Bana Dair...

Biscolata erkeği Türk olursa

2011-12-27T09:21:00.007+02:00

Benim adım Hanzo, Türküm..Boş zamanlarımda plajda kızları dikizlemekten, böğürerek futbol maçı izlemekten, elimde kumanda iki seksen uzanmaktan hoşlanırım :))

Biscolata reklamı için Türk erkeği seçilecek olsa kim olurdu?

Polat Alemdar'ı bir sarmaşığın üzerinde tarzan gibi görebiliyorum :)))

ama ben, Kenan İmirzalıoğlu diyenleri duyuyorum :)

pembe mezarlık istemem

2011-12-20T10:55:00.003+02:00

Ağzıyla kuş tutsa da sevemediğim insanlar var benim! Bir de canıma okusa bile sevmekten vazgeçemediklerim..(İ.BERK)

Dağılın artık da gidip tabutuma uyuyayım dedi..canlı renkleri ne kadar severdi oysa ki..şimdi bakmaya dayanamıyordu..beynini gözlerini midesini yoruyordu..tek renk siyah, karanlıktı..
gözlerde aralıklı bulutlar..
sevmek, onun iyiliği için usulca kapıyı açmaktı, gidebilmesi için..gitmesine izin vermekti..
pembe ağırlıklı bir odada arka arkaya pembe mezarlığı dinliyordu. hava kararmış..içeriden aksam yemegi hazırlıgı sesleri geliyordu..yıllar sonra yine ailesinin küçük şımarık pamuklara sarılıp sarmalanmıs kızıydı..tekrar himayelerine alınmış..
pembe bir mezarlık asla istemezdi hatta bir mezarlık...hiç bir zaman sevmedi bir yere tıkılıp kalmayı..mikro parçalara bölünüp denize serpilmeyi tercih ederdi..

bu aralar üzülüyorum kendime..yorgunum..yorgun..yorgun..yorgun..
battaniyem nerde..yeniden yatmak istiyorum..
don omar, danza kuduro bile coşturamıyor beni..
durum vahim :)

...bu yazımda yorum görmek istemedim..yayınlamadığım beş yorum için teşekkür ederim...

Birine Bakmıştım..

2011-11-22T11:22:00.004+02:00

Birine bakmak için girdiği depresyondan bir türlü cıkamadı..
haber alt baslıgından sonra sunlar yazıyordu..

Uzun renkli atkımı dolayıp boynuma yeni yağmış taze karın üzerinde yürümek istiyorum..çok şey değil yani hepsi bu..yine bir fransız filminin içinde olmak..başrol değil, bir figüran yada belki bir dekor olarak..
ayaklarımın altında kıtırdaması ne güzel, botlarımın bıraktıgı izlere bakıyorum o sırada yolun kardan temizlenmiş kısmından bisikletli bir adam geçiyor başında kasket kolunun altında bir gazete ile..sokaklar çok boş..
geçen hafta yorganı başıma çekip hıckıra hıckıra ağladığım geceyi düşünüyorum, herkesten cok kendimin bu işe şaştıgını..
yaşlanıyorum diyemeyeceğim..bu ondan daha öte bir şey..güçsüzlük, ölüm döşeğinde olmak gibi..
bütün her şeyi, kustuğun yerleri temizleyecek bile halinin olmaması..
karlı yolda ilerliyorum, kulağımda bir ağıt..acıklı bir şarkı..az ilerde küçük bir yer var kapısında cıngırak..sırf kapı acılıp kapandıgında o sesi duymak için içeri giriyorum..tipik bir fransız kız..kahkülleri boynundaki fuları..ben ise hangi millettenim dahası insan mıyım neyim onu bilmiyorum..tarcınlı çöreklerin kokusu bas döndürücü..bir kaç tane alıp oturuyorum..koklayıp koklayıp dışarı cıkıyorum..yıne kapıdaki cıngırak sesini duyuyorum..bu hoşuma gidiyor..
bu filmde bir şey eksik akordiyon sesi..
bu filmde çok şey eksik..
sabah mutlu uyanmak, iştahla yemek yemek ne güzeldir..
bu ıssız sokaklarda bir kaç köpekten başka bir şey kalmıyor hava kararmak üzere..
artık geri dönmelisin diyor bir ses..
de nereye döneceğim..
dizlerimin üzerine çöküp oturuyorum, kibritçi kız gibiyim..sabaha karşı tebessüm etmeyi umuyorum..

ünlü yazarın son kaleme aldıkları, basında geniş yer buldu..Bisikletli kasketli adam her yerde aranıyor..

İşte son okuduğum kitaplar (kinyas ve kayra....)

2011-10-27T11:24:00.008+03:00

KİNYAS ve KAYRA..
Hiç uykum yok. Hiç uyuyamıyorum. Domuz gibi içiyorum. Ama gözlerimi kapalı bile tutamıyorum. Sabaha beş saat var. Annemi düşünüyorum. Nerededir şimdi? Aynada kendime bakıyorum bazen. Ve tek kelime etmesem bile vücudum yaşadıklarımı, hayattan ne anladığımı anlatmaya yetiyor. Sağ omzuma kendi çizdiğim kelebek, beğenmediğim için üzerine attığım çarpı işareti ve altında aynı kelebeğin bir Japon tarafından çok daha iyi işlenmişi. Sol dirseğimin iki parmak yukarısındaki kurşun yarası. Bileklerimdeki otuz dört dikiş. Medeniyeti bir aralar, herkes gibi yaladığımı kanıtlayan apandist ameliyatımın izi. Ve sırtımı çok, hızlı yaşlandım! Ancak hayattayım.Kayra, bir gün bana 'Mutsutluğuna hiçbir çare aramıyorsun' demişti.

Bu acayip bir kitap..sürükleyici elinizden bırakmak istemeyeceğiniz..tek kelimeyle manyakça sanki tüm ruh hastalıklarını içinde barındıran :) Kinyas ve kayra tek bir kişi mi bir dünya insan mı ayrımını yapmak okuyana kalmış. Uçuk kaçık film vari bir kurgusu var..kinyas ve kayra imkansızı yaşarken beyin ölümlerini gerçekleştirmeyi istiyorlar..

Kürk mantolu madonna..

Sabahattin Ali'nin sanırım kırk elli sene önce yazdığı yapı kredi yayınlarının 2008 de tekrar gündeme getirdiği harika bir kitap..çok beğendim..bittiğinde üzüldüm..ince ve içli bir anlatım..

"Her gün, daima öğleden sonra oraya gidiyor, koridorlardaki resimlere bakıyormuş gibi ağır ağır, fakat büyük bir sabırsızlıkla asıl hedefine varmak isteyen adımlarımı zorla zapt ederek geziniyor; rastgele gözüme çarpmış gibi önünde durduğum 'Kürk Mantolu Madonna'yı seyre dalıyor, ta kapılar kapanıncaya kadar orada bekliyordum." Kimi tutkular rehberimiz olur yaşam boyunca. Kollarıyla bizi sarar. Sorgulanmadan peşlerinden gideriz ve hiç pişman olmayacağımızı biliriz. Yapıtlarında insanların görünmeyen yüzlerini ortaya çıkaran Sabahattin Ali, bu kitabında güçlü bir tutkunun resmini çiziyor. Düzenin sildiği kişiliklere, yaşamın uçuculuğuna ve aşkın olanaksızlığına dair, yanıtlaması zor sorular soruyor.

Kayıp gül

Serdar Özkan'ın bu kitabı 44 dilde 50 yi aşkın ülkede yayımlanmış..Türklerin küçük prensi diye lanse edilmiş..martı..simyacı..küçük prensi sevenlerin mutlaka okuması gereken bir kitap deniyor..ancak ve ancak ben bu kitapta hiç o lezzeti alamadım..bu kitabın 50 ayrı dile

çevrilmesini şaşkınlıkla karsıladıgımı söylemeliyim :) kitabın özeti her şeyin özü içinizde klasiği :) otur sıfır hahahhah

AŞKIN GÖZYAŞLARI

şems tebrizi ve hz mevlana olmak üzere iki ayrı kitaptan oluşuyor..Ramazan atmosferinde okuduğum iki kitap..şems tebriziyi anlatanı daha cok begendim..bence okunmalı..

Yalnızlık aşkın vekâletidir. Ölüm aşkın kefaretidir.
Her aşk bir baş götürür. Bu kez baş veren Şems olmuştur.

Elimde okunmamış bir sürü kitap var ama cezbedici değil..Bu okuduğum kitapları önerileriniz üzre seçmiştim..

yeni önerileri bekliyorum..

Bir Allahsız bir Kitapsız kalmayalım :)))

içimizi yaktınız, helak olun inşallah

2011-10-19T11:55:00.002+03:00

Hepimiz acı ve öfke içindeyiz..bıçak hep kemiğe dayanmış şekilde yasıyoruz ama bugün kemiği de kırıp geçti. Askerini, polisini korumayanlar bu veballeri nasıl ödeyeceksiniz..

şerefsiz bdp hükümetle o soysuz inlerde yaşayan pisliklere cagrı yapıyormus, savası durudurun dıye..

savas denen sey sınırları belli olan iki devlet arasında olur, ne sınırları belli ne bir şey..

Hava harekatı başlamış, üç beş bomba atıp göz boyamayın artık!

Vatan sagolsun demekten bıktık, mehmetler ölürken vatan sağ mı kalır..

acımız cok büyük, bugün daha da büyük..şehitlerimize allah rahmet eylesin aılelerıne sabır ver yarabbim..

Vatanımızı koru..bu yüreğimizdeki yangın ulaşsın inlerini cehennem yerine çevirsin..

hislerime tercüman olan bazı twitleri yazmadan edemeyecegım..

Somali için öldük,ırak için öldük. suriye için yandık. filistin için kavrulduk..Allah için Türk evladı için ölme zamanı gelmedi mi?

Cumhurbaşkanımız misliyle intikamımız alınacak diyor ntv de..ilk defa inanmak istiyorum vede görmek..

bugün begenmediğimiz israil bir askeri için bin filistinliyi geri gönderiyor..bizde 'vatan sagolsun'

bir subayı şehit oldu diye menemeni yakın diyen M.KEMALi özledim..kimse artık vatan sagolsun demesın..

'kalbime koydum seni'

2011-10-13T17:36:00.003+03:00

'ne zaman kalbime koydum seni biliyor musun'?
bir nişanda babanla dans ediyordunuz, kırmızı bir elbisen vardı..baban sürekli müzisyenlere para dağıtıyordu..(ah babam en iyi yaptığın işlerden biri de buydu:) işte o anda..yıllar geçti göremedim, yanacıklarından öpemedim..
dedi, ağlamaklı sesiyle Bedia Teyze..biraz önce..babaannemin dayısının kızıymış, yeni öğrendim tam olarak..utandım..söz verdim ilk fırsatta geleceğim, kızımıda yanıma alarak dedim..
çok duygulandım, nasıl tatlı bir ses nasıl içten kibar bir hanımefendi..
annem gitmiş yıllar sonra yanına ankara küçükesattaki evine, telefonu uzattı Bedia Teyzeye..
kalbime koydum demek ne kadar güzel bir söylem..
uzakta hiç bilmediğin birinin seni sevmesi, hatta hayranın oldum demesi.. yani tuhaf belki biraz komik geliyor yaşlı bir kadının muhtemelen ben 15 16 yaşlarındayken beni görüp..sevmesi..
şimdi o nişan gecesine gidiyorum..eskiden melbo vardı kızılayda tam meydanda bir teras katında..orada dans etmiştik..babalar ile kızlarının dansları hep asil ve özel gelmiştir bana..utanıp sıkıldığımı hatırlıyorum bu danslar esnasında..
nerden nereye..
umarım çok gec olmadan Bedia Teyzeye kendimi tekrar gösterebilir onun söylemiyle yanacıklarımdan öptürebilirim..hafif kabarık kırmızı elbisem ve saçlarımdaki bukleler çokk uzun zaman öncesinde kalsa da..
babalar, kızları, hiç bilmediğimiz bizi 'kalplerine koyan' insanlar..yüzümle beraber yüreğimi tebessüm ettirdi..

burdayım..ya siz?

2011-10-11T21:23:00.004+03:00

Uzun zaman oldu..kocaman bir yaz geldi geçti..sonunda beklediğim sonbahar mevsimindeyim..
özlemişim..dört ay kadar uzun süre hiçç ayrı kalmamıştım burdan..
Bazen ayrılıklar, geri dönüp süratle sarılmak için iyi oluyor..
ve görmeyeli kimler burada, meraktayım elleri görelim :)

Sabah hangi şarkıyla uyanmak istersiniz?

2011-06-03T10:47:00.002+03:00

ZıvanasızAlan'dan gelen mim konusu
"Güne başlamak istediğin şarkı nedir? Tek bir tane ama her gün çalsa bıkmayacağım dediğin şarkı."

Fazla düşünmedim, hiç bıkmayacağım huzur ve neşe veren çok sevdiğim Erol Evgin'in 'sevdan olmasa' şarkısını seçtim..

ara ara hababam sınıfını anımsatıyor dinlerken :)

Sen olmasan Mahmuttt ah bu çile çekilmez :))

Sen olmasan ah bu hayat çekilmez, diye düşüneceğiniz birilerinin olması dileğiyle..diyerek yazımı noktalayacağımı düşündüyseniz yanılıyorsunuz :)

sevdiklerimiz hep yanımızda olsun ama bağımlı olmaya karşıyım..O olmazsa ölürüm biterim demek yok..hayat her şekilde çekiliyor..

asist olmuyorum bu konuda kimseye paslamıyorum..sabahları uyanmak istediğiniz şarkı varsa yorumlara bırakabilirsiniz..
şarkıya geçiyoruz, haydi ellerrr, mutlu hafta sonları :)

Güne iyi başlama şarkısı 5 (seve seve nereye kadar:)

2011-05-27T09:39:00.005+03:00

Sami - Seve Seve / Yeni klip 2011 video.mynet.com

hayat hep sana madik atınca
ister istemez üzülüyorsun
makara yapıp içine atıp
dostya düşmana takılıyorsun
unutma dünya yalancı hancı
döner dolaşır biter her acı
leyleği havada görünce durma
hemen yola çık arkana bakma

sözü ve müziğiyle felsefe içeriyor hayata dair :)) hele videosu :)
güne iyi başlatması da cabası..
çok sevdim..dinliyorum..
boşverr, at çöpe gitsin günümdeyim..
**Sami'de şirinlik abidesi ^-^

Şampiyonnn FENERBAHÇE......

2011-05-23T09:05:00.003+03:00

İşte bu! o yeah :)))

Şanlı takımıma, gol kralımız Alex'e ve başarının mimarı Aykut Kocaman'a kocaman kocaman sevgilerrrrrrrrrr...

ve ardımızdan gelen Anadolu takımlarına..

Al hançeri kadınım, vur ben öleyim..

2011-04-29T08:48:00.006+03:00

Severek takip ettiğim blog arkadaşım enk'ten gelen mim'in tam zamanı..

Mimin Konusu: Şu an kendi ruh halinizi anlatan, bir ezginin melodisiyle ya da bir şiirin satırlarıyla ya da bir veciz sözle ya da bir resimle aktarınız.

Dün akşam üzerinden itibaren ruh halim tam olarak da bu :)
Fatmagül ve Kerim'in birlikte söyledikleri bu muhteşem ege türküsü..'evlerinin önü mersin' (kendi sesleri olduğunu da belirteyim)

Kerim (Engin Akyürek) ve Fatmagül (Beren Saat) yıllar önce bir oyunculuk yarışmasının birincileri ve bu dizide orada olduğu gibi yanyanalar..Özellikle Kerim'in oyunculuğunu alkışlıyorum..O nasıl güzel bakış ve gülümseyişler..aşk budur dedirtiyor :)

Tıklanma rekorları kıracağından eminim, buyrun dinleyelim :)

30 nisan 2011..not: öngörüsü yüksek biri olarak rekor kıracağını söylemiştim :) dün sayfamı 1065 kişi ziyaret etmiş. Bu benim için bir rekor. Bu 10 65 kişinin ortalama 800-900'ü google dan bu başlığı aratarak gelenler..dün ilk yayınladığımda google ikinci sayfadan çıkarken şu anda birinci sayfanın başlarındayım :) bu ziyaretler halen akın akın devam etmekte..Başarı elbette dizinin bu sahnesinde ama bu videoyu izlemelerinde aracı olduğum için de ayrıca çok mutluyum :)

Penceremde Gün batımı..

2011-04-13T15:45:00.004+03:00

Nasıl da içine içine batar güneş..evimi turuncuya boyar..yüreğimi hüzüne..

gün batımlarının en güzelini görüyorum, işte burada hiç ummadığım bir yerde..

Hayatınızın kitabı hangisi?

2011-03-30T10:31:00.006+03:00

Ne zamandır şöyle lezzetli bir solukta okuyacağım hiç bitmesin isteyeceğim bir kitap okumadım..ciddi anlamda bunun eksikliğini hissediyorum. internet üzerinden araştırma yaptım en çok satan..okunan..beğenilen kitapları..başkaları için muhteşem olan kitaplar bana göre değil. mesela dikkatimi çekti 'fareler ve insanlar' kimilerinin hayatının kitabı..bana göre ise vasat. tamam içinde mesaj var ve can alıcı bir iki şey ama hepsi bu. dikkatimi çeken diğer bir husus alacakaranlık serisi tarzı kitaplar çok okunuyor seviliyor.Gençler fantastik kitaplardan daha çok hoşlanıyor.Bense hiç. Hakan Günaydın'ın Kinyas ve Kayra'sını merak ediyorum. Birde çok bahsi geçen Kürk mantolu Madonnayı.. fazla düşünmeden yazayım hayatımın kitaplarını :) -şeker portakalı -bir geyşanın anıları -uçurtma avcısı -başucumda müzik sıralamayı öylesine yaptım. hepsi bir birinden harika elden hiç bırakılmak istenmeyen kitaplar.. hayatınızın kitaplarını yazarken, şöyle bir solukta okuyacağım senaryo gibi yazılmamış edebi değeri olan yüreğimde bir yerlere dokunacak kitaplar biliyorsanız acil tavsiyelerinizi bekliyorum. bu sıralar 'çocuğunuza sınır koyma' diye faydalı bir kitapla birlikte 'uğultulu tepeler' diye dünya klasiklerinden bir şey okuyorum. ama kesmiyorlar :) aşık olacağım kitaplar istiyorum.. hayatımın kitabı henüz okumadığım kitap..gibi cevaplar kabul etmiyorum :)

Perdemin gerisindeki adamlar :)

2011-03-24T10:10:00.004+02:00

Hiç bir şey göründüğü gibi olmuyor..ruhumun bir köşesinde duygu ve müzik anlamında orta kıvam arabesk bir bölüm vardır. Sessiz sedasız zararsız.
perdemin gerisinde iki tane adam var ki çok severim ikisini de :)
biri dünya ahiret kardeşim ismail yk :) diğeri de Rize'nin yakışıklı uşağu davut güloğlu..kroluksa kroluk..seviyorumm ulennn :)
Karadeniz aşkım zaten almış başını giderken Güloğlu'nun bu iki şarkısı da tuzu biberi oluyor.Biri mutlu ederken diğeri yüreğimi titretiyor.Son günlerde sıkça dinliyorum banadair arşivime eklemezsem olmaz.

davut güloğlu 2009 - bir daha

Genlerimde uzaktan yakından karadenizlilik yok ama olmasını çok isterdim. Ani parlayıp sönmem, neşem, esprili halim, deli dolu ve içi dışı bir olmam bazen jetonumun geç düşmesi tipik karadenizli özelliklerini taşıyor :) ve mutluyum bu halimle.
Dört bir yanım iç anadolu kültürüyle sarılmışken ben doğu karadenizin bir köşesine ilişmek ve orda kalmak öyle yaşamak için neler vermezdim.
Rize ayder yaylasından bahsetmiştim daha önce..mekanların şehirlerin enerjileri olduğu söyleniyor buna inanıyorum. Bazı yerlerde huzursuzken bazı yerler ise nerdeyse nirvanaya çıkartıyor insanı :)
benim için ayder öyle bir yer. Her şeyi unuttuğum huzuru içime çektiğim bir yer. Herkesin bir defa da olsa görmesini istediğim..Belki bir zaman sonra kısmet olur oralarda yaşamak.

perdelerimin gerisinden haberler şimdilik bu kadar :)

davut güloĞlu - dağların karımısın |

Aklımın SON durağında..

