sağlık canım sevgilerimle.

Berrin'deniz' dedi ki...

dolunay, cok tesekkurler..

öznur,isteğin üzere siliyorum yorumu. mailde görüşürüz:)

yasamın kıyısında, tesekkur ederım, benı sevdıgınızı bılıyorum :)

aylincim, tesekkur ederım..evet hayata tek taraflı bakmamak gerek dogru soyluyorsun..

sufi, tesekkur ederım..sevgıler benden..