6 Mayıs 2008 Salı

kelime oyunları / umut

'UMUT', pet şişede nokta kadar bir balıktı..

Yıllar önce akvaryum için alınan bitkilerin arasına gizlenmiş, lavabonun deliğinden gitmek üzereyken son anda kurtarmıştım. Minicik bir yavruydu.
Kesik bir pet şişenin içine koydum onu ve adına 'umut' dedim..
Günden güne büyümüş, iyiden iyiye gözle seçilmeye başlamıştı, hatta bir lepistes olduğunu anlamıştım. Düzenli olarak suyunu değiştirip yemini veriyordum. O pet şişede bense sarı renkli odamda yaşıyordum. Pek farkımız yoktu 'umut'la. Benimde düzenli olarak odamın havası değiştiriliyor, yemeğim veriliyordu..

Belirsiz, her zaman ki gibi, öylesine, bilindik, 'Beyaz Zenciler'i, 'Eroin'i ve 'Bozkır Kurdu'nu okuduğum günlerdi..
Yalnızca dört günlüğüne kuzenlerimi görmeye gitmiştim, 3.5 saatlik mesafedeki başka bir şehire..
'Umut' emanet edilir mi? Ben ettim..

Döndüğümde, benim adıma bana sorulmadan alınan bir çift karar ve Umut'un bakımsız haliyle karşılaştım. Sanki biraz daha büyümüştü, direnmişti ve beni beklemişti..

'Umut, umudum sende olmasan' Sarılıp öpemediklerini daha bir içten, coşkuyla, daha bir başka seviyor insan..

Odama girer girmez ilk baktığım o oldu. İnce plastik akvaryum hortumuyla hava vermekti amacım. Bir kaç defa üfledim..fokur fokur hava kabarcıkları..anlayamadım..umut çıldırmış gibi bir sağa bir sola süratle hareket edip çarpıyordu. Sonra aniden ters döndü. Tüm bunlar bir kaç saniye içinde oldu. ''Umut' ölmüştü.. Gelir gelmez onu öldürmüştüm. Oysa günlerdir suyu değişmediği için nefes almasına yardımcı olmak istemiştim. Ne yaptım ben? Ne yaptım ? Neden böyle olduğunu anlayamamış, şok olmuştum..
O kadar severken, yaşamasını isterken, ellerimle büyütmüşken onu öldürmüştüm..

Ağladım..ağladım..ağladım..
Minik bir can, kocaman bir umuda ağladım..Çok sevdiğim için ağladım, çok sevmeseydim, önemsemeseydim ölümüne neden olmayacaktım..Niye sevdim diye ağladım..

Benim için 'UMUT'u yitirmek bu denli acıydı işte..
Sonra minik lepistesim gibi kaç umut öldü elimde saymadım..


'Umut pet şişede nokta kadar bir balıktı' ölmeden önce..

17 yorum:

fikriminincegülü dedi ki...

Umut için çok üzüldüm ama hikayenin anlatılışını çok sevdim. Kalemine sağlık...

Elçince dedi ki...

ellerine sağlık..

Ebruli dedi ki...

7-8 sene önce fanusta beslemek üzere 2 tane balık almıştım. Olmadı, beceremedim ve bir gün eve geldiğimde ikiside ölmüştü.kendime sinirlendim, kızdım.Onları çok özledim...
Şansımı bir kez daha denediğimde ise yine sonuç aynıydı.Bir daha da olmadı.Oysa o rengarenk balıkları izlemeyi,o kadar çok seviyorumki..

Yaşamın Kıyısında dedi ki...

Ufacık bir balık, ama ismi çok büyük. Umutlarını hiç kaybetmemen dileğiyle.
Sevgiler...

banadair_berrin dedi ki...

fikriminincegülü, elcın, yasamınkıyısında, guzel yorumlarınız ıcın tesekkur ederım..

ebrulı; hayvan beslemek buyuk sorumluluk ıstıyor..sevmek yetmıyor malesef..sayısız evcılimi kaybettım ben, ozellıkle duygusal kısılerı yıpratabılıyor bu durum..

yorum ıcın tesekkurler..

Batuhan Doğu Alkaya dedi ki...

senin için bir lepistes..
kimi için bir insan , bir platonik , bir aşk ..
Hepsine anlam katan değilmi umtular ?
Çok güzel bir yazı olmuş ..

Adsız dedi ki...

Ölüm allahın emri ayrılık olmasaydı... Bir arkadaşım bana "giderim, ararım, gittimi geri dönmem" demişti... Şahsen aramanın beyhude bir eylem, beklemenin erdem olduğunu lepistesler bile bilir... Aramayacaksın... En son nereye koyduysan ordadır her şey... Beklemek yerine umut beslemek daima hayalkırıklığına çıkarıyor insanı zira o umut ateşi aramaya sevk ediyor... Arayışımız bazen içe yani sağa-sola-öne-arkaya-yukarı-aşağı değil tam içe olabiliyor... Oysa içe dahi arama beyhude... Yüreklerimizin dergahında amansız oruçla bir ömür bekleyecektir lepisteslerimiz Yunus olmak için...