2011-03-23T15:20:00.003+02:00

'sular bulanmadan durulmaz'
göz gözü görmez bazen..her şey öyle bulanıktır ki..bırak önünü kendini göremezsin. Ama sonra ne olur..mutlaka dibe çöker tortulaşır bulanmışlıkların..tekrar bulanması için ani minik bir hareket bile yetebilir.Bunu bilerek yaşamaya başlarsın.
misafiriz ve umduğumuzu değil bulduğumuzu yiyiyoruz çoğu kez.
hayat işte, deyip üstünkörü geçerken.

yine bazen içindeki boşluk etrafındakinden büyük olur. O zaman düşünmeye başlarsın.
içinden çıkanları..oyukları, girdapları..sonunu göremediğin yollara nasıl pervasızca attığın adımları..gemisini kurtaran kaptanları..rengarenk ama nefessiz kalmış rüzgargüllerini..

ne bu şimdi?
bir ikindi vakti çay ve kek olmadan..öylesine..böylesine aklımın son durağında inmeyip bekleyenler..

Güne iyi başlama şarkısı (4)

2011-03-18T09:35:00.003+02:00

Bakıyorum da herkes yorgun..bahardandır, bahardan!
bu şarkı duruma el atıyor..

birde Oktay Rıfat'ın şu dizelerini düşünüyorum son günlerde..

'mutluluk çimen gibidir bastığın yerde biter, yalnızlık gittiğin yoldan gelir...'

Eflatun'u dinlediniz mi?

2011-03-14T23:44:00.002+02:00

Eflatun'u bugün keşfettim..sesi tavırları özellikle şarkılarının sözleri çok güzel ince ve duygulu.
nadir albüm alan biriyim ama eflatun'un kini istiyorum. Bir çok şarkısını dinledim. Hepsini beğendim. Özellikle buraya ekleyeceğim'şarap' ve 'günahlar işliyorum' şarkısını..
şarkılarda böyle kaliteli şiirsel sözlere rastlamak her zaman mümkün değil.
kendisini kutluyor, teşekkür ediyor ve sevgilerimi sunuyorum :)

iğne atsan yere düşmez tenhalardayım diyor..başka bir şarkısında ise gündüzlerinin zifiri aydınlık olduğunu..edebiyatındaki çarprazlık tam benlik benim tarzım..

hüzünlenirken ruh dinlenir mi? evet bu şarkıyla olur..

Her yerde ol ama avucumda değil..

2011-03-11T18:40:00.001+02:00

Kel Caillou ve mükemmel ailesi

2011-03-06T19:01:00.008+02:00

özellikle 0-6 yaş grubu çocukları olanlar Caillou (kayyu) 'yu iyi tanırlar..bu kel kayyu ve muhteşem ailesinin maceraları (ki sıklıkla Kayyu üç yaşındayken diye başlar:) her ne kadar çocuklar tarafından soluksuz izlense de biz ebeveynler için bir süre sonra işkence olmaya başlar..Aynı bölüm en az kırk kere izlenir. Neyseki kızım 8 yaşında ve bu sene biraz daha rahatladık kayyu konusunda..

Kayyu'nun harika hatta süper ötesi anlayışlı bir anne babası vardır. Hemen her annenin çıldıracağı olaylara o kadar ılımlı yaklaşır ki..gözlerimiz dolar adeta :)

kayyu mutfakta ortalığı bir birine katmıştır her taraf un veya mısır gevreğidir ama annesi bunu gördüğünde ' ah kayyu, tatlımmm' diye gayet ılımlı başlar sözlerine..klasik bir anne ise önce aaa!!

der.sonra allah seni...... diye devam eder :)

sonra kayyu banyo yapmak istememektedir mızırdanır ama babası hemen bir bıcır ördek atar küvete kayyu banyoyu sever??!! işte bu kadar basittir kayyu'yu ikna etmek.

kayyu bazen kardesi rosi'den hoşnut kalmaz..ama annesi kayyu o senin kardeşin, seninle oynamak istiyor gibi cümleler kurar , mükemmel çocuk kayyu peki tamam anne der razı olur..

örnekleri çoğaltabiliriz..

geçen yıl bir keresinde kızıma, kayyu'nun annesi mi daha iyi ben mi diye sordum..içimden kıs kıs gülerek..gözleri döndü epey düşündü ve kırılmayayım diye sen dedi :)) oysa ben kayyu'nun annesinin yanından geçemezdim sabır ve anlayış konusunda..

böyle iletişim açısından mükemmel aileler var mı bilemiyorum..ama ben kayyudan da annesinden de babasından da özellikle cırtlak her şeye maydanoz kız kardeşi rosi'den de bıktım..gördüğüm an cinlerim tepeme çıkıyor..

Şubat tatilinde de şansıma kızıma caillou yazı tahtası hediye edildi :)

işte kızımın kayyu çizimleri ve benim en fazla otuz saniyede çizdiğim annesi kardeşi arkadaşları ve sırnaşık kedileri gilbert'ın resimleri :)

fazla mükemmellikte kusurdur öyle değil mi :)

Bu arada şu yasak masak işleri can sıkıcı ama yasaklar ne içindir, çiğnemek :)

bloggerlar büyük sekteye uğradı, blogumu ortalama 200 kişi ziyaret ederken 60 a düşmüş..bu sayı elbette önemli değil ama google üzerinden arama yaparak bloguma gelenler artık ulaşamıyor. Asıl ben onlar için üzülüyorum :)

Takip ettiğim bir çok blog hala aktif, bu sevindirici..

veee kimler burada bir yoklama alalım :)

uzun süreden sonra kocaman bir merhaba..

Hoşçakal der gibi bakmak..

2011-01-26T17:18:00.005+02:00

Ağız dolusu bağıra çağıra kavga etmek tarzım olmadı hiç. Bazen hakkımı dahi aramayıp (kırgınlıktan ötürü) susarım. Suskunluk gibi dayak yediyseniz, susarak dövmeyi de öğreniyorsunuz. Tartışmak, incinmek, incitmek sevmediğin gözden çıkardın anlamına gelmiyor. Heleki yaş ilerledikçe kelimelerden daha güçlü silahların olduğunu keşfediyorsun. Birde hoşçakal der gibi bakmayı..
yaş deyince evet 5 gün sonra tam 33 yaşıma giriyorum..enteresan bir sayı. söylenirken dudakların aldığı şekil gibi :)
yıllar çabuk ilerlesede ruhun bir köşe başında sokak lambasının altında pek fazla değişmeden kalıyor.

99'un 31 ocak gecesi yani benim doğum günü gecemde ölmüştü Barış Manço. Ertesi gün öğrendiğimde yürüdüğüm yol boyunca ağlamıştım. Ondan üç ay önce de babam ölmüştü. O gün babam tekrar öldü gibi hissetmiştim. Barış Manço'da çocukluğum babam belki de mutlu anların lokmaları gizliydi.
Hala rahmetle anar çok severim kendisini..en sevdiğim şarkılarından birini de paylaşmak istedim..'gibi gibi'

Hoşçakal(ın) demiyorum..der gibi bakıyorum sadece..

Anılar 09

2011-01-21T08:45:00.003+02:00

Hani bir koku duyarsın genelde bir parfüm kokusu olur bu, birini hatırlatır yada bir zamanı. Yada uzun zamandır görmediğin bir tişört gelir eline, bir küpe bir şapka o yaz'a o kış'a döner,unuttuğun şeyleri unutmadığını anlayıverirsin..

pc çöktü. Kaçıncı kez başarabildim bunu bilmiyorum :) mecburen epeydir elimi sürmediğim lap top'un başına geçince ne tuhaftır ki ilk aklıma gelen bu şarkı oldu. Oysa uzun süre kahrımı çekmişti bu makine hatırlatacak bir çok şeyi olmasına rağmen o ilk olarak bu şarkıyı çaktı beynime.
Pc başına geçince ilk iş bloğuma ve mailime bakmaktır hemen akabinde istem dışı Gülben ergen oguzhan koç diye arama yaparken buldum kendimi :) sanırım bu makineyi kullandığım en son günlerde deli gibi günde bilmem kaç defa arka arkaya bu şarkıyı dinlediğim için.
Buna benzer şeyleri herkes yaşıyordur muhtemelen..

Oğuzhan Koç'u zaten severdim ama bu şarkısı ve vokaliyle taht kurdu gönlümde :)
'giden günlerim oldu'

Gelecek günlere içelim!
Şimdi neskafemizi..

Ne güzell bir şarkı, kulak verin :)

Güne iyi başlama şarkısı 3 (ah nerede)

2011-01-14T08:52:00.004+02:00

Eski Türk filmlerine bayılırım hele ki romantik komedi tadında olanlarına..

Bu şarkının filmini de defalarca izledim ve bir o kadar daha izleyebilirim :)

Füsun Önal'ı ap ayrı severim..

Hulusi Kentmen, Halit Akçatepe, güzeller güzeli Gülşen Bubikoğlu ve dünya yakışıklısı Tarık Akan :) İzle izle doyulmayacak olan filmlerden biri AH NEREDE..

mutluluk ve neşe saçan şarkısıyla sebepsiz yere güne iyi başlamak..

(filmin sonundan anlaşılacağı üzere, erkekler canını ortaya koyana kadar kadınlar asla rahat etmezler :))

Yaprak dökümü bile bitti, 2010 bitmesin mi :)

2010-12-30T22:49:00.004+02:00

Bir tane kırmızı ışığa takıldın mı arka arkaya gerisi geliyor..Hayat da öyle yeşili de kırmızıyı da zincirleme yaşatıyor...

Muhasebeyi, bilançoyu sevmem. Gerekli ama sıkıcıdır. Bu sene için söyleyebileceğim tek şey çok çabuk geçtiği..Üzüldüğüm şeyler derin sevindiklerim sabun köpüğüydü sanki..
Yeni bir yıl mutluluk getirsin denir..elbette getirir..ancak acılarıda beraberinde..
Salt mutluluk olmaz ki..
Öyleyse umalım, dileyelim..çiziğimiz yaramız beremiz az olsun bu yeni yılda.
Sağlıklı olalım..Güler yüzlü olalım..
Ve cumartesi sabah uyandığımızda başımıza sihirli değnekle vurulmayacağını bilelim :)
Rakamlar çabuk değişiyor..Hayatlar ise zor..Hele insanlar çok zor :)

Adettendir, MUTLU YENİ YILLAR..

HUZUR veren Mutlu eden kareler..

2010-12-28T11:41:00.014+02:00

sevdiğim, gördüğüm an mutlu olduğum, huzur bulduğum şeylerden bazıları..hepsinde ben ve tebessümlerim var :)

Bir dilim musiki (+30:)

2010-12-23T15:50:00.005+02:00

Bir gece, şehrin yanıp sönen ışıklarına bakarken dinlenmesi tavsiye olunur :)

o gece çok mutlu çok neşeli ve aşk sarhoşuysanız dinlemeyin :)

Fobisi olan gelsin :)

2010-12-20T10:53:00.002+02:00

Herkes bir şeylerden korkar ama fobi halinde olması için vücudun istem dışı reaksiyon vermesi gerekir. Fobilerin nedenlerini bulmak için yine çocukluğa bilinç altının derinliklerine iniliyor. Ve illaki bir şeyler bulunuyor :) sağ olsun Freud’un psikanalitik yaklaşımı olmasa ne yapardık.
Geçenlerde tv de bir psikolog fobilerle ilgili konuşuyordu. Bilinen en sık görülen fobiler hayvanlarla ilgili olanıymış.
Kedilerden ciddi derecede korkan hastasını incelediğinde kısa süre sonra bunun nedenini bulmuşlar.
Baba şefkatinden sevgisinden eksik büyümüş! Nedense her taşın altından da baba sevgisi eksikliği çıkıyor.
Bu hasta kız kedi figürlerine bile bakmaya tahammül edemeyecek kadar korkuyormuş. Doktorun yaklaşımına göre kız küçükken bir defasında kediden ürküp babasına doğru siniyor ve babası da onu sakınıyor böylece baba şefkatinden eksik büyüyen kız o şefkati tekrar tekrar bulmak için kedilerden kaçıyor.zamanla bu iş çığrından çıkıyor tabi..
Sonuç olarak korkunun ilk ve en temel kaynağı bulunduktan sonra tedavi süreci çok kısa zaman alıyormuş.

Gelelim bana bildiğim ve fark ettiğim üç tane fobim var.ilki ve en önemlisi ve gerçek anlamda fobim olan bir hayvan. Yani bende aynen o kız gibi o korktuğum iğrendim vs. şeyin resmine bile bakmaya tahammül edemiyorum. Onun bulunduğu bir odaya milyar verseler giremem dokunmak mı mümkün değil. Çığlık çığlığa kaçarım :)
Bu kendimi bildim bileli var ve nedenini gerçekten bilmiyorum. İşin enteresan tarafı normal insanlara göre asla korkulmayacak bir yaratık, hatta sevimli. Iyyy diyorum burada :)) ve bunun ne olduğunu tabi ki söylemeyeceğim, bilen sayılı insan vardır hatta onlar bile ileri derecede fobi olduğunu belki çok farkında değiller. Elimden geldiği kadar gizli tuttum bunu tabi ani reaksiyon verdiğim çok olmuştur ama ört pas etmeye çalıştım hep. Bunun nedeni zayıf yönümün bilinmesini istemeyişim. Şimdi düşününce benimkinin altında da mı baba sevgisi noksanlığı var bilemiyorum. Yani benimki korkup kaçıp sığınılacak bir canlıda değil neden böyle oldu küçükken ne yaşadım bilmiyorum ama şimdi bile bu konu üstünde durunca saç diplerim karıncalanmaya başladı :)

Gelelim ikinci fobime bu daha alt kademede diğerine göre..kapalı ortam korkusu. Son yıllarda iyice artmaya başladı..Ezelden beri soyunma kabinlerini toplu taşım araçlarını dar odaları sevmezdim yada asansörleri ama yine de katlanabiliyordum. Bu durumun ciddiyetini 3 4 sene önce mr çektirmem gerektiğinde anladım. O mr cihazına tüm bedenimle girip debelenerek dışarı çıkmam bir olmuştu :)
Sanki bir el boğazımı sıkıyor kalbim dışarı çıkacak gibi oluyordu. Defalarca denedik ama olmadı mezardan farksızdı. İçinde yeterince hava dolaşımı var sorun bu değil orada kapalı sıkışmış olarak kalmak fikri. Asla kendime söz geçiremedim vücudum kendi reaksiyon veriyordu. Neticede birkaç gün sonra doktorun verdiği bir sakinleştirici ilaçla zar zor girip yirmi dakika dayanabildim. Geçen gün asansörde kaldım birkaç saniye içinde kalp atışlarım tavan yaptı resmen kırmızı alarm veriyordu vücudum.. nefesim kesilmeye başladı bayılacak gibi olduğumda asansör çalıştı ve kurtuldum :) Buna benzer durum sinema salonunda da gerçekleşti. Oradan çıkamayacak olma endişesi karanlık sıkışmışlık poffff düşününce bile daralıyorum..

Ve üçüncüsü yükseklik korkum. Bu biraz daha az diğerlerine göre ama 6. katan bile aşağıya rahatça bakamıyorum. Asla çamaşır falan seremem. Yüksek binalarda cam kenarına yaklaşamam. Uçaktan felaket korkuyordum ancak bine bine biraz olsun rahatladım hala sevdiğimi söyleyemem. Uçağın tekerleri yere deyince ağlamakla gülmek arası olurum ve şükrederim Allaha. Aynı zamanda uçak dar ve kapalı olduğu için çifte kavrulmuş oluyor benim için. Bağırmak çığlık atmak istiyorum..ben ben olmuyorum yani :)
Şimdi bu korkularımın nedenlerini elbette bilmiyorum aslında özellikle ilk ve en kötü ciddi fobim için bir uzmanla görüşmeyi istiyorum. Bende merak ediyorum bunda da mı babam suçlu :))

Son olarak öyle enteresan korkular var ki benim ikinci ve üçüncü olanları oldukça sıradan kalıyor. Mesela fıstık ezmesinden korkanlar varmış damağına yapışıp öldürecek diye..yada cep telefonsuz kalmaktan, kapalı olmasına bile tahammül edemiyorlarmış. Meyvelerden korkanlar ve banyo yapmaktan korkanlar da var.

Korkarım ki korkular çok korkutucu oluyor :)

PETA gönüllüleri soyundu! da ne oldu..

2010-12-15T08:31:00.005+02:00

Her yerde PETA (hayvanlar için ahlaklı yaklaşım..örgütü.. Dünyanın hayvan haklarıyla ilgili en büyük organizasyonu..kendimde üyesiyim mail grubuna dahilim) kızları soyundu başlığıyla gündeme geldiler . Zaten soyunmasalar zerre kimsenin ilgisini çekmeyecekti ellerindeki 'sadece hayvanlar kürk giyer' yazılı pankartlar.

Gerçi dikkat pankartlarda değil kızlardaydı.
muhabirin sorduğu sorulara halkın cevapları komik cahilce üzücü başka ne desem bilemiyorum.
BİR TEYZE DİYOR Kİ: BANA DA ÇOK PARA VERSELER SOYUNURUM!
BİR DİĞER TEYZE: NE KÜRKÜ HAVALAR SICAK KÜRK MÜRK GİYEN YOK!!
GENÇTEN BİR DELİKANLI: AĞZININ SUYU AKARAK..EVET ONAYLIYORUM DİYE SIRITIYOR..
BİR BAŞKA ADAM: YİNE SIRITARAK, ÜŞÜYORLARSA KÜRK GİYSİNLER DİYOR!! (TERBİYESİZ)
BİR DİĞERİ: YİNE SIRITARAK SOYUNARAK DİKKAT ÇEKTİKLERİ DOĞRU BİLİYORSUNUZ BİZİM TÜRK ERKEKLERİNİ!! DİYOR.
YİNE BİR BAŞKA ADAM: NE YAPIYORLAR ANLAMADIM HAYVAN TAKLİDİ Mİ ? DİYOR..

güler misin ağlar mısın..

Bu kürkler için ölmüş hayvanların postlarından faydalanılmıyor..olay burada zaten..derisi zedelenmesin diye dövülerek elektrik verilerek sersemletilip canlı canlı yüzülüyor..o zavallı hayvanların çektikleri acıyla çığlıklarını duysanız..
Bunun dahası yok.
Peta veya başka kurluşlar istediği kadar eylem yapsın ülkemizde ancak bu şekilde yorumlanır işte.
Kürk giyen giydiren seven herkesten nefret ediyorum..

Yeni yıl yaklaşırken..

2010-12-07T10:56:00.004+02:00

Yılın en sevdiğim dönemidir yeni yıla yaklaştığımız bu dönem. Kar yağar hava buz gibidir ışıl ışıldır caddeler..Ama bu yıl bu duyguya kapılamadım hava biraz daha soğusa da hala sonbahardayız sanki..mevsimler duyguları da etkiliyor ve anıların taze kalmasını sağlıyor.Ne acı ki ben hala sonbahardayım..
Kış düşlerimle uyanmak istiyorum artık..
Bir sabah uyandığımda her tarafın karlarla kaplı olmasını istiyorum..Havada mutlulukların asılı olmasını..simli kar tanelerimi cama asmak altında yanan mumlarla parıldamasını seyretmek istiyorum geceleri pencerenin önünde..ve burnumda buram buram kayısı yağının aromasının kokusu ile..
Her şey yitip gidiyor ama mevsimleri kaybedeceğimizi hiç düşünmemiştim..hele ki en sevdiğim mevsimi..

yeni bir yıl ne getirir bilinmez ama eskilerden güzel olan şeyleri kaybettirmesin..
noel baba çok yaşlı ve sıkıcı, kardan bir adamın kar tanesi bir kolye getirmesini diliyorum :)
hiç olmazsa bir gün atkımı dolayıp boynuma kaybolan en sevdiğim eldivenimin tekini de bulup karda yürümek istiyorum.

yeni yıl dilekleri için erken sayılmaz..kardan adam size ne getirsin?

Ah, biz kadınlar :)

2010-12-02T12:51:00.003+02:00

Bu kadar karmaşık olmak zorunda mıyız :)
Oysa erkekler otomatik vites gibiler bastılar mı dümdüz giderler..Bir şeyin ortası yoktur onlarda ya evet ya hayır ya vardır ya yoktur ya gaz ya frendir :)

Bizler ise, devir almamız bir dert hava durumu yol durumu ayrı derttir. Ottan kuştan etkilenir kafamızda hep kırk tilki döner, her şeyin en ince ayrıntısına kadar planladığımız gibi olmasını isteriz..zamanla yarışır, zamana güvenmez hiç bir şeyi zamana bırakmayız..
Kaçan bir çorap, bulunamayan küpenin teki, arabanın benzin işaretinin yanıp sönmeye başlaması hepsi derttir..(kendi adıma:)
kısaca kadınlar yola çıktıkları an vardıkları yerde park yeri bulup bulamayacaklarını düşünürken, erkekler için böyle değildir, onlar park etmese de olur yolun ortasında bırakıp giderler :)
bu park meselesini hayatla da ilintileyebiliriz..
keşke bizler de karnımız tokken elimizde tv kumandasıyla dünyanın en mutlu insanları olabilsek :))

**Bu sabah stiletto'da yayınladığım yazımı burada da paylaşmak istedim :)

İtalyanca aşk başkadır, yurt dışında Türk Olmak da hele bir de mim cevaplamak..bam başka :)

2010-11-29T14:18:00.007+02:00

Sevgili ASTREA aşağıda yazacağım konuyla ilgili yazmamı istedi. Buna blog aleminde mim deniyor:) hani hala bilmeyenler varsa diye söylüyorum..Üç yıldır sayısız mim cevapladım ve pasladım, ben seviyorum bunu yapmayı. Hoşlanmayanlara da saygı duyuyorum..

konumuz:

Kitaplığınızın karşısına geçin. Gözlerinizi kapatın. Derin bir nefes alın. Elinizi kitapların üzerinde gezdirin ve birini seçin.Şimdi gözlerinizi açın. Bir kitap seçmiş durumdasınız. O kitabı satın aldığınız ya da hediye gelmişte olabilir anı hatırlamaya çalışın. İlk kez okuduğunuzda neler düşünmüştünüz, hatırlayın.55. sayfayı bulun. Sayfayı tekrar okuyun. Sayfadan bir paragraf seçin ve mim konusu olarak bunu blogunuza yazın.

Uzun süredir yüzüne bakmadığım hatta yarım bıraktığım bir kitap çıktı şansıma.

İTALYANCA AŞK BAŞKADIR..

Ankara, Dost kitabevinden alalı dört yıl kadar oldu. İlk kez okuduğumda neler düşünüyordum hatırlamıyorum ancak ben bu kitabı Helsinki'de her sabah kızımı oyun okuluna bıraktıktan sonra gittiğim bir cafede okuyordum. Sanırım oradan taşındıktan sonra da yarım bıraktım. Bugün kitabı seçip elime aldığımda arasında bir şeyler olduğunu farkettim. Bir fotoğraf, o cafeden demek ki bugünler için hatıra olsun diye aldığım bir peçete ve kızımın disney kahramanlı mektup kağıtları vardı içinde. Bir anda o günlere uzandım tuhaf hissettim ama hoş bir tuhaflıktı.

İçindeki fotoğafı ve o günü çoktan unutmuştum bu vesile ile anımsayana kadar.

Türkiye Finlandiya futbol maçı sonrasıydı..Salon futbolu turnuvasıydı. O akşama dair hatırladığım Hrant Dink suikastının olduğu akşamdı haberlerde duymuş sonrasında apar topar maça yetişmek için çıkmıştık. Ermenistan takımı tribünde hemen yanımızda maçı izliyorlardı bu da kalmış aklımda.

Koca spor salonunda en fazla otuz Türk taraftar vardı. Ve hepsi karşı tribündeydi :)

Bizim yerimiz Finlilerin arasındaydı. Yanımızdaki arkadaşlarımızın ya karıları ya kocaları finliydi, buna rağmen çocukları kırmızı beyaz giymişti, ben bile bunu düşünmemiştim giderken sadece kızımın boynuna küçük bir Türk bayrağı asmıştım.

İlk dakikalarda gol yemiştik neredeyse ağlayacaktım Yurt dışında olunca Türklük damarın fazlasıyla kabarıyor :) Sonra arka arkaya gol atmaya başladık neredeyse inip futbolcuları öpecektim :)

Bu duyguda anlatılmaz yaşanır cinsten. Uzun uzun zaman neredeyse etrafında hiç Türk hatta esmer insan göremiyorsun sarılıp öpmek bile az gelir tutup bağrına basmak istiyorsun :))

Ben orda o duygu seli içerisindeyken hemen arkamızdaki alkollü Finli sürekli bağırıp muhtemelen küfrediyordu. Bizde her gol atışımızda onun burnunun dibinde hoplayıp zıplayıp TÜRKİYE diye bağırıyorduk. Bizim tarafta sesimiz o kadar cılızdı ki :) Asıl ekip karşıdaydı..

Allahın emri maçı kazandık :))

o otuz kişilik Türk Grubu ceddin deden neslin baban diyerek salonu terk etti bizde de bir keyif sormayın. şu anda bile o anları anımsamakla kocaman gülümsüyorum.

O maç akşamı medeniyet denen şeyin nasıl bir şey olduğunu bir kez daha farkettik. Tam tersi bir şekilde olsaydı Türk taraftarın arasında beş altı Finli olsaydı ve maçı onlar kazansaydı ve hoplayıp zıplayıp bayrak sallasalardı ne olurdu? :)

Biz gayet rahat izledik maçı hiç bir sıkıntı duymadık ne kötü bakış ne taciz hiç biri olmadı.

Bulduğum bu fotoğraf işte o akşamdan kalma.

beş çocuk bir Finli bir Türk adam ve bir adet Türk kadın (o ben oluyorum)

Diğer iki adam arkadaşlarımız ve yanımızdakiler çocukları..yüzde yüz yerli tek çocuk bizimkisi :)

Aslında çok güzel bir tablo maç sonu Türk bayraklarının arkasında poz veriyoruz bir Türk arkadaşımızın Finli eşi kendi bayraklarıyla mutlu bir şekilde yanımızda çocuklarıyla yerini alıyor :)

Kitapla ilgili mim yazacaktım içinden çıkan fotoğrafa yoğunlaştım birden neyse buda öyle bir şey olsun :)
evet mim'in yerini bulması için 55. sayfadan bir paragraf yazmam gerek..
Mario da o yılları özlem, pişmanlık ve sevgiyle anıyor olmalıydı. Öyle olmasa Nora'nın verdiği anahtarla usulca kapıyı açıp yatağına gelir miydi? Karısının uyumasını bekleyip o sessiz meydanı geçer miydi?

Bu kadar yeter.. hazır yazmışken kitap hakkında yorum yapayım istiyorum ama çok bir şey kalmamış aklımda hem de yarım bırakmışım. Ama Maeve Binchy'nin kitapları genel olarak sürükleyici ve güzeldir..

İşte benim kitaplığımdaki kitaplar böyledir. İçinden ne çıkacağı belli olmaz sürprizlerle doludur. Bu hoşuma gidiyor zamansız bir zamanda eskide kalmış bir şeyleri bulmak ve o günlere dönmek :)

Bu defa bu mim'i kimseye paslamıyorum. Top bende :)

En iyi Güney Kore filmleri karşınızda

2010-11-26T17:43:00.019+02:00

Bir aydır kore filmi izleyememiştim(evet büyük kayıp, müptelası olanlar bilir bunun ne demek olduğunu:) Bugün 'a frozen flower'ı izledim. (ayazda bir çiçek) 2008 yapımı dram aksiyon türünde. Çok beğendim adeta hiç ara vermeden soluksuz izledim. Klasik kore filmi tadında değil, eski dönemde sarayda geçiyor. çok enteresan konusu var tamamen detay verip büyüsünü bozmak istemiyorum. Ha bir de filmde +18 ibaresi var izlemeden önce uyarıyorlar:) kral kraliçe ve kralın koruması arasında geçen aşk üçgeni diye çok basit özetleyebilirim. eşcinsel bir ilişki de mevcut. bence unutulmayacak filmlerden sadece kore filmi sevenlerin değil herkesin izlemesini tavsiye ediyorum..aşk adama neler yaptırıyor görün :)

gelelim en iyilere:

ilk sırayı 3 IRON (boş ev) alıyor..bu aynı zamanda ilk izlediğim güney kore filmi..diğer tüm filmlerden farklı. neredeyse hiç konuşma yok. Konuşmadan da anlaşılabileceğin ıspatı..müthiş bir film..konusuna değinmiyorum, izleyin diyorum o kadar :) işte aşk bu! dedirtiyor..

ikinci izlediğim , hemen hemen her güney kore filmi izleyicisinin bildiği yada yolunun muhakkak geçeceği :)

'a moment to remember' 2004 romantik dram..özetle aşkın fedakarlık olduğunu anımsatıyor çok dokunaklı bir film hatta sonunda baya bi gözlerim dolmuştu..

evet bu da mutlak izlenmeli..

şimdi de sıra kore filmlerinin önde gideninde.. my sassy girl (hırçın sevgilim) 2001 dram romantik komedi..

bakarsanız eğer en iyi ilk on listelerinin hep başındadır ama benim için öyle değil. tamam güzel film ama bilmiyorum..epey oldu izleyeli ama üzerimde etkisi yok :) yine de izleyin iyi bir kore filmi takipçisi olacaksanız ..izlemeyeni döverler :))

işte benim enn sevdiklerimden DAİSY (papatya) 2006 romatik dram

kore filmlerinin genel bir çizgisi vardır aşkın farklı hallerini işlerler masumdur acıklıdır ve çoğu ağlatmadan bırakmaz :)

işte bu film tam tanıma uyuyor, epey ağlamıştım sonunda :)

izlemeyen hata eder..

More then blue (hüzünden öte) 2009 yapımı dram romantik..

işte tadından yenmeyecek bir film daha :) içinize dışınıza her yerinize işliyor.

aşk bu mu sevda bu mu hayatttt bu mu diyorsunuz :)

ADSIZ KILIÇ 2010 AKSİYON DRAM

harika bir film, hem aşkın hem aksiyonun olduğu eski dönemleri yansıtan saraylı krallı kraliçeli entrikalı kılıçlı kalkanlı kanlı filmleri çok sevrim hele böyle bir filmin içinde muhteşem bir aşk da varsa..kraliçe ve ona ölümüne sadık korumasının aşkı :) bu filmde de ağlamıştım galiba..

kaçırmayın bunu..

ve yine ilk on listelerinde yer alan OLD BOY (İHTİYAR DELİKANLI) 2003 psikolojik gerilim aksiyon diyebiliriz.. ayrıca ödüllü bir film.

başta çok sıkıcı geliyor ama devamı hatta sona doğru zirve yapıyor. hayatta birinden alınabilecek en iğrenç en kötü intikam alınıyor. söyleyip filmi katletmek istemiyorum. insanın sinirlerini bozuyor tüylerini diken diken ediyor acayip bir film.

izleyin veya izlemeyin diyemiyorum. neyse izleyin :)

Bir milyonerin ilk aşkı (a millionaire's first love) 2006 dram romantik..en sevdiklerimden..

aslında tıpkı my sassy girl gibi liselilere daha uygun bir film gibi :) ama çokkk güzelll..bu da Türk filmi kıvamında. Klasik kore filmi seviyorsanız mutlaka izlenmeli..sonu çok acıklı duygu yüklü daha ne diyeyim..

Sunflower (ayçiçeği) 2005 aksiyon dram

zamanında hata yapmış ama artık normal bir yaşama geçmek isteyen geçmişi silmiş düzgünce yoluna bakmak isteyen biri ancak böyle yoldan çıkartılır ve kasıp kavurur ortalıgı :)

yürek sızlatan yapmayın bu kadar da olmaz dedirten bu filmde izlenmeli..

listemde geriye iki film kaldı ama yoruldum zaten iki filmi de izlemeseniz de olur :)

hatta izlemeyin diye yazıyorum..zaten biri blogda mevcut SAD MOVİE (ACIKLI FİLM) evet çok acıklı yerleri var ama Türk filmi ötesi bir şey..tamam canınız çok ağlamak istiyorsa izleyin ağlar ve unutursunuz hepsi bu kadar :))

diğeri tam bir zaman kaybı ..THE DAY BEFORE.. yani şu üstteki filmleri izleyip sonra bu filmi izlerseniz asla beğenmezsiniz. yer ve mekan çok güzel konu da fena değil ama bayıcı bir film..izlemeyin bunu :)

işte şimdilik hepsi bu.Benden nasıl sinema eleştirmeni olur bilmiyorum :)))

böyle arşivi de her yerde bulamazsınız. Daha önce hiç kore filmi izlememiş

olanlara da söyleleyeyim felaket bağımlılık yapıyor ona göre :)

**en iyi kore filmleri listemi yapıp google'da ilk sayfada yerimi aldım:) google'dan bularak gelenler şanslısınız..ben tüm bu filmleri bulmak için epey zaman harcadım:)

devamı gelecek..

Yeşil bir zeytin tanesi..

2010-11-25T16:28:00.007+02:00

Seviyorum seni

Ekmeği tuza banıp

Banıp yer gibi

Geceleyin ateşler içinde uyanarak

Ağzımı dayayıp musluğa

Su içer gibi

Ne zaman seni düşünsem

Bir ceylan su içmeye iner

Çayırları büyürken

Büyürken görürüm gülüm

Her sabah yeşil bir zeytin tanesi

Bir parça mavi deniz alır beni

Seni düşündükçe

Gül dikiyorum ellerinin

Değdiği yere

Atlara su veriyorum

Daha bir seviyorum

Dağları gülüm

her akşam seninle

Yeşil bir zeytin tanesi

Bir parça mavi deniz alır beni..

Sözler, Nazım Hikmet ve İlhan Berk'e ait..Müzik Onur Akın..

uzun zamandır dinlememiştim bugün Onur Akın'ı gördüm tv'de bu şakıyı söylerken.

Bu nasıl sözler ve onu bütünleyen müziktir ki..hiç eskimeyen ve eskimeyecek olarak kalabilen..

Tüm güzel duyguları içinde barındıran, her dinleyişinde pırıldayan bir etki bırakan..

en sevdiğim kısmı, yeşil bir zeytin tanesi, bir parça mavi deniz alır beni..

Tebessümle..

New York'ta beş minare ve sinema izleyicisi üzerine..

2010-11-22T14:49:00.008+02:00

Filmi dün izledik. Her şeyden önce benim için bir özelliği var o da çok uzun zamandır ilk defa beraber sinemaya gittik eşimle :) Gitmez olaydık diyeceğim ama bu filmi beğenmediğim için değil bilakis beğendim. O nasıl bir izleyici kitlesi! küçük bir salonun en az yarısı dolu ve bu doluluğun neredeyse üçte biri ilk okul çağındaki çocuklardı. Kızım da arkadaşları gittiği için gelmek istedi ama söz konusu bile olmadı. Film ilerledikçe ne kadar doğru karar aldığımız ortaya çıktı. Kesinlikle çocukların anlayabileceği türden değil ve fazlasıyla şiddet var.

Kendi adıma ilk on dakika neredeyse bayılacaktım, dışarı çıkıp çıkmamak arasında gelip gittim. Lafta değil cidden panik atak yaşadım, zaten kapalı alan fobim var duvarlar üstüme geliyor canım boğazıma geldi :) O nasıl yüksek ses kulaklarımı tıkadım çatışma anlarında :) diyeceksiniz ki bu bir sinema öyle olur :))
ilk defa gitmiyorum gayet iyi biliyorum ama bu öyle böyle değildi sanki yanımda oluyordu her şey :)
bir yandan yanımdakilerin mısır patlağı yerken çıkarttıkları ses önümdeki çocukların kıpırtısı arkamdakilerden gelen kötü kokular allahım tam bir felaketti. Film izlerken yiyecek içeçek yasaklanmalı bence..

Hele o çocuklarıyla gelenlere ne demeli! ha bir de hemen yakınımdaki iki kadının ani refleksleri :)) final sahnesinde filmdekilerden daha çok şok olup çığlık attılar hahhah

neyse gelelim film ile ilgili yorumuma; aksiyon sahneleri çok iyiydi, amerikanvari başlayıp Türk filmi tadında bitti biterken beni de bitirdi evet itiraf edeyim hüngür hüngür olmasa da ağlattı beni :) söz konusu ana baba ayrılık memeleket özlemi olunca dayanamıyorum.
Mustafa sandal harikaydı, polislik çok yakışmıstı kerataya :)
Diğer oyuncularda öyle hepsi seçmeceydi..Ah bir de Mahsun kendi oynamasaydı..sesi ve görüntüsüyle kirletmeseydi filmi.
New york manzarası mükemmeldi..yer yer tutarsızlık, saçmalıklar vardı elbet her Türk filminde olduğu gibi. Bir çok şey kısıtlı zamana sıkıştırılmıştı. İslam dininin hoş görü dini olduğu çok güzel işlenmiş. Mekanlar çekimler çok güzeldi.
Mahsun'u sevmem ama ön yargılı olup ıyyy asla demem. Adam yapmış bir şeyler ve Türk filmi standartlarına göre oldukça iyi bir film. Net olarak eleştireceğim şey ise amerikalıların konuşmalarına Türkçe dublaj yapılması. o kısımlar alt yazılı olmalıydı..Beklentiyi çok yüksek tutmayın ama izleyin..
izleyin , izleyin..
ben tamamdır, diyorum :))

Rek-lam..STİLETTO'ya göz atın..yeni bloğumuz..

2010-11-13T16:03:00.004+02:00

STİLETTO 'Yeniden dünyaya gelsem, yine kadın olmak isterdim' diyenler için..

Yazar arkadaşlarım Aylin ve Pınar'a katkılarından dolayı teşekkür ederim :)

Ne na nana

Güne iyi başlama şarkısı 2 :)

2010-11-04T09:09:00.002+02:00

Klipte 10 yıl sonraki halimizi görüyorum..
Minik fok büyümüş ama ben o kadar yaşlanmamış :))
ikinci bir cadı daha gelmiş..
dans konusunda eksiğimiz yok fazlamız var, neşeli çılgın bir anne olmaya devam.
sadece minik fok ve ben olsak da olur..
mutluluk bu olsa gerek.
Ruhumuz genç kalsın..bize bir şey olmazzzzzzz..

Güne iyi başlama şarkısı

2010-11-03T09:27:00.004+02:00

Tebessümle uyuyup tebesümle kalkmış gibi..

Nedensiz kendini iyi ve enerjik hissetme durumumun olumsuz her hangi bir şey olup kaybolmamasına dua ederek başladım güne..
Bilinç altı kumbaramı döküp saçmam gerek yere, varsa bu halimin nedenini bulmak için. Bu kumbaram çok zengindir bildiğiniz gibi değil :)

Bu şarkı da cabası..
Mermaids (deniz kızları) film müziği ayrıca. Müziği filmden daha güzel söylememe gerek yok.
Güne iyi başlamak için bir doz almanız yeterli.
Klipte minik fok ve annesini izleyeceksiniz :))

Ruh hali 8

2010-11-02T17:05:00.004+02:00

Öfke duyduğun insanları sevmek ya da sevdiğin insanlara öfke duymak aynı şey mi?