Hani dilim döndüğünce yakışayım dedim yazınıza... kikir

Geveze Kalem dedi ki...

Sevgili Berrin,
Bunun ne kadar güçlü bir yazı olduğunun farkında mısın?

"Umut emanet edilir mi?" cümleni okuduğumda, yazıya ara verdim. Gülümsemekle ağlamak, sevinmekle acımak arası bir ifade belirdi yüzümde.

"Umut pet şişede nokta kadar bir balıktı," ile başlayan cümlenin, tekrarında "ölmeden önce," ile bitişi çok vurgulu, çok başarılı.

Haddim değil yazını bilir kişi gibi eleştirmek ama o kadar beğendim ki, söylemeden duramadım. Hatta bu hikayenin senin tarafından yaşanmış acı bir olay olduğunu bile umursamayacak kadar...

Sevgiler...

dennizyıldızı dedi ki...

çok kişinni sıradan gördüğü olayları böylsi kalema lmak büyük beceri. küçücük minicik olması ne ifade eder ki o da can tasımıyor mu ki..
sevgiler...

NnEvV dedi ki...

eminim ki hiç bi lepistes o Umut gibi olmamıştır ,, şimdide öyle değil mi zaten hep canını en çok acıttıklarımız en sevdiklerimiz , en çok canımızı acıtanda yine en sevdiklerimiz !!

Geveze Kalem dedi ki...

Berrin, atölyeyi açtık. Öykü tamamlamada il sıra senin.;-)

ilham perisi dedi ki...

Of of of Berrin yine yıktın beni.Yıkılan mevta olan tüm umutlarımı depreştirdin.Bir daha uğramam sana...

Muhabbet Çiçeği dedi ki...

Ayy yaa yazık olmuş ama benimde böyle birşey başıma gelmişti:( ellerimle yanlışlıkla öldürdüm balığımı:(
Onu hatırladım bende şimdi.
Çok güzel anlatmışsın canım.
Sevgiyle kal.

banadair_berrin dedi ki...

batuhan; tesekkur ederım cok dogru soylemıssın..

...............
beklemek zor sanat, umut etmek daha kolay, tesekkur ederım......

geveze kalem; yorumunla onore ettın benı..cok tesekkur ederım..elestırılerınızı her zaman beklıyorum..

denızyıldızı; cok tesekkur ederım yorumun ıcın..

geveze kalem, tamam gordum :) salim kafayla okuyup devamını getırecegım en kısa surede..

ilham perısı; yarın yıne gel beklıyorum :) tesekkur ederım yorum ıcın..

muhabbetcıcegı; sagol canım tesekkurler..gercekten cok uzucu bır durum..

Cocukla Cocuk dedi ki...

Geçen yıl doğumgünü hediyesi olarak gelmişti 2 balık . Bir türlü yaşatamadık, yenisini aldık yine olmadı. Çok büyük sorumluluk evcil hayvan

zelebek dedi ki...

ne yazacağımı şaşırdım...

çok güçlü bir kalem oluyorsun farkındamısın...biraz imlayıda önemsedinmi bu eller neler neler döktürmez...


yazın çok güzel olmuş...yorumlara baktığımda kimi arkadaş yaşadıklarına kimi de yazıyı yazma ve anlatma tarzına dikkat etmiş...evet aslında her ikiside çok önemlidir...

okuyucu içinde mutlaka kendinden birşeyler bulmalı ve sürükleyici olduğunu düşünmelidir...
yürekten kopan bu duyguları kağıda dökebilmek çok önemli...biliyorum her zorluğun üstesinden geleceksin...ve herşey çok güzel olacak...


benımde bir buçuk yıl önce elimden daha büyük japon balığım öldü ve işyerimin önündeki çiçekliklere gömdüm...bana geldiğinde minicikti...neyse çok sevmek demişsin ..işte bu duygu sonradan öğrenilen bir duygu değildir...
sevmek erdemliliktir...

sevgiyi yaşamayı bilmeyen nice insanlara sözümdür, lütfen bırakın duygularınızı da sevmeyi özgürce yapın...



seni canı gönülden kutluyorum....

banadair_berrin dedi ki...

cocukla cocuk, yorum ıcın tesekkur ederım..ve dedıgın gıbı evcıl hayvan buyuk sorumluluk..kalbı olan beslemesın :)

zelebekcım; ne guzel bır yorum bu :P imlalar elelrınden oper :)