Asla çok yaklaşmayacaksın, çok sevmeyeceksin..takip mesafeni koruyacaksın..Oysa bu kaç yürek hızıdır bilemezsin.
Cama vuran yağmur taneleri, bir sonbahar yaprağının kayıp düşüşü, ayağının altında kıtırdayan kar yada yıldızlara bakarken duyduğun hisler herkesle aynıdır belki.
Ama kırgın bir vücudunuz daha önemlisi kırgın bir ruhunuz varsa herkesten farklı bir şey hissedebilirsiniz.
O his, soğuk akşamların kömür kokusu gibidir, genzinizi yakan. Buruk ve acı. Hüzünlü bir tat.
Gözlerini dolduran, herkesten her şeyden uzaklaştıran.
Yanımda annem olsun, bana bir şey olmaz! Dedirten..

Deniz^e çiçek at..bekliyorum.

2010-11-01T11:17:00.003+02:00

Yeni keşfettim, bayıldım bu şarkıya. Günce Yorgancılar söylüyor, diğer şarkıları da çok güzel. Ama ben bunu seçtim ..
haydi hep beraber, nakarat!

Madem senle olamıyorum
arabayı köprüde bırakıyorum
arkamdan kimse ağlamasın
denize çiçek at bekliyorum :))

1..güzel bir hafta dilemenin kimseye faydası olur mu? :)
2..you tube açılmış haberim yok.

Doğruluk mu? Cesaret mi?

2010-10-26T09:49:00.004+03:00

Ölümle yaşam arasındaki çizgidir demir raylar. Çoğu kez hayallerin ezilir o raylarda.
yalan ile gerçeği, arkadaşlık ve dostluğu da ayıran odur.
Bu çizgi üstünde yürürken heyecan ve korkuyu aynı anda yaşarsın. Bu duygu yeniler adeta seni.
ve elinde başka bir el varsa meydan okuyabilirsin dünyaya.
Beraber adımlarken rayları, tren görünür.
doğruluk mu?
cesaret mi? diye sorarsın gözlerinin içine bakarak. Eller iyice kenetlenmiştir.
Beklediğin cevap gelir..
'cesaret'
gülümsersin kocaman..

Eli tutmak değil, tren süratle üzerine gelirken bırakmamak cesarettir!
sevgidir, bağlılıktır..

Kadın mİLLETİ

2010-10-23T11:15:00.003+03:00

Kadın milleti, çoğu kez illet oluyorsunuz. Yediğiniz şeylerin tariflerini alıp ağzınızı yaya yaya yorum yapmaktan, dönüp dolaşıp doğum hikayelerinizi anlatmaktan ve caanım! çeyizlerinizi övmekten başka bir şey bilmiyorsunuz.Beynimi oydunuz nerden düştüm aranıza.
ayy şekerim ile başlayan skeçler gibisiniz.
tamam oturup atom fiziğinden bahsedelim demiyorum ama, yapmayın böyle..az konuşun, akıllı olun! canımı yiyin :)))

daha kapsamlı yazabilirim, malzeme çok ama dua edin kol kırılır yen içinde kalır felsefesini benimsemiş biriyim :)

Minik hediye kutuları yaptık ^-^

2010-10-21T19:02:00.007+03:00

Üstteki mavi çiçekli nazar boncuklu olanı minik fokumun ilk çalışması :)

Bu fon kartonundan olan ise ikinci çalışması :)

Kağıttan kayık yapmak için çıkmıştık yola bunları yaptık :)

sadece koyu pembe olan fon kartonundan diğerlerinde renkli A4 kağıdı kullandık. Elbette fon kartonundan olan kalın olduğu için amacına daha uygun..

iç kısmı 20*20

dış kapak 21*21 boyutlarında.

süslemeler ise tamamen hayal gücümüzün ürünü..

Bu sitede aşama aşama yapılışı var.

Mutluyuz guruluyuz :))

Azul AZUL la bomba

2010-10-20T17:45:00.004+03:00

Sevgili arkadaşım funda zorla kendisini mimletti :)
hayatının fon müziklerinden birine bayıldım bende. Minik fokumla dinlemeye başladık. Şarkının içinde sürekli seksi kelimesi geçiyor..
bunun üzerine minik fokum (henüz 7.5 yaşında) söylenmeye başladı..

**bu hindistan cevizi ülkesi müziği mi?..seksi meksi anladık..niye sürekli seksi diyor..seksiysen seksi bizim suçumuz mu :)) diye.

kıs kıs gülüyorum..

ardından soruyor, anne seksi ne demek? O_o

azul azul La Bomba @ müzik dinle

Çilekli Pasta /leo buscaglia

2010-10-13T00:13:00.004+03:00

Leo buscaglia bence herkesin okuması gereken bir yazar.
yaşamak sevmek ve öğrenmek
sevgi
kişilik
birbirimizi sevebilmek
9 numaralı otobüsle cennete

Tüm bu kitaplarını lise dönemimdeyken okumuştum. Bir kaç kitabı daha var ama artık yazamayacak, malesef ölmüş. Onca yıl geçmesine rağmen hala unutmadığım şeyler var kitaplarından.
Çiğdem diye bir arkadaşım vardı onun sayesinde okumaya başlamış ve sevmiştim. Çok şey yaşamış paylaşmıştık beraber. Ani bir kopuş oldu detayları hatırlamıyorum. Yakın arkadaşlarımdan Deniz'le çıkıyorlardı o zaman. Ne oldu ne bitti unuttum, bir süre sonra evleneceğini duyduk Almanya'dan uzak bir akrabalarıyla mı ne..
Ama onunla evlendiğini sanmıyorum.
yıllar sonra bir bankada karşılaştık. Ben müşteri o banko görevlisiydi. Bir kaç satır konuşmadan sonra o işlemleri gerçekleştirdi ben işim bitince çıktım oradan. Ne kadar yabancıydı sanki hiç anı paylaşmamıştık. Küçük sırlar gözlerimizin önünden geçti gördüm. sustuk.
Neyse işte leo buscaglia'da ve Sevgi isimli kitabının içindeki 'çilekli pasta' şiirini anımsadıkça o ve lise yıllarımın bir kısmı gelir aklıma.
Bu şiir o kadar dokunaklıydı ki o zamanlar bizim için. anlatamam :)

Anımsıyor musun yeni arabanı
Ödünç alıpta çarptığım günü?
Öldüreceğini sanmıştım beni,
öldürmedin oysa.

Anımsıyor musun seni zorla sahile götürdüğüm,
Yağmur yağacağını söylediğin veYağmurun yağdığı günü?
Söylemiştim sana demeni beklemiştim, demedin oysa.
Anımsıyor musun kıskandırmak için seni

Başka oğlanlarla oynaştığım ve
Senin kıskandığın günleri
Terk edeceğini sanmıştım beni,
terk etmedin oysa.

Anımsıyor musun çilekli pasta düşürüp
Arabanın paspasını kirlettiğim günü?
Azarlayacağını sanmıştım beni, azarlamadın oysa.

Anımsıyor musun dansın resmi giysili olduğunu
Söylemeyi unuttuğum ve
Senin kot pantolonla geldiğin günü?
Bırakacağını sanmıştım beni, bırakmadın oysa.

Evet yapmadığın çok şey vardı
Ama dayandın bana, sevdin
Ve korudun beni.
Çok şey vardı
Benim de senin için yapmak istediğim,
Vietnam’dan döndüğünde
Dönmedin oysa...

yani ne anladık bu şiirden, hiç bir şeyi ertelemeyelim..özellikle de çilekli pasta yemeyi :)

Çilekli pasta istiyorumm!
söz dökmeyeceğim arabanın paspasına..

rain rain Sweet Rain

2010-10-11T23:24:00.010+03:00

Seri aşıklar kol(kola) gezerken geceden sabaha,
Kafanın içindeki tilkileri kovmanın en iyi yolu kocaman bir kurt sokmaktır aklına..
Belki de hiç tanımadığın birine ucu yanmış hayallerinden bahsederken her zamankinden umarsız olmak.
Deniz'e içinde not olan bir şişe fırlatmak gibi..beklentisiz..
notta ne yazdığını kimsenin bilemeyecek olması..güzel..

tüm bunları patırdatmak beyninde, kabartma tozu keki nasıl kabartıyor diye düşünmek gibi sanki.
İyiki bizim zamanımızda Emo diye bir şey yoktu, mazallah! olabilirdim.
olmadım,işte bu kızcağızı kendime benzettim, diet kola içiyorum galiba :)

ve Sweet Rain'i izlemeye hazırlanıyorum aynı modda. Kore filmi değil bu defa japon..
Takeshi Kaneshiro oynuyormuş, Takeshi'nin pek bir methini duydum :)

Ben susayım da afiş konuşsun (^_^)

şu anda film izliyorum, mesajı olan varsa bıraksın, yoksa sonsuza dek sussun!

Hayatımın fon müzikleri (mim)

2010-10-09T12:30:00.004+03:00

Kore filmleri ararken düştüm Astrea'nın bloğuna ve çok sevdim. Oradan da bu hoş konuyu kaptım.
Bir madalyona benzer ruhum, bir tarafı ince duyarlı hüzünlü her şeyi çok kolay dram haline getirebilen :)
Diğeri neşeli, esprili, muzip, şımarık, eğlenceyi ,kahkahayı, yaşamayı çok seven..
Madalyonumun iki yüzü kardeş gibi geçinirler. zaman zaman sıkılır kavga eder ama asla kopamayacaklarını bilip kucaklarlar birbirlerini. Bu yüzden iki farklı tarzda fon müziğim var..

işte hayatımın fon müziği..nancy sinatra..bang bang!

ve bir diğeri madalyonumun diğer yüzü için, son dört senedir havada karada her yerde benimle olan ve asla vazgeçmeyeceğim mutluluk kaynağı şarkım eddy lover'dan.. 'la baja pantalones' (ne anlama geldiğini söylemeyeceğim:)

Kimseye paslamamaya karar verdim, hayatının fon müziği olduğunu düşünen herkes cevaplasın. Üç müzik hakkınız var.
Ben single'mı çıkarttım, sıra sizde..

Sad Movie;indir!meden beni dinle :)

2010-10-07T13:58:00.004+03:00

Kapalı yağmurlu bir gün ise üstelik boğazınız ağrıyor, hiç bir şey yapmak istemiyor, dışarı adım atacak haliniz yoksa, tüm planlarınızı iptal edip evde dinlenmekse niyetiniz..yapılabilecek en güzel şeylerden biri de kore filmi izlemektir :))
ta tamm SAD MOVİE karşınızda. Acıklı film diye geçse de beklentimin çok altında kaldı. Hayır güzel filmdi ama on ikiden vuramadı. Ne var ki çocuğun annesi için ağlamasına yüreğim dayanmadı, zaten anneli çocuklu dramlar hep ağlatır beni. Ağladım mı hayır..gözlerim yaşardı sadece.
filmde dört ayrı hikaye var gibi görünse de bir birleriyle ilintili. Bir şekilde yollar kesişiyor. Aynı gök yüzünden yağan yağmur altında farklı hayatlar..aşklar..tabi ki kore filmlerinin olmazsa olmazı ölüm ayrılık vs..
Kore filmlerine düşkün azınsanmayacak bir kitle var. Çok seviyorum ve alışkanlık yaptı diyebilirim. Yakında rüyalarımı bile korece göreceğim :) hatta alt yazılı film izlemenin avantajı 3-4 kelime öğrendim bile :)

filmdeki karakterlerden biri, para kazanmak için internet üzerinden 'ayrılık ajansı' kuruyor. Eşlerinden sevgililerinden ayrılmak isteyipte yüzlerine söyleyemeyecek olanlar bu gençten faydalanıyor..genç kişilerin kapılarını çalıp ayrılık mesajlarını iletiyor..tabi dayak yediği de oldu..tutarsız ama hoş bir fikir aslında. afişte ikinci sıradaki bu çocuk..birinci sıradaki ise filmde itfaiyeci. Daisy filminde de baş roldeydi. Fun page falan açacaklarmış onun için beni de yazın dedim :)
Şimdi başlığa bakıp film için gelenlere son olarak şunu söyleyebilirim. muhteşem değildi ama iyiydi. iyinin iyisini istiyorsanız bu filmi erteleyebilirsiniz..
öncesinde hüzünden öte..bir milyonerin ilk aşkı gibi filmleri izleyin..
hatta Sad Movie'yi izlemeseniz de olur :) beni de hiç okumadınız :)))

Jetgillerle yaşamak

2010-10-06T14:22:00.003+03:00

Jetgillerle yaşamak istiyorum, özellikle bugün..
Yemekler tablet şeklinde olsa, yürüme bandıyla gitsem her yere, elektronik beyinli bir yer silici ve saç şekillendiricim olsa, robot hizmetçim çok konuşmadan yapsa bütün işleri..sadece düğmelere bassam ve bu bile çok yorucu olsa :))

YİNE BİR SABAH..

2010-10-05T08:29:00.002+03:00

YİNE BİR SABAH, UYANDIĞIMDA..
hava sıcaklığının 5 derece hissedildiği bir sabahta;sabah sendromumdan çabuk sıyrılır, jet hızıyla davranılır, minik fok ile koklaşılır, servisçiye ve bir kaç komşuya 'günaydınnn' dedikten sonra bir başka komşunun penceresine el sallanır kocaman gülümsenir.
her zamanki gibi az sütlü bir adet tatlandırıcılı neskafe içilir ve az sonra yürüyüşe çıkmak için hazırlanılır.
Bazen bir bazen iki arkadaşımla beraber yürüyorum. Ne hikmetse daha çok yemekten bahsediyoruz :)bazen müzik dinleyerek yürüyoruz. Güzergahımızı değiştirdik bir kaç gündür orman kenarlarından çıkıp halkın arasına karıştık :)
enteresan tipler görebiliyoruz, geçen sabah o saatte bir evden apaçi müziği duyuluyordu çok eğlendim :)
bazen kısa süreli mezarlığın kenarında oturup dinleniyoruz, kah anılardan konuşup, kah ölülerden, kah Fatmagülden bahsediyoruz:)
ben erkek olsaydım........ile başlayan cümleler kurarak.
yine bir sabah, yeni bir gün..
kayıt başlıyor..
ve motor..
GÜNAYDINNN :D

gece, melek ve..

2010-09-30T21:31:00.003+03:00

Akrostiş bu postiş değil

2010-09-29T17:44:00.003+03:00

2.sınıfa yeni başlamış bir öğrenciden nasıl akrostiş şiir yazması beklenebilir ki?
dün ATATÜRK ile ilgili yazdık. Bugünkü konumuz ise OKUL.
büyük insanlar bile yazamazken istenilen şeye bak.
Okula
Koşarak giderim
Uykumu alamazsam
Leyla gibi gezerim..

Defterine bunu yazdırıp göndersem nasıl olur acaba :)

işte öyle bir şey

2010-09-29T11:51:00.001+03:00

Kapılar çağırır seni gitmek istersin. Bu acil çıkış kapısı da olabilir, eğlenceye açılan bir kapı yada uzun bir koridora çıkan. Ama olduğun yerde kalırsın. Kapının ardında olanı tahmin etmek istemezsin. Sessizce beklersin, neyi beklediğini bile bilmeden. Nedenlerin vardır çünkü. Rapunzel kadar uzun değildir saçların. Anlatmak istemezsin.
‘köşeyi dönsem ölüm, düz gitsem hayat’gibi..
Sen öylece elin kolun bağlı otururken, hayat son çağrısını yapar..
Hayal edebildiklerini basit bir market poşetine atarsın. Ve..
Sesini çıkartamadan tebessüm etmeye çalışırsın. Gözlerin olmadığı için anlayamazlar.

uçuş-mak

2010-09-28T14:11:00.005+03:00

Kavalın peşine takılan fareler gibi..ruh bedenden ayrılıyor sanki. Gerçek olamayacak kadar güzel..
Gözlerinizi kapamanıza gerek yok ve kemerlerinizi bağlamaya..yumuşak bir uçuş olacak.
türbülans olmayacak, söz veriyorum.

Michel Fugain Une belle histoire

itiraz ediyorumm!

2010-09-26T12:08:00.003+03:00

Tüllü şapkaları çok severim.

'şimdi itirazı olan yoksa' diye devam eden bir cümlenin tam ortasında mekana girip siyah tüllü şapkamla bir şeye itiraz etmek istiyorum.

neye itiraz ettiğimin önemi yok :) en süslü hayallerimden biri bu.

Siyah tüllü değil de bu model olsam itirazım kabul olur mu :)

Daisy full izle full indir dağıt full ağla :)

2010-09-24T09:28:00.005+03:00

Güney Kore filmlerinin ap ayrı bir büyüsü var. Aşkı öyle farklı tellere basarak çalıyorlar ki..
Türk filmi kıvamı gibi hissedilse de ara ara asla değil..
Daisy(papatya) harika bir filmdi. Özellikle sonuna doğru çokça ağlama hissi uyandırıyor, ister istemez kaptırıyorsunuz kendinizi ve midemin ağrıdığını hissettim bitmesine yakın.
Çok farklı yerlere götürüyor aşk böyle bir şey diye düşünüyorsun..

Bir polis(interpol) bir suikastçı ve ressam bir kız üçgeni ve her gün 4.15 te sessizce kapıya bırakılan papatyalar.. Amsterdam'ın masalsı atmosferinde etkileyici bir film.

konuşmak isteyip konuşamamak, anlatmak isteyip anlatamamanın ne kadar zor ve tüm yaşananların içinde sessizliğin nasıl bir erdem olduğunu bir kere daha hissettiriyor.
(ufak bir ip ucu; kız ses tellerini kaybediyor)
romantik dramları seviyorsanız şiddetle öneriyorum..
bir kere daha izlemek için fırsat kolluyorum.

Daisy (Türkce Altyazili) indirmeden izle full

my sassy girl
a moment to remember (hatırlanacak bir an)
bin-jip (boş ev)
more then blue (hüzünden öte)

diğer izlediğim g.kore filmleri..özellikle boş ev ve hüzünden öte muhteşem.

benden bu kadar.. g.kore filmlerine devam etmek istiyorum..öneri bekliyorum..bağımlılık yaptı! imdaat.

filmin son sahne şarkısı ve sözleri..

Hayal ettiğim aşk,
Bana o kadar yakın ki..
Ama tek yapabileceğim,
Seni kelimeler olmaksızın izlemek…
Bu yabancı şehirde,
Her gün aşkı çizerek yaşadım..
Gelmeni bekleyerek ve umarak,
Papatyaları izledim..
Sonunda senin farkına vardım,
Ama artık çok geç…
Belki de biz birbirimiz için yaratılmadık..
Bu aşkın uçup gitmesini hiç istemedim..
Ama üzgünüm..
Gitmek zorundayım,
Sen hala burada nefes alırken…

Çocuklarda isyan eder :)

2010-09-22T09:48:00.005+03:00

Anne biliyor musun D ile Z kavga etmişler galiba sonrada birbirlerinin arabalarını çizmişler..babası D ye öyle bir tokat attı ki beş parmağının izi kaldı. Bir hafta da sokağa çıkmasını yasakladı.
Peki E.amcan ne yaptı kızmadı mı Z’ye..
Hayır ..olur bazen böyle şeyler dedi.
Hımm..ama her ikisi de iyi yapmamış başkalarının eşyalarına zarar vermemek gerekir değil mi ? kızım.

Ardından Z hala keyifle bisikletine binerken diğeri ortalarda görünmedi. Adaletsizlik çocukların hayatında da en acı şekliyle yaşanıyordu.
Tokat atan baba komşumuz.. olur böyle şeyler diyen de aile dostumuz.
Düşündüm, çocukken ben böyle bir şey yapsaydım, kesin tokat yiyen taraf olurdum.
Sanırım bu yüzden hiç böyle yaramazlıklarım olmadı. Aklıma sadece iki şey geliyor, ilki komşumuzun yeni yıkayıp kuruması için duvara astığı ıslak halılara kum atmışız :) bu olayı hayal meyal hatırlıyorum..
Diğerini ise bilinçli yapmıştım. Yaşlı komşularımızdan Fatma hanım teyze vardı :)
Kapısının önünde gürültü yapmamızdan top oynamamızdan hoşlanmaz bahçesine kaçan topları cart diye keserdi :) bahçesinde laleler vardı, hatta ilk defa siyah laleyi o bahçede görmüştüm.
Yan komşumuzun benimle yaşıt iki kızı vardı, yakın arkadaşlarımdı..yaz tatilinde bir gün karar verdik ve Fatma teyzeye haddini bildirecektik :) Öncesinde ondan ne kadar nefret ettiğimizi konuştuk durduk, sonra tam öğle vakti sıcaktan herkes elini eteğini çekip evlerinde olduğu sıra gizlice süzülüp kapısının önündeki kocaman mavi çöp bidonuna ve bahçe duvarına elimizdeki tebeşirlerle ‘senden nefret ediyoruz, defol git bu sokaktan vs vs’ yazdık. Birimizde gözcülük yapıyordu tam sürünerek duvarın dibinden kaçacakken bizden birkaç yaş küçük torunu Erdinç bizi gördü ve ispiyonladı..
Fatma teyze çok kızdı bize ve akşama hepinizi babalarınıza söyleyeceğim dedi. İşte bittiğim an o andı :)
Bütün günüm karın ağrısı ve korkudan titremeyle geçti. Akşam olacak ve o söyleyecekti.
Neyse ki korktuğum olmadı, babam her zamanki gibi çok geç geldi eve ve Fatma teyze eminim o sırada pireleriyle boğuşuyordu. Birkaç gün daha geçti sanırım ve ben yırttım.
Yanlış hatırlamıyorsam diğer arkadaşlarım benim kadar şanslı olamadılar. O arkadaşlarımla hala irtibat halindeyim ve Fatma teyze de hala yaşıyor :)
Ben çocukken zaten hayli yaşlıydı..şaka gibi bir şey.
Kısaca hep uslu bir çocuktum. Korkuyla terbiye olmuyor. Nasıl ki büyüdüm kendimi bir şey zannetmeye başladım o saatten sonra yaramazlıklarım başladı. Hem korktum hem de yaptım :D
Ama gizlice duvarlara yazı yazıp boykot etme durumum ilk ve son kez o gün oldu :)

Ramazan Kritiği

2010-09-06T20:42:00.002+03:00

Brek brek yağmur ormanlarından bildiriyorum :)

Geldi gelecek derken bitti bile Ramazan..ilk birkaç gün zorlansam da çabuk adapte oldu bünyem..zaten her duruma çabuk alışırım huyum kurusun. Hatta yaklaşık bir buçuk kilo almışım, böyle adaptasyonu ne yapayım ben. Neyse okullar açılır açılmaz yürüyüşe başlayacağım form tutmak lazım.
İftar mönülerimin hepsi özenli ve güzeldi tam üç kere güveç yaptım, enfesti..ben bu işi biliyorum :) bir ip ucu vereyim bir gram bile su koymayacaksınız, sebzelerin suyu yeterli oluyor..
Arkadaş, eş, dostla yenen iftar yemekleri de ayrı bir keyifti..yoğun bir programım olduğunu söylemeliyim.
Minik fokumun hatırı için de bir kereliğe mahsus teraviye gittim, tabi bu son oldu :) tam olarak yol yordam bilmediğim için yatıp kalkıp selam verdim :) ertesi gün bacaklarım tutulmuştu.
Son günlerde sahurda cübbeli A.Hoca’yı izledim, tam bir komedyen gülmekten kırıldım sorulara verdiği cevapların üslubuna. Önce ona akıl fikir versin Allah.
Ve bayram gelmiş neyime..bayramları sevmediğimi söylemem gerek yok. Ailelerle değil ama arkadaşlarla geçeçek bu bayram. En güzel kısmı miniklerin şeker toplama seramonisi olacak Ne tuhaf ben hiç şeker toplamaya çıkmadım çocukken.
Son olarak yarın minik fokumun kulaklarını deldireceğiz, günlerdir bunu bekliyor..gitmişken bir iki tane de ben ekleyeceğim :) orucu bozmaz diye düşünüyorum..fikri olan var mı?
Bayram havasından hoşlanmasam da nezaket icabı, okuyan herkesin bayramını şimdiden kutluyorum..
Hayat bayram olsa ve ben hep mızıkçı çocuk :)

Olmalıydım..

2010-09-03T10:29:00.004+03:00

Greenpeace ile Kuzey Buz Denizi'nin ortasında petrol çıkarma platformundaki eylemde yada nesli tükenen hayvanlar için yağmur ormanlarında, Afrika'da aç çocukların yanında yada Pakistan'da olmalıydım.
Dünyayı değil, kendimi kurtarmak için..

Ben böyleyim..

2010-08-30T13:43:00.007+03:00

İyi bakarım, kendimden başka herkese..

VE, yaklaştıkça uzaklaşırım..

Ben böyleyim nedense.

Kayıptarkan @ müzik dinle

3 yıl bitmiş.

2010-08-26T13:01:00.005+03:00

Bizimkisi bir aşk hikayesi, turuncu bir film gibi biraz :)

Demek 3 sene bitti 4 ün içindeyiz..şaşırdım bir kez daha zamanın hızla gidişine.
Ben onu oda beni seviyor ama o daha çok seviyor.. her ilişkide öyle değil mi zaten bir taraf hep daha fazla sever..
Çok şey biriktirdi bana dair içinde belki herkesten çok katlandı bana. Herkes zamanı gelince gitti, o gitmedi. İyi kötü günlerimin dostluklarımın şahidi oldu. Şimdi eski sayfalara bakınca ne çok gülmüşüm ve ne çok hüzünlenmişim.
Bazı yazılarım ve yorumlar gözlerimi dolduruyor, üzerinden asırlar geçmiş gibi bazıları ise ilk andaki gibi gülümsetiyor beni.
Her şeye olduğu gibi bir hevesle başlamıştım bu kadar zaman devam edebileceği aklıma gelmemişti, internet üzerinden bir çok platform geldi geçti hayatımdan sadece bunu tuttum elimde. Birkaç kez tamamen yok etmek istedim, dönemsel bunalımlar içinde. Ama yapmadım.bazı yerlerde değişikliği sevsem de onun şeklini rengini hiç değiştirmedim ilk günkü gibi..tabi bunların hiç birisinin garantisi yok.. hayat gibi..
Tüm ilişkiler gibi vazgeçilmez değil ama şimdilik hala iyi bir ikiliyiz.

Yeni yaşın kutlu olsun..BANADAİR’im..
Gelip geçen yolculara ve daimi mürettebata kucak dolusu sevgiler..

**3 yılda 300. yazı tesadüf olabilir mi? :)

Sen Eşittir Ben

2010-08-24T15:44:00.004+03:00

Toygar Işıklı - Sen Eşittir Ben Video Klip
Yükleyen SonyMusic_TR. - Öne çıkan müzik videolarını izleyin.

Gün karanlıksa etrafın bulanıksa.
Kaderin sana düşmansa benden çok da farklı değilsin...
Yağmura saygın sonsuzsa, aşka hiç inanmıyorsan,
Zorla günleri sayıyorsan, aynı kişi bile olabiliriz...

Eminim bi gün senle buluşup bişeyler içeceğiz,
Hatta belki eskileri anacağız dertleşeceğiz.

En sevdiğin şarkı yalansa, hayatının filmi hayatsa ,
Bi de hayatın tümüyle yalansa, karşılaşmamız an meselesi
Hayatının kitabı mutluluksa sardunyaları mırıldanıyorsan
Deniz görmeden yaşayamıyorsan sen eşittir ben demektir..
Gün yol almışsa efkârın omzundaysa

Gözyaşın sana düşmansa benden çok da farklı değilsin
Yağmura aşkın sonsuzsa kalbinde saklanıyorsan
Zorla günleri sayıyorsan aynı hüznü bile duyabiliriz

Eminim bi gün senle buluşup bişeyler içeceğiz
hatta belki eskileri anacağız dertleşeceğiz

çok sevdim <3

glitter-graphics.com

Bu grubu hatırlayan ?

2010-08-23T12:37:00.006+03:00

modern talking - brother louie izlesene.com

Yaşlanıyor demektir :))

1984 87 arasında aktiflermiş, çocukluğumdan hatırlıyorum esmer olanın boynunda NORA yazan kolye vardı her daim, karısının ismiymiş, hep derim bazıları şanslı oluyor, acaba hala takıyor mu ki o kolyeyi :))

Hülya avşar geliyor gözümün önüne, şalvar kotu ve kelebek tokasıyla, ışıklı bir kürenin altında dans ederken :)

Velhasıl yaşlanıyoruz..

hey gidi eskiler demeye başlamışsak..

Hayat Bazen..

2010-08-16T17:11:00.001+03:00

‘Hayat bazen’ diye başlayan cümleleri severim ve hayat bazen diye geçirirken içimden durgunlaşırım..her defasında..
işte, hayat bazen, bir bekleme salonunu andırır. Gelip giden tanımadığın yada az tanıdığın insanlara gülümsersin. Sana ait hiç bir şey yoktur o odada ve zevklerine dair.. sadece mecbur olduğun için oradasındır..yinede perdeleri havalandıran o esintiyi seversin. Sevmek bu kadar kolay diye düşünürsün..
kendini iyi hissettiren her şeyi sevebilir insan!
Paylaşmayı seven insanları sevdim, en çok içten olanları..mesafe tanımayıp bir solukta koşacak olanları..
Sıradan yeşil bir kurşun kalemin samimiyetinde..

‘hayat bazen’ bekleme odasıdır.. neyi beklediğini bilmediğin. Yada evet doğru, neyi istediğimi bilmediğim..ama, neyi istemediğimi çok iyi bildiğim..
beklemek de önemlidir pekala! Beklediğin mutlaka gelecektir, doğru yerdeysen..inanıyorum..

bekleme odasında beklemek..havada asılı kalmak gibi bir şey..
hayat gibi..bazen gibi..
boş ver unuttum gitti! Demek gibi..
Hayat bazen…

Pazar Sendromu

2010-08-15T15:35:00.001+03:00

Ruhum önden koşardı, ayaklarım yetişemezdi hızına..
Şimdi ise ayaklarım önden sürükleniyor, ruhum ise çok gerilerde..atılmış yada unutulmuş bir çanta gibi..
Yorgun..
Tamam öyle olsun, suçlu olan ayaklarım..
Sağlam bir yol seçememiş..

Sudan şeylere sabretmek :)

2010-08-13T10:42:00.003+03:00

Sabredip sonunda istediğin şeye ulaşmanın hazzı hiç bir şeyde yok..Genel olarak sabırsız biriyim, istediğim şeyin aklıma koyduğum an olmasını isterim. Beklemeyi sevmem..
bir süredir beklemenin hazzını yaşamaya çalışıyorum. Sabretmek ruhu olgunlaştırıyor bu şüphesiz..
şimdi tam 9 saatim var buz gibi suları içmeye :) mutluyum..bu 19 saat de olabilirdi..
hiç olmadığım kadar pollyannacı gördüm kendimi hahhaha

pollyanna ölmüş ve cehenneme gitmiş, ben sıcağı çok severim demiş!
pess :))

İspanyolca Öğrenmek

2010-08-12T14:33:00.003+03:00

Güney Amerika,İspanya, endülüs ve katalan kültürüne merakım heleki flamenko ve İspanyolca şarkıları çok sevmem nedeniyle İspanyolcaya merakım artmıştı üç sene önce. O dönemde dinlediğim şarkıların anlamlarını merak ettiğim için kendi çapımda internet üzerinden İspanyolca çalışmıştım. Araya zaman girdi bir süre önce tekrar başladım yine yarım kaldı ve şimdi daha ciddiye alarak tekrar başlıyorum. Öncelikle net üzerinden çalışıp sonrasında bir set edinmeyi düşünüyorum. İspanyolcayı öğrenmeye çalışanların forumlarıda var onlarada üye olacağım, bir bakmışım ispanyolca yazışmaya başlamışım..tabi klavyemide düzenlemem gerekecek, bizde olmayan değişik harfleri var çünkü..
Yaşadığım yerde ingilizce kursu olup olmadığını bile bilmiyorum, ispanyolca olsun :) Şimdilik kendi imkanlarımla devam edeceğim.
Dünya üzerinde en çok kullanılan ikinci dil, yapı olarak ingilizceye benziyor ama kesinlikle çok daha zor. Bazı harflerin yazılışlarıyla okunuşları farklı, kelimelerin vurgulanacağı yerler karışık biraz. Bakalım bir şansımızı deneyelim :)

bu arada hemen hemen her ispanyolca şarkıda geçen kelimeler vardır ilk onları öğrenmiştim :)

corazon....kalp...mi...ben....mi corazon.....kalbim/kalbimi
no volver....asla..
perdone......affetmek..
feliz....mutlu..

ilk aklıma gelenler oldu.
Yeni şarkılar araştırırken Sin Lache'yi keşfettim. Şarkılarının çoğu güzel, en çok bunu beğendim..
sueno gitano, sanırım çingene rüyası demek..

Buenos Dias ;)

Sen yanımda uyurken..

2010-08-11T12:28:00.002+03:00

Tüm bunları düşünürken dört uçak geçti, gerisini saymadım..

Bir zamanlar bakıp bakıp mutlu olduğum, caddedeki akışa karışmamak için diğer odayı seçsem de uyumak için o gürültülü can sıkıcı akıştan kurtulamıyordum. Sanki araçlar beynimin içinden geçiyorlardı. kornalar, müzik sesleri ve bir ambulans. Yattığım yere çok hafif bir esinti geliyordu, gözlerim gökyüzünde..işte, yıldızlar parlıyordu ve geçiyordu uçaklar. Ne kadar bitkindim bilmiyorsun. Avazım çıktığı kadar bağırıp ağlamamak için alt dudağımın sol tarafını ısırıp gözlerime dolan yaşları siliyordum ara sıra.
Bütün zehrini akıttıktan sonra rahatça uyuyabilen bir akrebe benzettim kendimi..uyuyamıyordum, zehir çok acı ve bulanıktı içimde. Ya o sıcak, önce saçlarım başlayacaktı tutuşmaya sonra ‘anlamlı’ olduğu söylenen kaşlarım.

Ne çok şey düşündüm bilsen, öncesini çok öncesini..sonrasını çok sonrasını..sadece düşündüm kendime acımamaya çalışarak.. Sondan bir önceki geceydi, artık bu gürültüden kurtulmalıydım. Dokunsalar düşecek kadar güçsüzken, ne kadar normal görünüyordum kalabalıklar içinde.
Nefret ve değersizlik hissiyle baktım sabaha kadar gökyüzüne..
Ne fark etti ki, sonraki günler ardı ardına gelen üzüntülerim devam etti..
Sen yanımda uyurken.

Küçük ARI & Neva

2010-08-09T09:36:00.008+03:00

Dokuz parmaklı bir kadın, kostümünü hiç terk etmeyen bir süper kahraman, kimlik buhranında aklını yitiren bir adam ve Nijeryalı bir göçmen; Küçük Arı.

Yaşamları acımasız bir şaka gibi kesişen karakterlerin size sunduğu sadece bir gülümseyiş; ama buruk bir gülümseyiş...

Derken coşkulu bir kahkaha ve hemen ardından kalıcı bir sızı... Ve sonra daha büyük bir kahkaha.

Kitap, içinden hızla geçip gidilen bir duygu tüneli.Bu kitabı okuduğunuzda herkese anlatmak isteyeceksiniz. Bunu yaptığınızda, lütfen neler olduğunu anlatmayın; çünkü bütün büyü, olayların akışında...

Bu hafta içinde okuduğum ikinci kitap oldu Küçük Arı..Kitapçıya girdiğimde çok satanlar arasında ilk gözüme çarpan oldu..üzerindeki 'bir sonraki uçurtma avcısı'yazıyordu..bunu okuyunca tereddütsüz aldım. Uçurtma avcısının eline su dökemez ancak yinede etkileyici güzel bir kitaptı..hani bir çırpıda okunan ve yine hiç bitmesini istemediğiniz türden..

İlki ise Ilgın OLUT'un NEVA'sı..Bir tıp öğrencisinin gençlik yıllarını aşkı arayışını buluşunu sonrada tabiri caizse içine edişini akıcı daha çok gündelik bir dil ile anlattığı yine bir solukta okunan bir kitap..
bu kitabı almaya arka kapağındaki okuyucu yorumlarını görünce karar verdim. öylesine etkileyici ve müthiş olduğu yazıyordu ki..kimilerinin hayatlarının kitabı olmuştu :)
belki ergenlik çağındakiler için olabilir..Sanki Canan tan tarzı senaryo havasında sonu türk filmi gibi diyebiliriz..

her iki kitapta orta ölçekli uyuşturucu kıvamındaydı benim için..okurken kendimi unuttum. Beklentilerimin üstünde olmasada beğendim ve tavsiye ediyorum..

Evim Evim..

2010-08-06T10:11:00.011+03:00

Eğer bir masal perisi girerse rüyalarına
Öldü dersin gül güzeli
tılsımını kaybetti..

leman sam gül güzeli @ müzik dinle

Hızla akıp giderken asfalttaki çizgiler, yüksek sesle eşlik ettiğim tek şarkı oldu..

20 gün evden uzak kalmak için uzun bir zaman sayılabilir, bunu sabahın erken saatinde uyku sersemi ısrarla ocağın çakmağına basarken anladım. Oysa uzun yıllardır o çakmak bozuktu. Her eve, her yere ne kadar çabuk alışabildiğimi de anladım. Bu güzel bir şey.

Güzel olan diğer şey de günler sonra ilk defa sadece bir kez uyanarak deliksiz uyumam oldu.

Merhaba..

Bir Organ Nakli gibi.....

2010-07-14T15:10:00.004+03:00

Bir Organ Nakli Gibi Sevmiştim Seni

Bir organ nakli gibi sevmiştim seni;
Çürük gözlerine bağışlanan ellerim,
Yırtık dudaklarına bağışlanan şiirlerim..
Darmadağın kadınların, darmadağın ettiği erkekler gibi
Sevmiştim seni...

Çok eskitilmiş bir aşkın hatırlanması,
Sevgilinin resmi karşısında çocuksu bir iç kanaması
Aslında işin açıkçası;
Rüzgarın fırtınaya dönüşmesi gibi
Hayatına yönelik bombalı bir saldırı gibi
Geriye çekilirken herkesi öldürmek gibi
Sevmiştim seni...

Ruhum kan kaybederken nasıl tutarım seni şimdi deniz gibi,
Neticesi olmayan herhangi bir sebep gibi

Ortalık yerde durup dururken
Sevmiştim seni...

Atlara kalırsa çoktan kaybettik savaşı,
Mızraklar kırıldı, kalkanlar delindi, ganimetler paylaşıldı.
Kasaba meydanında birbirini dövmekten
Yorulan iki kovboy gibi,
Bir tabancanın namlusuyla tetiğiyle,
Kendisinden farklı,
Kendisinden ayrı,
Bir silahın şarjöründe tanışan iki soğuk mermi gibi,
Aynı bedene sıkılan iki el kurşun gibi,
Katille kurban arasında o birkaç saniyelik telaşla
Sevmiştim Seni...

Küçük İskender

Sazan'ın bloğunda okudum az evvel, bayıldım, gözümün önünde olsun istedim. Çok nadir bir kaç tane alıntı vardır bloğumda bu da onlardan biri oldu. Düşünün artık ne kadar beğendiğimi..

sıcak daha da sıcak olacak-mışş- veda :)

2010-07-12T15:32:00.005+03:00

Sıcakk daha da sıcak olacak..
Bugünkü öğlen yemeğimiz için hazırladıklarım..
Sigara böreği, kavun, domates ve buz gibi limonata. Çocukluğumdaki yaz tatilleri havasında geçiriyorum son bir ayımı ama tek farkla çocuk değil anne olarak :) Yinede içimde o zamanlardan kalma hisleri taşıyarak. Ara sıra hemen altımızdaki çardağa iniyorum bende, termosta çay, dolmalar poaçalar hatta kızarmış patatesler eşlik ediyor bize, kuruyemiş, büsküvi vs ekstrası :)
gelen istediğini getiriyor, hava kadar sıcak da bir ortamımız var. Düne kadar iki adette civcivimiz, düne kadar diyorum çünkü biri cumartesi gece diğeride dün akşam öldü. İlki faili mechul, bacağı kopmuş, diğerini ise bisiklet ezdi. Mutfakta akşam yemeğini hazırlarken pencereden gördüm. Çok üzüldüm. Bir birlerinden ayrılınca ciyk ciyk öten birleşince hemen susan iki tatlı yavruydu onlar, minik fokum dahil tüm çocuklar sürekli yakalayıp avuçlarında tutmak istiyorlardı bilmem belkide kurtuldu yavrucaklar. Aman niye üzülüyorsun her yer onlarla dolu dedi arkadaşım bir şey diyemedim. Evcil hayvan beslemek bu anlamda bana göre değil, öldükleri zaman çok üzülüyorum..Geçen sene bu aralar minik bir tavşan edinmiştik o da bir kaç gün içinde ölmüştü sadece ben ağlamıştım. Çocuklar git gide duygusuzlaşıyorlar galiba. Öldüğüne üzülmek yerine ölüm şekli onları daha çok ilgilendiriyor.
Cimcime kızım bu senede tavşan istiyor ama alırmıyım bilmiyorum.
Hele bir Ankara'ya gidelim orada düşünürüz. Ayağım hep geri gittiği için, ertele ertele bu haftaya kadar geldik, iki üç güne oradayız kısmet olursa. Canım hiç gitmek istemiyor bu sıcaklarla da hiç çekilmez şimdi orası ama birazda mecburiyet işte. Hem cumartesi günü Konya'ya da geçeceğiz annemlerle(plan değişmezse) teyzemin 52. gün mevlüdü olacak. Yani gitmek istiyorum, kim bilir bir daha ne zaman göreceğim teyzemin kızlarını. Bu yolculukların en iyi yanı şehirler arası araba kullanmam olacak, hevesle bekliyorum :)
Ne düşünüyordum neler yazdım, bu da öyle bir şey olsun :)
Gidene kadar tekrar yazamazsam hoşçakalın..

Sözlerini çok sevdiğim bir yaz şarkısıyla veda edeyim..
limonatalarla şerefe ;)

Serdar Ortaç -Poşet @ müzik dinle

Anahtar kelimeleri yuttum..

2010-07-07T23:51:00.004+03:00

Parça parça kaybedişlerimi izliyorum kendimden..geriye mutlaka bir şeyler kalacak ama merak etmiyorum en azından kendim için. Sallanan sandalyede ekoseli battaniyeye sarmalayamayacağım bir ruhum olduğu için üzgünüm. Sevdiğim herkesten daha çok yaşayacakmışım hissi içinde..Bu benim cezam olabilir..

BUİKA'yı dinleyelim. Öyle bir ses ki, bir yaz gecesi bilmediğin bir yerde kaybolmuşsun gibi, ama korkman için bir sebep olmadığı hissini veren. Anlıyorum seni der gibi şefkatle yüzüne bakan..

sadece 12 gün

2010-07-05T10:45:00.002+03:00

Cumartesi sabah yolcu ettik, 13. gün gittiler.. Annem, abimin 12 yaşındaki kızı ve 10 yaşındaki oğlu bizdelerdi. Alışmayı sevmiyorum çok zor oluyor arkalarından boş sessiz bir evde kalmak.
Günler nasıl geçti anlamadık, 3 çocuklu olmak epey zormuş, zamanımın çoğu mutfakta geçti desem yalan olmaz :)
Gerisinde de gezdik dolaştık yemek yedik alış veriş misafir ağırlama vs derken bedenim yoruldu ama zihnim o tempoda hayli hafifledi :)
Sabahları kur'an kursuna yolladım hemen yanımızdaki camiye. Büyük olan yer yer mızmızlandıysa da gidip geldiler benimde yardımımla baya ilerlediler :) Minik fokum bugün yalnız gitti esre üstün derken bugün ötüreye geçti..maşallah diyorum başka bir şey diyemiyorum.
Bu arada minik fokumun 24 temmuzdaki doğum gününü erkene alıp kuzenleride buradayken güzel bir parti verdik evde, pastamız devasa ve çok güzeldi. Çocuklar çok güzel vakit geçirdi bir ara aralarında rol dağılımı yapıp Aşkı memnunun final sahnesinin çekimini yapıyorlardı :)
minik kızımada firdevs hanım rolü vermişler:)) O günkü süslü halinden olsa gerek. Sonradan yönetmenliği ben devraldım silah patlama sesini de bir balonu patlatarak yaptık :)
çok komikti izledikten sonra hiç bir şeye benzememiş onu gördük:)
Onlarla çocukluğumun bitimsiz yaz tatillerine döndüm. Evde olduğumuz günler doya doya akşama kadar parkta oynadılar günde bir kaç tur bakkala dondurma ve cips için gittiler, arkadaşımın çocuğu ve 14 yaşındaki yeğenide onlarla beraberdi, kızlar yeterince güneşte yanmamışlar gibi son gün eve gelip kola istediler kollarına yüzlerine sürüp cami bahçesindeki banklarda güneşlenmişler :)
ablalar nerde kızım?
camide güneşleniyorlar**?** :))
Satranç turnuvalarımız, uçurtma partileri, tenise gitmeleri halalarının güzel kahvaltıları unutulmazları arasındaymış..bütün bunları ve daha fazlalarını onlara verdiğim kağıtlara yazdılar:)
bu ziyaretçi defteri olsun ve istediğinizi yazın dedim, 10 yaşındaki Yasin hizmet çok güzeldi 4 yıldız veriyorum demiş, havuz olsaydı 5 verecekmiş :) ve en kötü şey aşkı memnu yazmış :)) zavallı çocuğu iki hafta üst üste aynı veda bölümünü izlerken muma çevirdiğimdendir:) konuşmayın yorum yapmayın gülmeyin diyerek burunlarından getirmiştim. Hele 'behlül kaçar' sahnesinde o kadar çok güldüler ki :) bende kızdım , daha çocuksunuz anlamıyorsunuz dediğimde daha çok güldüler :))
12 yaşındaki Selin'im ise güzel yazısı ve türkçesiyle harika bir not yazmıştı, onların mutlu olmaları benide mutlu etti. Minik fokum ise yemeklerini sorunsuz yedi genel olarak beni hiç üzmedi onlarla beraberken, aslında düşününce tek çocuk olmak çok kötü. Tek çocuk hiç çocuk der benim sevgili arkadaşım :))
Son gece annem ben ve çocuklara salona yatak yaptım hep beraber yatmak için annemin klasikleşmiş komik bir kaç hikayesini anlattırıp güldük sonra hikayedeki kediye ramiz ismini verdik kısaca ramo :)
bende aynı hikayeyi kedi ramonun agzından anlatıp güldürdüm çocukları..sonra hepsi aynı anda uykuya daldılar..
sabah yolcu ederken gözlerim doldu çok zor geldi ayrılmak, hadi gidin artık dedim ağlayacağım yoksa..
derken ağlıyordum zaten..
ağlama hala dedi Selin, lütfen ağlama.
Balkondan el sallarken yokuş aşağı inen arabamıza daha da çok ağlıyordum.
Sonrasında dakikalarca bekledim camda, çok uzaklarda otoyol görünüyor, otobüslerinin geçişini izledim çok ufaktı sadece rengini görebildim beyazdı ama o otobüsün içindeydiler, gözden kaybolana kadar izledim onları..tam ortamda kocaman bir oyuk hissettim..
Şimdi daha iyiyim iki gün geçti eski düzenimize alışıyoruz yeniden. İnsan nelere alışmıyor ki..
Çok kötü günler sıkıntılı şeyler yaşarken geldiler kızılcık şerbetimi geri yutturdular..
Çok çok güzeldi, o yorgunluğu bile arıyorum şimdi.
Geriye kahkaha atan bağrışan sesleri ve bir dolu fotoğraf kaldı.
canlarım benim daha kapıdan çıkarken özledim sizi.

Vuvuzela gibi bir mim :)

2010-06-23T23:16:00.002+03:00

Sevgili enk'i kırmıyorum ve verilen kelimelerin benim için ne ifade ettiğini yazıyorum..

Felsefem: (son günlerde sık kullanır olduğum sözü yazacağım) Keser döner sap döner gün olur hesap döner..

Hayat: harcaması en tatlı (kolay) sermaye..

Çocukluk: pastanın kreması..

Güneş: gerekli ama sevmediğim..

Gözler: de yalan söyler..

Yıldızlar: geceyi kadın yapan..

Güzellik: gerçekten ! geçici..

Sevgi: mutluluğu için mutsuzluğu seçebilmek..

Aşk: öyle bir büyü ki..

Müzik: latin olsun çamurdan olsun :)

Dost: her koşulda yanında olmasını bilen..

Para: samanlığı seyran eden..

Zaman: bildiğini okuyan..

Erkekler: ortak paydaları çok olan, kısaca al birini vur ötekine..

Ağlamak: en basit dışa vurum..

'Deniz': tarifi güç, yaşamsal..

Ayna: güvenilmez..

Hayal: geçici mutluluk kaynağı..

Tüm bu bıdı bıdıları MASAL ve HAYATA BALIKLAMA 'ya paslıyorum

Survivor Adasında olmak

2010-06-20T23:46:00.002+03:00

Panama City/SURVİVOR adasında olmak istiyorum, yanıma üç şey değil hiç bir şey almadan..

Üzüm, güzüm, gözüm, yüzüm, sözüm..

2010-06-18T16:56:00.004+03:00

Zaman ayarı olmayan bir bomba gibi, patlamaya hazır değil patlayanım bugün..korkunç bir gerginlik var üzerimde sabahın erken saatlerinden beri. Herkesin aksine bu yaz başlangıcı böyle yapıyor beni. Bunaldım sıkıldım atasım yakasım yıkasım var, buz gibi havada nefes almak şakır şakır yağmurun altında ıslanmak bağırmak çağırmak istiyorum.
Yazmak konuşmak gibi çoğu zaman, bir nebze de olsa rahatlatıyor. Bu şarkı gibi :)
Bugün markette duydum. Zaten markette veya sağdan soldan geçen arabaların içinden duymasam haberim yok yeni şarkılardan :)
Ferhat Göçer'i pek sevmem ama bu hoşuma gitti..söz-müzik harika..ÜZÜM..
Sakin, boş vermiş bir hafta sonu diliyorum..tamam, öfkemi cebime saklıyorum..
Nakarata eşlik ediyorum..

ferhat göçer - üzüm | izlesene.com

Yavru kartal, karne ve hanımın çiftliği :)

2010-06-17T09:04:00.008+03:00

Söz konusu sen isen gerisi teferruat, diye karşılıklı duygulara sahip olduğum çok değer verdiğim arkadaşımın yirmi gün önce ikinci kızı dünyaya geldi, geldiklerinden beri son üç gündür sürekli gidip bebeği görüyorum, çocuklara belli bir düşkünlüğüm olmasada bu bebeğe bağlanmaya başladım :) minicik kedi gibi sıcacık :) aslında o bir yavru kartal..dün aldığım bu cicileri götürdüm, cimbomlu olsa asla böyle bir şey almazdım diye de ekledim..neticede yavru kartallara sempatim var, Fenerbahçeli olsamda..

Son yıllarda bebek şekerleri kurabiyeleri çok moda sevineceğinden emin olduğum için lavanta kesecikli kelebekli magnetlerden sipariş verdim, sepet evde vardı onuda güzelce kurdele ile süsledim :) küçük şeylerden mutlu olabilen duygusal arkadaşımın gözleri doldu görünce, saadetten kanatlandık beraberce :)

bu aralar düşünüyorum da belki biraz haksızlık etsemde kendime, üzerime yüklenen sıfatlardan hiç birini layıkıyla olamadım. Hakkını verdiğim en iyi sıfat iyi bir dost ve arkadaş olmam sanırım. Herkesten çok onlar için fedakarım (kızım hariç:), öyleki bazen akan sular duruyor onlar için. Bu huyum babama çekmiş, zamanında şikayet ettiğimiz halde.

Yarın bildiğiniz gibi karneler alınıyor, 1. sınıf önemli ve çok zor geçer denir, ilk başlarda elim ağrıyor diyerek ödev yapmak istemesede bir kaç hafta içinde sorunumuz kalmadı, rahat ve güzel bir sene geçirdik. Okula başlamadan okuma yazma toplama çıkarmayı bildiği için zorlanmadık kocaman bir on ayı öyle böyle derken geçirdik. Yaz tatiline giriyoruz diye havalara uçmuyorum yine aynı saatte kalkmaya devam edeceğim, hatta günler daha koşturmacalı olacak benim için. Önümüzdeki üç aylık tatil içerisinde yapmayı planladığım şeyler var elbette ama şimdiden yaz aylarının hemen geçip gitmesini sonbaharın hatta kışın gelmesini istiyorum.

Geçtiğimiz pazar sınıfımızın anneleri çocuklar ve öğretmenimizle piknikteydik. Arkadaşlardan birinin yakınlarda bir çiftlik evi varmış bahçesinde mangal yakacağız dediler organizasyon yapıldı. Bahsedilen civarda iki katlı bahçeli havuzlu evler olduğu söyleniyordu kafamda öyle bir şey canlandırmıştım, hanımın çiftliğini beklerken bildiğiniz bir köy evinin bahçesinde açtık gözümüzü :)) hayır tabiki şikayetçi değilim harika bir gündü ama kendi kendime güldüm durdum, özelliklede tuvaletin bahçede ve derme çatma bir şey olduğunu görünce :)

piknikle börtü böcekle aram iyi sayılmaz ama on iki kadın ve daha fazla çocukla tabiri caizse dağın başında sekiz buçuğa kadar yedik içtik eğlendik. Ha bu arada mangalımız yoktu taşlarla çevrelediğimiz mangal kömürü ve kuru dallarla yaktığımız üç tane ocağımız oldu birinide ben yaktım :) nasıl becerdim bilmiyorum ama başardım..günün favorisi ise semaverde çay ve patlıcan salatasıydı..

Bugün iki ayrı programım var ama iki arada derede yavru kartalımı görmeye kaçacağım..

esen kalın :))

Kendimi özlerken.. s:20:30

2010-06-15T23:23:00.002+03:00

Kaç çift göz varsa, o kadar gökyüzü olmalı..

Sessiz 'kalp'ler..

2010-06-14T15:12:00.000+03:00

Sil baştan mı?

2010-06-11T10:29:00.003+03:00

Silemem ki, baştan başlayabileyim..

glitter-graphics.com

ip ucu; Sayuri :)

2010-06-08T22:28:00.001+03:00

Karın ağrısı ve Aşk-ı Virane

2010-06-07T09:50:00.006+03:00

günaydın..
blogdaki askı viraneyi actım dınlıyorum su anda..gülümsüyorum..düet olarak düşününce:)
uzun zaman oldu neredeyse ıkı sene:)
karnım agrıyor sımdıde..kahvemı yudumluyorum..az once yanımdan bir böcek gectı elımın tersıyle ıttırdım, umursamaz psıkopata baglamıs durumdayım galıba:)
birazdan kalkıp toparlanacagım, öğlene köye okula arkadasımın yanına gıdecegım, patlıcan bıber patates kızartacagım ve domates sosu ve sarımsaklı yogurt ahahha oda cayı hazır edecek, öğle arasında zıyafet cekecegız, aslına bakarsan canım bir şeycik istemiyor maksat muhabbet olsun işte..Bir önceki mailde bahsettiğim veda yemeğine giderken cumartesi akşamı kaza olmuş yol kapanmıştı iki kişi ölmüş dokuzda yaralı vardı evden beş dakika daha önce çıksaydık olay mahalinin tam ortasında olacaktık:( köyde aynı yol üzerinde iki senedir yol yapım aşamasında ama hala o bölge tek şerit ve virajlı çok sık kaza oluyor, biraz ürküntü geldi içime anlayacağın neyse emniyet kemerimi takar seksenide geçmem ;)
bak ıkıncıye actım sarkıyı..hala aynı güzellikte, zaman gecmıs cok sey değişmiş ama şarkı değişmemiş..
gece epey gec yattım ve iyi uyuyamadım kabus gördüm uyandım, bir arada Elifin çeneme attığı iki tekmeyle uyandım :) Bir kaç gün benimle yatacağı için o halinden çok memnun..
demek bisiklete bindin hemde bensiz :) zaten her şeyini bensiz yapar oldun hahahha
uzun zaman oldu o keyfi yaşamayalı gerçi geçen hafta elifin bisikletini sürdüm :)) bak ne kadar kolay diye, geçen ay iki tekerlekli sürmeye başladı hemde boyundan büyük bisikleti hala dönüşlerde ve duraklamalarda sorunu var ama bu bile büyük başarı, ben orta birdeyken öğrenmiştim..
sen neler yaptın, görüşemedik doğru dürürst bir kaç gündür, keyfin nasıl?
ruh halini üç kelimeyle özetle..
benimki sakin..isteksiz..düşünceli..
kocaman öptüms (*-*) <3

(günlerdir hiç bir şey yapmak yazmak içimden gelmiyor, az önce mailde yazdım bunları ve gönderdim Aylin'e, baktım doğal geldi buraya da ekledim, isteyen cevap yazabilir:)

glitter-graphics.com

Rize / Ayder Yaylası

2010-05-28T14:35:00.019+03:00

TRABZON/ sera gölü..uzungöl..sümela manastırı..

2010-05-28T09:39:00.016+03:00

Toplam 288 fotoğraf karesinden az çok fikir olsun diye seçtiklerim :)

Tık Dedi Kapı

2010-05-26T09:15:00.004+03:00

Minik fok'umun okuldaki sene sonu gösterilerinden birinin müziği bu :)
İçimiz dışımız tık dedi kapı oldu, 'hadi anne bi daha' diyerek sekiz defa üst üste de oynatılmaz ki :)
Yakında Davaro filmindeki Şener Şen'in kaşıklarla oynamasına döneceğim :)
Birde parmaklarını yeni yeni şıklatmayı öğreniyor o halde kollarını kaldırıp sekmesi öyle komik ki..
Dün sabah uyandığımda bile dilimde bu şarkı vardı, o denli hayatımıza girmiş durumda, ama şikayetçi değilim..
Haydi hoppa, tık dedi kapı kaynanam geldi, ah şu kediyi tutu tutu verirsem, bacağını kolunu kırı kırı verirsem :)

Hey gidi Karadeniz :)

2010-05-25T15:52:00.006+03:00

Döndük dolaştık pazar sabah evimize kavuştuk..döndüğümüz gibi hastalandım sanırım üşütmüşüm, yoğun tempo serin ve yağmurlu yayla havası çarpmış olmalı. İki gündür berbat durumdaydım şu anda daha iyiyim çok şükür.

Gelelim Karadeniz gezimize, ne desem ki..tek kelime ile muhteşemdi.

Hava şartları ve uygun olmayan saate denk geldiğinden dolayı Giresun Kalesinde güneşin doğuşunu izleyemedik. Sonrasında ilk durağımız Trabzon Akçaabattaki Sera Gölüydü..göl üzerinde serin ve yağmurlu havada kahvaltımızı yaptıktan sonra, şehir merkezinin kenarından geçip maçkaya yol aldık. Maçkanın hemen ardında Sümela manastırını ziyaret ettik. Çıkması dert inmesi ayrı bir dertti sağanak yağmur altında. Açıkçası daha büyük ve görkemli bir şey bekliyordum, sis altında pek bir şey anlaşılmadı. Yinede mistik bir havası olduğu inkar edilemez.

Bu arada rehberimiz sürekli bir şeyler anlatıyordu aklımda kalanlar, maçka'nın rumcası maçukaymış ve eli sopalı silahlı anlamına geliyormuş :) kolbastı ise Trabzonda bir mahalle varmış ismini hatırlayamıyorum şimdi o mahallede azılı gençler varmış ve sürekli kavga dövüş halindelermiş, onlar o durumdayken kolluklar orayı basarmış :)) oradan ismi kolbastı kalmış. Kolluklar bastığında kavgayı bırakıp dans ediyorlarmış gibi yapıyorlarmış, kolbastının içindeki itiş kakış dayak figürleride oradan kalmaymış. Birde horon, rumcada dans anlamına geliyormuş..

Rize Ayder yaylası ise tek kelime ile yeryüzündeki cennet olmalı. Bu kadar mı güzel olur yemyeşil ormanlar içinde çağlayanlar çay tarlaları keçi sürüleri tepelerde nasıl tırmandıklarını anlayamadığım evler..mis gibi havası anlatılmaz yaşanır cinstendi.

Hep kendimi götüremeyeceğim bir yerin hayalini kurmuştum işte Rize Ayder yaylası kendimi götürmediğim yer oldu. Her şeyi , geride bıraktığım herkesi unuttum..buna ben bile şaşırdım..
Yeşil vadi otelde kaldık otelimiz odamız yemeklerimiz çok güzeldi umduğumun ötesindeydi herşey.

Otele iner inmez yaklaşık 100 metre uzaklıktaki kaplıcaya gittik, kızımın derdi havuza girmekti ama bir türlü anlatamadık havuz istediği gibi soğuk değil 43 dereceydi :) Haşlanmış tavuk misali her ikimizde fenalaştık felaket bir şey şifa vereceğine beyin kanamasından öldürebilir o sıcaklıktaki su. Sonrasında buz gibi suyla yıkanıp çıktık yayla havasına, şifayı ordan kapmış olmam muhtemel :)

bugüne kadar gezip gördüğüm yerlerin top 10 listesinde ikinci sıraya yerleştirdim Ayder'i. Birinciliği averajla kaçırdığını söyleyebilirim :)

Gece tam altımızdan geçen nehirin sesiyle uyumak/uyumaya çalışmak, sabah erkenden göze ve kalbe cila olan yeşilliğe uyanmak..tarifsiz..

gidip görmeyenlere şiddetle öneriyorum..

Trabzonda güzeldi ama Rize bambaşkaydı. Bir tablonun içinde hareket ediyormuşçasına geçen saatler.

Uzun ve yorucuydu iki otobüs alışveriş delisi kadın ve çocuk..Şöför kapıları açmaya korkuyordu artık :) geri toparlaması çok zor oluyordu. Saat 20 de çıkılacak dönüş yoluna gece 12 de ancak çıkabildik düşünün artık :) rize kumaşıydı hediyelik eşyaydı trabzon ekmeği tereyağı derken zor attık kendimizi eve :)

unutmadan yazayım Karadeniz tatları pek hoşuma gitmedi..Kaygana bildiğimiz sebzeli krep. Kuymak ise ucundan ufacık tadabildiğim beğenmediğim bir bulamaç :) Karalahana çorbası, yok almayım kalsın :)

mısır ekmeği, çok aç kalırsam yiyebilirim:)

Akçaabat köfte güzeldi ve bildiğimiz alabalık her zamanki gibi lezzetli..

Ama bal ve tereyağlarına diyecek yoktu.

aslında anlatacak şey çok ama şimdilik bu kadar, en kısa zamanda fotoğraflardan seçtiklerimi yayınlayacağım..

Sonunda feci hastalansamda her güzel şeyin bedeli oluyor diyorum ve hiç pişmanlık duymadığım bu geziyi asla unutmayacağımı biliyorum..

inanmak istemesemde..

2010-05-18T13:19:00.006+03:00

Geçen hafta hep perşembe günü gelsin de Konya'ya yoğun bakımdaki teyzemi görmeye gideyim diye gün saydım. Öncesinde gidememem için nedenim vardı. Perşembe sabah yola çıktım, hayli yorgun, uykusuz ve moralsiz. Neticede ilk defa kızımdan ayrı geceler geçirecektim ve gittiğimde beni üzen şeylerle karşılaşacaktım.
12 gündür beyin damarları tıkalı yoğun bakımdaydı, her geçen gün ağırlaşıyordu, kendinde değildi ama biliyordum ki beni görecek hissedecekti..
Yetişemedim..Yarı yolda tam da Ankara aştide aldım ölüm haberini. Oysa dört saat sonra yanında olacaktım. Orada öylece bir başıma sallandı etrafımda dünya. Elimde bir kutu diet colayla yetişemedim diye ağladım telefonda, tüm metanetli sesiyle yanımda olan anneme.
Sonrasında geçmek bilmeyen otobüsteki yaklaşık dört saat, dolu dolu gözlerimle tuttum kendimi, tam 12 sene olmuştu teyzeme Konya'ya gitmeyeli, ha bu sene ha diğer sene derken..
ama son konuşmamızda söz vermiştim bu sene söz geleceğim yazın diye..

Cenazenin güzeli olurmu demeyin oluyormuş meğer..onca arkadaşı, sevenleri, akrabaları ve bizler evlatlarından ayırmadıkları..otuzbeşe yakın araçla yolcu etmeye gittik, en çok koptuğum anlardı o önde biz arkasında Konya caddelerinde..
detaylar zihnimde, acısı yüreğimde..inanmak zor.

Ölümden korkmazdım, korkar oldum, bilmiyorum, dar ve kapalı alan fobim olduğundan mıdır çok ürperiyorum, çok sarsıldım. İlk gittiğim gece ciddi şekilde rahatsızlandım hala iyileşemedim, üzgün hasta bitkin geçen üç günün sonunda burnumda tüten kızıma kavuştum. Hemen ertesi gün o hastalandı, boğaz bağırsak, kulak enfeksiyonu derken iki gündürde onunla perişanım, kendimi unuttum.
Evdeyiz kızımla yakın arkadaşlarım gelip gidiyor, telefonlar derken bugün biraz dinginleştim sanki.

Hayat ve ölüme dair yazacak ne çok şey var aslında..ama yazamıyorum..
annemi çok çok çok öptüm ayrılırken, gül kokuyorsun dedim, teyzemin kızı gördü öperken kahroldum utandım, onlar içleri yanarak elleriyle yıkayıp kefenleyip yolcu ettiler annelerini, ben ise bırakmak istemiyordum annemi, şimdiden özledim, içim titriyor..

yaz gelmiş farkında değilim, yol boyu gelincikler gördüm, geçen sene bu zamanı hatırladım. Sanki her geçen sene yenisinden daha güzelmiş gibi geliyor..

Perşembe gece kızımın okulunun düzenlediği Karadeniz turuna katılacağız..sadece anneler ve çocuklar olacak. Bir ay önceden ayarlandı her şey, hayat devam ediyor ya.. !
İyileşirsek ve başka mani olmazsa yolcuyuz.
Giresun, trabzon ve rizeyi görüp bol bol karadeniz yemeklerinden tadıp yayla havası alacağız.
Hevesim kalmasa da Daha önce görmediğim yerleri göreceğim için ve bu yerler Karadenizde olacağından mutluyum.
Umarım aksilik olmaz, gelince üst üste geliyor çünkü..
Dönüşümde fotoğraflarla beraber paylaşırım.
Öyküde yarım kaldı haliyle, ve ben bu ruh halimle Sinem'i evlendirmek:) Yeşim'i öldürmek istiyorum..
Bir ara onlarla da ilgileneceğim.
hep denir ya hayat kısa, sevdiklerimizi üzmeyelim, ellerini bırakmayıp yanlarında olalım diyorum..bende..
son altı günümün kırıntıları bunlar..
işte böyle..

Hayat bazen..

2010-05-11T10:36:00.002+03:00

Buluşmuştuk Bir Kavşakta XV

2010-05-05T10:27:00.002+03:00

Boğazına kaçmış yabancı bir cisim gibi fırlatır seni, vakti geldiğinde kaçtığın şehir..artık oraya ait olmadığını anladığında..

Sanki yüz yıldır görmemiş gibiydi Yeşim Ankara’yı..öyle yabancı öyle soğuk geliyordu caddeleri, Sinem ise işte şehrim, aşkın şehri diye gülümsüyordu o tuhaf tutuk havayı dağıtmak için. İstanbullu olup ta Ankarayı seven tek kişi benim herhalde diyordu. Düğüne kadar çok vaktimiz var önce pasaja gidip şu kepengi bir kaldıralım, kitapları kolileyip postaya vermek için hazır edelim, bir daha buraya geleceğimi sanmıyorum dedi Yeşim kendinden emin bir şekilde. Tabi babam çoktan içindekileri sokağa atıp dükkanı başkasına kiralamadıysa dedi sonra.

Pasaja geldiklerinde Pazar günü olmasının avantajıyla kimselerle karşılaşmamayı umuyordu Yeşim. Kepengi kaldırıp içeri girdiğinde eski dostlarını özlemle kucaklamış gibi hissetti. Her şey son bıraktığı gibiydi, son akşam aceleyle çıkarken yere düşürdüğü Fenerbahçe’li kalemi bile kapının girişinde düştüğü yerde duruyordu. Burada zaman durmuştu sanki. Hadi oyalanmadan kitapları kutulara yerleştirelim dedi, o sırada Sinem eline geçirdiği ilk kitaba göz atıyordu. ‘fareler ve insanlar’..
Hadi bırak okuma zamanı değil şimdi dedi Yeşim, dükkan senin istediğin kadar okursun eve dönünce dedi sonra göz kırparak.

Kitapların neredeyse tamamını kutulara yerleştirmiş ağızlarını bantlamışlardı, Yeşim, kendine ait eşyaları topluyordu Sinem girişteki büfeden iki kola alıp geleceğim diyerek çıkmıştı, Yeşim’in ruhuna düğüm üstüne düğüm atılmıştı sanki her şeyi en baştan yaşıyordu, sonra annesinin hep söylediği sözler geldi aklına, anılarla yaşama, geçmişi bırak..bunun kimseye faydası olmaz..
Başı önde bu sözleri düşünürken içeri birinin girdiğini duydu kafasını kaldırdığında yandaki dükkan komşusu Ali Amca olduğunu gördü. Yeşim mahçup şekilde bakakaldı ne diyeceğini bilemeden. Aynı zamanda babasının arkadaşıydı gelen.

‘ah be kızım nerelerdesin sen neredeyse bir buçuk ay oldu, ne ses ne seda ne bir iz’ ‘hiç yakıştı mı sana’ diye sitem ediyordu.Yeşim hiç cevap vermiyordu. ‘insan ne olursa olsun babasının cenazesine gelmez mi’ dediğinde Yeşimin gözleri iri iri açılmış kaskatı kesilmişti. Olduğu yerden kıpırdayamıyordu ‘ne cenazesi, ne oldu’diyebildi sadece.. Baban dedi, senin dükkanı açmadığın ilk gün toprağa verildi, hiçbir yerde yoktun, halan deliye döndü, kimse bir anlam veremedi dedi, sesinden artık kızgınlıkta okunuyordu. Bıraktığın mektup açıldığında anladık o gece evi terk ettiğini..Yeşim afallamış duyduklarına inanamıyordu, haftalardır süren sessizlik bundandı demek, telefon kartını atmamış olup bir kere açmış olsaydı halasının defalarca aramış olduğunu babasının henüz mektubu bile fark etmeden beyin kanamasından öldüğünü bilecekti. Her yer dönüyordu sanki Yeşim külçe gibi olmuştu, tek söyleyebildiği, demek onu terk ettiğimi fark etmeden öldü, mektubu hiç okumadan dedi omuzları çökmüştü.

Ne bağırış ne ağlama ne pişmanlık ne belirgin bir üzüntü hissedilmiyordu Yeşim’de. Donmuş kalmıştı, bir heykel gibi oturduğu kitap kolisinin üzerinde. Parmak ucuyla dokunulsa küt diye geri düşecekti sanki..
o sırada elinde iki kutu kolayla Sinem girdi içeri, bir adama bir Yeşim’e bakıyordu, ne oldu hayırdır siz kimsiniz dedi yaşlı adama. O biliyor kim olduğumu diyerek çıktı dükkandan , Sinem babası zannetti ilk anda Yeşim’in. Heyecanla baban mıydı dedi hemen cevap almak istercesine. Yeşim hareketsiz ,Yeşim taş olmuş gibi duruyordu, babasının ölebileceğine inanmıyordu ve içindeki suçluluk duygusu adeta kavuruyordu. Yeşim bir şey söylesene ne oldu Allah aşkına diye feryat etti Sinem. Babam ölmüş, babam ölmüş dedi iki kere sonrasında feryatla ağlayacak bir ses tonuyla. AMA AĞLAMADI. Sinem şok olmuştu ne diyebilir ne yapabilirdi ki böyle bir durumda, sakin ol dese sakindi, üzülme dese üzgün değildi ne olduğu belli değildi Yeşim’e.

Yeşim donup kaldıktan sonraki ilk hareketi telefonuna uzanmak oldu, halasını aradı. Halası onun sesini duyduğunda söyleyebileceği en kötü sözleri sarfetmeye başlamıştı, Yeşim'in ise tek düşündüğü zarfı hiç açmamasıydı babasının. Hiç okumamasıydı, onu okuduktan sonra üzüntüden beyin kanaması geçirmiş gibi davranıyordu halası, neticede onun kardeşiydi ve ölümünden sonra iyice melekleşmişti gözünde kardeşi. Oysa oda çok iyi biliyordu ailesine yaşattıklarını, despot egoist sadist ve emekli olduktan sonra tam olarak alkolik olduğunu. Yeşim dinliyor o bağırıyordu telefonda, neredeyse kırkı oldu nasıl evlatsın sen, mutlu ol artık dedi ve kapattı Yeşim’in yüzüne. Yeşim ayağa kalktı kolileri üst üste dizdi Kendi özel eşyalarını poşetledi sonra Sinem’e çıkabiliriz yarın sabahtan postalatırız bunları dedi. Sinem şaşkınlık içindeydi Yeşim put gibiydi ama kafası hala çalışıyordu.

Arabaya bindiklerinde Sinem nereye gidiyoruz dedi, Yeşim donuk bir sesle mezarlığa dedi, görmem lazım inanmıyorum o ölemez dedi, babasını hep insan üstü bir varlık gibi görmüştü öyle güçlü öyle korku salan dağ gibi bir adamdı.. o ölemezdi. Mezarlık girişinde mezarın yerini öğrenerek belli bir yere kadar arabayla gittiler sonrasında yürüdüler. Yeşim’in o an hissettiği tek duygu korkuydu. Babasıyla karşılaşmaktan korkuyordu, ölü diri fark etmez sadece korkuyordu, çok geçmeden mezarı budular, işte orada karşısındaydı , kaskatı dikilmiş bakıyordu Yeşim. Beyni idrak edemiyordu o anlarda, şok denen şeyi yaşıyordu bir anlamda.

Sanki mezardan çıkıp onu öldürecekti hızla uzaklaşmaya başladı Yeşim, Sinemde çaresizce peşinden koşuyordu, kendine gel ne oluyoruz bir şey söyle diye söyleniyordu Sinem, ağlayıp bağırsa teselli etmesi daha kolay olacaktı ama şimdi ne yapacağını bilmiyordu, yüzlerce mezarı geçtiler Yeşim hızla bir yere başka bir mezara doğru gidiyordu. Adımları yavaşladı ve sonra durdu, mezarlığın hoparlörlerinden kur’an sesi yayılıyordu, Yeşim önünde durduğu mezarın üzerine kapaklandı birden son bir saattir vermesi gereken doğal tepkiyi şimdi vermeye başlamıştı, ölesiye ağlıyordu annesinin mezarında sesi mezarlığın sessizliğinde yankılanıyordu bütün otları taşları yarıyordu sanki..doyasıya ağladı toparağı avuçlaya avuçlaya Sinem bir iki defa teskin etmeye yeltendi ama bu anlamsızdı geri çekildi,bir süre sonra Yeşimin sesi kesilmiş, sadece titreyip şiddetli ağlama sonrası içini çekiyordu. Hoparlördeki ses’her canlı bir gün ölümü tadacaktır’ dediğinde Yeşimin kalan son iki damla göz yaşıda yanaklarından süzüldü. Yeşim son derece bitkindi Sinem ise dağılmış durumdaydı çok sarsılmıştı şahit olduklarından. Yeşim hıçkırıklar içinde ağlarken oda gerisinde sessiz sessiz ağlamıştı.

Yeşim birden annesinin mezarının üzerindeki çiçekleri yolup atmaya başladı gül dallarındaki dikenler ellerini kanatıyor o ise toprağın üzerindeki tüm yeşil örtüyü avuçlarıyla kaldırıyordu, Sinem Yeşim’in çıldırdığını düşündü artık iyiden iyiye korkmaya başlamıştı, bırak ne yapıyorsun diye bağırdığında toprak talan olmuştu zaten. Hiç hiçbir şey dedi, Bu çiçekleri O dikmişti annemin mezarına ona ait hiçbir şey istemiyorum artık dedi Yeşim. Sık gelirdik buraya her şeyime inanılmaz sahipti sorumluluk almayı severdi sahiplenmeyi, benden daha sık ziyaret ederdi annemi. Artık istemiyorum onun hiçbir şeyine ihtiyacımız yok dedi öfkeyle. Baharda yenilerini dikmeye geliriz dedi, fatihasını okudu amin derken gözlerini kapattı, açtığında Sinemde ellerini yüzüne sürüyordu.

Yeşim sürekli inanamıyorum deyip duruyordu, tek tesellisi o neden olmamıştı buna, gitmeseydi de o gece beyin kanaması geçirecekti babası ama belki onu hastaneye yetiştirebilirdi belki ölmezdi bunu kim bilebilirdi ki artık. Kolu kanadı kırık artık resmen bir başınaydı hayatta, eve gidelim dedi Sinem’e.

Yeşim kaçarcasına gittiği evin kapısında durdu anahtarı çevirdi ilk gözüne çarpan babasının terlikleri oldu, evde bir hareket olmuş tam olarak bıraktığı gibi değildi, odasına girdi Yeşim, burada her şey bıraktığı gibiydi, Sinem yatağın üzerine oturdu Yeşim’in duvardaki kendi yaptığı resimlere baktı masasının üzerindeki fotoğraflara, arkasından kollarını boynuna doladığı ve yanağını yanağına yasladığı annesi olmalıydı, içi çekildi birden Sinem’in o da kendisin yapayalnız hissetti, uzun süredir annesiyle görüşmüyordu ve babasıyla görüşmeye devam ettikçe annesi onunla görüşmeyi kabul etmeyecekti hem zaten bir çok şeyden dolayı kızgındı Sinem’e.

O sırada Yeşim’in tekrar ağlama sesini duydu sese doğru gitti, Yeşim babasının yatağına uzanmış yastığının üzerine başını koymuş hıçkıra hıçkıra ağlıyordu, ölesiye nefret ettiğini sanar iken aslında sevdiğini anlaması ne tuhaftı. Asıl tuhaf olan belki de öldükten sonra bunu anlamasıydı. Neden neden diyordu neden sevgini bir kerecik göstermedin böyle olmak zorunda mıydı? Neden diğer babalar gibi olmadın neden mutlu bir aile olmadık diyordu hıçkırırken, Sinemde iyice perişan olmuştu..

Akşam olmuş hava kararmıştı evin içinede karanlık çökmüştü henüz ışıkları yakmamışlardı Sinem ne yapacağız Yeşim burada mı kalacağız gece dedi usulca, Yeşim ağlamaktan kanlanmış gözlerini Sinemin gözlerine dikerek, hayır dedi, daha düğüne gideceğiz. Sinem afallamıştı sen hala ordamısın ne düğünü şaşırma dedi hafif kızarak,

Düğünün olacağı büyük ve oldukça şık restoranın önü arabalarla doluydu görevliler davetiye üzerine bahçeye alıp yer gösteriyorlardı arabalara, Yeşim camdan başını uzatıp gelinin arkadaşlarıyız çiçeğini ve çantasını unuttu aceleyle onları getirdik, aceleyle bizde davetiyeleri unuttuk derken en şirin halini takınıp isterseniz arayabilirsiniz diye blöf yapmayı da ihmal etmedi. Sonrasında kolaylıkla arabayı park etmişlerdi ikisinin de düğüne gelmiş bir görüntüleri yoktu hele Yeşim berbat görünüyordu. Yeşim fazlasını zaten kaldıramayacağım sadece gözümle görmek istiyorum al bu makineyi birkaç fotoğraf çek yeter dedi Sinem’e, Sinem gülsün mü ağlasınmı bilemiyordu artık, saçına çeki düzen verdi her zaman çantasında bulunan ruju ve allığıyla hafifçe makyajını yapıp arabadan indi. İlk defa bir düğünde ajanlık yapacaktı. Yeşim’e inanamıyordu böyle bir günde hala bunun peşindeydi.

Yeşim ise sanki her şey bitmişçesine ama asla kendine acımadan dişlerini sıkmış Bir an önce Sinem’in gelmesini bekliyordu, görmek istiyordu onları, gülen yüzlerini ne kadar güzel ve ne kadar yakışıklı olduklarını. Bu görünüşte bir düğündü ama Yeşim için aynı gün içindeki ikinci cenazesi olacaktı. Ölüleri burada bırakıp dönmeyi planlıyordu eski bir şehirdeki eski evine eskimiş bir biçimde

Yastık altı hisler

2010-05-04T09:44:00.004+03:00

Güneşli havalara inat, üşürsün. İçin öyle soğuktur ki, mevsimin hiç değişmez. Rüyalarının gerçek olması, gerçeklerin ise rüya olması şu zamanda en büyük dileğin olur. Konuşma baloncukları düşünme balonlarından fazladır. Sebepli ama anlamsızca hareket edersin durmadan..durmadan.
Küstüğün bir şehir vardır yinede bir elini orada bıraktığın. Avucuna hep seni üzecek şeyler konduran. Olduğun yerde kalmak, bir kerecikte sen sırtını dönmek istersin.

Bir kurt ısırır boynundan soluğu dişlerinden keskin, teslim olursun..O an korkunu bastırmak için güzel bir şeyler düşünmek istersin bulamazsın..
Yarım kalmış şeylerin gelir aklına, bu yüzden son bir ısırıkla ölmek istersin..
Bu kadar kolay değil, der bir ses..
Kolay değil..
Ölemezsin..
Bunun için bir sonraki saldırıyı beklersin, kaderinmiş gibi..

İlhan İrem..Bezgin, dinliyorum.

2010-04-30T10:31:00.005+03:00

İlhan İrem Bezgin Klibi

Çocukluğumdan beri İlhan İrem ciddi şekilde önemsediğim ilk ve tek sanatçı olmuştur. Bir çok sevda gelir geçer de birinin hep yüreğinde kalması gibi bir durum bu. Bezgin şarkısı çok eskilere götürüyor, fazla bilindik olmadığından mp3 formatında bulamadım.

Karanlık bir odada, gecenin sessizliğinde mum ışıkları arsında dinlenecek bir şarkı hissi uyandırıyor bende. Çok çok güzel, oyup kanatmadan sadece derinden sızlatan bir şarkı..

İlhan İrem, gibisi var mı ? yooooook.. :)

Buluşmuştuk Bir Kavşakta XIV

2010-04-29T01:28:00.002+03:00

Gürültünün içinde sesini duyamazsın bazen, sessizlik içinde ise çığlıklarını..

Sinem ve grubun solisti epey peşinden koştuktan sonra Mahonun duraklaması ve Sinem’in ani bir hamlesiyle bu gösteriye son verdiler..önde ayakkabıları olmayan çılgın gibi koşan bir adam arkasında ona yetişmeye çalışan sarışın bir kız ve bir başka adam, hayli ilginç görünüyorlardı.
Tekrar eve döndüklerinde Yeşim ve Paşa koyu bir sohbete dalmışlardı donuk bakışlı gamsız kız arkadaşı ise kedi gibi Yeşimin yatağına kıvrılmış orada mı değil mi belli olmuyordu.Sonrasında Maho sakinleşmiş kanapeye yatırmışlardı Sinem ve Yeşim ise arka bahçeye bakan diğer odada yere attıkları battaniyenin üzerinde uyumaya çalışacaklardı. Topu topu sabah birkaç saat kalmıştı ve yarın büyük gündü. Sinem’in mahoyu yakalama macerasını dinleyip kafasında canlandırdıkça Yeşim sürekli gülüyordu, arkasından boynuna atladığım gibi yakaladım diyordu Sinem, cidden delisin diyordu Yeşim’de gülerek.

Ertesi sabah Yeşim erkenden amfi tiyatroya gitti, şanslıydılar hava her zamankinden güzeldi..program açık havada olacağı için endişeliydiler ancak her şey tuhaf şekilde yolunda gidiyordu. Sinem öğlene doğru grupla birlikte geldiğinde hareket başlamıştı. Şimdi tek sorun kampus kurallarına göre alkol ve uyuşturucu gibi maddelerin içeri sokulmadan izleyicileri içeri kontrollü bir şekilde almaktı. Konserlerin saati gelmiş amfinin yarıdan fazlası dolmuştu. Her grup üçer şarşı söyleyip sahneden ayrılacaktı ve düşünüldüğü gibi program ilerlemeye başladı. Bir buçuk saatin sonunda gelen grupların yarısı sahne almıştı gençler eğlencenin dozunu kaçırmaya başlamışlardı çılgınlar gibi kafalarını sallayıp buda yetmezmiş gibi şiddetle birbirlerini itip kakıyor sağa sola fırlatıp üstlerinde zıplıyorlardı, ne kadar kontrol edilmeye çalışılsada bir şekilde kafa yapıcı maddeleri almış görünüyorlardı. İçlerinden bir tanesi yere kafasını vurmuş kaşını yarmıştı, yinede soğukkanlılıklarını korumaya çalışıyorlardı Ufuk ve Yeşim.

Darkspirit sahneye çıktığında diğerlerinden daha coşkulu karşılandılar Ufuk'un söylediği kadar belli bir kitleleri vardı. Dikkat ve keyifle dinledim nede olsa bir geceliğine de olsa bir evi paylaşmıştık, dışarıdan göründükleri gibi değillerdi hatta sonradan sevmiştim onları tek kötü yanları çok rahat olmalarıydı ve postallarının kokması. Maho geceden iyi görünüyordu ama hala aklı başında değildi sanki. Ben daha önceleri rock müziğin içinde olmuştum bir grup arkadaşlarım bu tarzdı ama Sinem için tam bir faciaydı bu müzik, gözlerini yukarı dikip yeter bitsin bakışı atıyordu Amfi tiyatronun merdivenlerinde oturduğu yerden. Ben ise dün gece onlardan death thrash gibi terimleri öğrenmiştim bizim grubun yaptığı da böyle bir şeydi..Hemen bizim grup olmuşlardı, yine sahiplenmiştim. Yakınlarımda olan her şeye yaptığım gibi. Üç şarkının sonunda görülmeye değer bir çılgınlık vardı. Paşa sahneden ayrılmadan önce organizasyon için Ufuk’a teşekkür etti ardından ‘her şey için Yeşim’e’ diyerek bagetinin tekini kucağıma doğru fırlattı, harika bir hediye olmuştu benim için, dün geceki olumsuzlukları hemen unutmuştum. Değişmez huyum her zaman böyle olmuştur zaten.

Her şey bitip kalabalık dağıldığında televizyoncuları yolcu edip bir oh çekmeden, Ufuk’un ayarladığı bütün grupların katılacağı yemeğe koşturduk.
Eve döndüğümde elimde bir baget dağınık odaları gezdim tek tek. Yatağımın üzerinde bir parfüm şişesi buldum..’jil sander’ dı markası mat beyaz bir şişeydi şaşırmıştım, unutulmuş muydu yoksa teşekkür için mi bırakmıştı Paşanın kız arkadaşı bilmiyorum. Kokusu güzeldi ama o buradayken bu kokuyu hiç almamıştım. Şişeyi kendi parfümlerimin yanına koydum ve hiç kullanmadım.

Hayatı yakalamak kolay olmuyordu yine, bir hafta daha geçmişti eski bir şehirde. Bu bir hafta içinde sıklıkla festivalin kritiğini yapmıştık, getiri ve götürüsü maddi olarak neredeyse denkti, yinede memnunduk. Sinem üç gece eve gelmedi Bana söylemesede yavaş yavaş Ufuk’un evine yerleşmeyi düşündüğünü hissediyordum. Ufuk kendinden beklemediğimiz bir performans gösteriyordu Sinem konusunda. Sorumluluk sahibi ve ciddi görünüyordu ve çok keyifli. Her erkeği adam edecek bir kadın vardır bir yerlerde ve Ufuk’un ki şüphesiz Sinem olmuştu. Sinem babasıyla görüşmüştü, bir baba olmak için çok geçti belki ama bir aile dostu kıvamında Sinem’in yakınlarında olması beni de mutlu ediyordu. Beynimin içinde oluşan sessizlikle birlikte Ankara’da ki sessizlikte canımı sıkmaya başlamıştı. Tuhaf geliyordu aranıp sorulmamak zorla eve götürülmeye çalışılıp tehdit edilmemek. Ömrümün sonuna kadar sanki kanunsuz şekilde kaçıyormuş gibi yaşayamazdım. Bu sessizlik bir şekilde bitmeliydi..

Festival sonrası durgunluk kendi kendime düşüncelerimle kalmaya itmişti beni ve iyi olmamıştı. Semihle hiç görüşmemiştik, sanırım görüşmeyecektik de.. O’nu düşünmek ise hepsinden yerle bir ediciydi, çok özlemiştim ve dönüşü olmayan bir yoldu atık. En kötüsü de artık hiç olmayacak olmasıydı. Unutmaya çalıştıkça derinleşiyordu sanki, günler geçtikçe daha bir yerleşiyordu tüm hücrelerime..

Sinem’in eve gelmediği gecelerden birinde Cem’e mesaj atıp düğünün tam tarihini ve yerini öğrenmiştim ve en inanılmaz kısmı da teyzesinin kızıyla evlenecek olmasıydı. Birkaç kere görmüşlüğüm vardı hatta bahsetmişti ailelerin böyle bir isteği olduğundan ama ihtimal dahilinde bile değildi onun için..yine yanılmıştım. O mantığını dinlemişti aşkı değil huzuru seçmişti kendince.
Gözümle görmeden inanamazdım. Karar vermiştim iki gün sonra kaçtığım şehirde kaçtığım her şeyin yakınında olacaktım, sadece yakınında karşısında değil.

Sinem, Ufuk’un yanına taşınacağını bir türlü söyleyemiyordu Yeşim’e, uygun zamanı kolluyordu, ve kendince o zamanı yakalamıştı. Sakin bir geceydi ve Yeşim’in en sevdiği şey olan köşedeki halojen lambasının ışığında pişti oynuyorlardı, tam vakti diye düşündü Sinem, tam o sırada Yeşim ‘yarın Ankara’ya gideceğim, düğüne’dedi. Yani ölümüme dedi sonra..Saçmalama diye karşı çıktı Sinem, görmem gerek dedi Yeşim, inanmam gerek.

Hayatıma beklenmedik bir yağmur damlası gibi düştün, en kötü gecemde tanıdım seni, sonraki kötü gecelerimde hep yanımda hissettim garip bir duygusun bende, bazen beni çok kızdırıyorsun ama aynı zamanda candan bir şeysin içimde..biliyorsun kardeşim yok ve seninde..bu duyguyu bilmiyoruz ama eminim sana hissettiklerim gibi bir şeydir kardeşlik.. ve pişti dedi sonra öylesine elindeki maça dokuzluyla..

Yeşim bunları söylerken sesi fazlasıyla titremeye başlamıştı ve gözleri çoktan taşmış yutkunamazken Sinem birden sıkıca kendine çekti Yeşim’i sarıldı ikisi de ağlıyorlardı artık..Yeşim hıçkırarak Sinem sessizce..ve üzüntüyle..Evden ayrılacağını söylememeye karar vererek..
Yarın bende geleceğim seninle dedi burnunu çekerken..Yeşim teşekkür ederim dedi yorgun bir gülümseme ile.
Benim için çok zor olacak diye ekledi..

Ankara il sınırı tabelasını gördüğünde hissettikleri zorun ötesindeydi, korku acı ve uğultu tam ortasından başlayarak tüm bedenine yayılıyordu.
Buluştukları kavşaktan geçerken bu defa bakışları pişti olmuştu.

Bir kaç günün kırıntıları

2010-04-28T09:57:00.001+03:00

Fonda bu müzik, pencerenden ufkun ötesine bakarken, ağlamıyorsundur, gözüne bir şey kaçmıştır..hepsi o kadar..

silva pasi..naci en alamo

Bazı anların tarifini yapamazsın, ağırlığından kıpırdatamadığın bacaklarının ağrısı gibidir. En az herkes kadar istersin çekip gitmeyi, en az herkes kadar gidemezsin, bu istek ahmakça bir hayal bulutudur göz kapaklarını ağırlaştıran.
Son olan, biten her şeyin bir müziği vardır, çıplak ayakla yürütür seni. O an tek hissettiğin ayağına batan taşlardır. Papatyalardan bir taç takarlar başına, prenses gibi hissedersin kendini hele ki daha önce hiç tacın olmadıysa..yıldız gözlü bahar yanaklı çocukları o çürümüş kader kokan yerden alıp uzaklaşmak istersin renkli uçan balonlar içinde..balonun iplerini bırakmazlar çekerler aşağı gerisin geriye..
Diktiğin çam fidanlarını getirisin gözünün önüne, her birinin ayrı bir ismi olduğunu, ve sonra toprak kaçmış tırnaklarını, kendi fidanının üzerine uğur böceğinin konmasını sevinçle karşılarsın..sanmakla olmak arsındaki farkın arasına sıkışmış bir günü yırtarsın, parçalarını çöpe atamazsın biri okur diye,yakamazsın kokusu duyulur diye, çiğneyip yutarsın o günün parçalarını..
Anlamsız fırça darbeleri gibidir, son birkaç günün kırıntıları üzerine yazdıkların..
Bunlar gibi..

Buluşmuştuk Bir Kavşakta XIII

2010-04-26T11:14:00.002+03:00

Dibe vurduğunda tek bir el yukarı çekebilir seni, kendi elin..ne kadar güçlüysen o kadar çabuk çıkarsın yüzeye..

Bir birlerine sarılmış hiçbir şey konuşmadan sadece ağlayarak dakikalar geçmişti, Semih’in tek baktığı yer ikisinin de ayaklarının ucuydu, Yeşim ise sanki dün bugün ve yarınlar için toplu göz yaşı döküyordu, haftalardır kendini sıkmıştı ve son nokta Semih’in üzgün kırgın yıpranmış bakışları olmuştu.
Göz yaşları akmaz olduğunda ‘çok üzgünüm, kırdım seni, özür dilesem bir anlamı olur mu?’ dedi usulca, o an Semih başını yerden kaldırıp Şişmiş ve kan çanağına dönmüş gözleriyle Yeşim’e baktı ve sanki bir daha bırakmamacasına sıkı sıkı sarıldı kokladı..Yeşim eve gidelim yeterince üşüdün sana kahve yapayım, biraz konuşuruz dedi ve elinden tutarak eve doğru götürdü, Semih’in itiraz edecek hali yoktu, bir anda böylesine yoğun şekilde sevmişti Yeşim’i kendiside anlam veremiyordu ne olduğunu şaşırmıştı, gece gündüz hatta uykusunda bile Yeşim’i düşünür olmuştu. Onun durgun düşünceli halini sevmişti ve en çok da içindeki yaralı çocuğu, ona karşı bir sorumluluk hissediyordu onu sevmek korumak sahiplenmek, sadece birkaç defa duyumsayabildiği saçlarının kokusuyla uyuyabilmek..

Eve girdiklerinde ikisi de bitkindi Yeşim’in odasındaki soba durulmuş sakince ısıtmıştı odayı, Yeşim lucky alıp Semih’n kucağına uzattı ‘yeni ev arkadaşımız’ diye gülümseyerek. Kahveleri hazırlarken Yeşim, Semih lucky ile oynuyordu, aralarındaki sessizlik rahatsızlık vericiydi. Sanki her ikisinin de boğazına düğümlenmişti milyonlarca kelime, ne ileri ne geri hareket edemiyorlardı.

Semih programa yetişmem gerek deyip evden ayrılmadan önce, Yeşim ona hala başkasını sevdiğinden çok acı çektiğinden her şeyi silip hayatını yeni baştan kurmanın kolay olmadığından bahsetmiş ve onu tanıdığı ve hayatında olduğu için çok şanslı olduğunu ama bu şartlarda onun sevgisini hak etmediğini söylemişti. Onun için değerli olduğunu hatta daha fazlasını hissettiğini ama karşılıklı sorumluluk hissedebilecekleri bir birlikteliğe hazır olmadığını da eklemişti sonuna..hepsi böyle durumlarda söylenebilecek klasik cümlelerdi ama daha farklısı olamazdı.Tüm bunları söylerken Yeşim’in kanı iyice çekilmiş hasta bir insan gibi başını kanapesinin yastığına dayamış uzanmıştı. Hemen karşısında sandalyede oturan Semih’e elinin altındaki ‘küçük prens’ kitabını uzatmış ve ‘bana biraz kitap okur musun’demişti. Semih yine itiraz etmeden o dokunaklı sesiyle okumaya başlamıştı. Yeşim gözlerini kapamış, Semih’in sesinde kayboluyordu, kapalı gözlerinin içinde halkalar spiraller uçuşuyordu siyah ve bordoydu her şey, aklından geçen herkes.

Semih okumayı bırakıp Yeşim’in saçlarını sevdi, benim için değişen bir şey yok, anlıyorum seni dedikten sonra alnından öptü, yanağına dokundu gözlerinin içine bakarken.. Yeşim ölüm döşeğindeki bir hasta kadar güçsüzdü, Semih ise çoktan ölmüştü o kapıdan çıkarken..

Sinem eve pür neşe kelebekler gibi uçuşarak girdiğinde az kalsın ayağına dolanan Lucky’i eziyordu. Buda nesi böyle dedi çığlık attıktan sonra. Yeşim’in odasına girdiğinde Yeşim hala kıpırdamadan yatıyordu gözlerini duvardaki bir çatlağa sabitlemişti. Sinem ne oldu hasta mısın dedi dedi, Yeşim bu soruya cevap vermeden lucky yeni ev arkadaşımız dedi, çok aramış bizi diye ekledi yapay bir gülümsemeyle.

Sinem hafif bir omuz silkti benim için sakıncası yok bu yavru köpek yerine bir fil bile gelmiş olsaydı fark etmezdi dedi şen bir kahkahayla. Dünya umurunda değil gibiydi, Yeşim yattığı yerden doğruldu soran gözlerle baktı. Sinem olabilecek en ciddi haliyle ‘aşık oldum’ dedi. ‘İLK defa’

O hafta içi ajansın saç defilesi gerçekleşti, Mualla artık işe gelmiyordu ve Sinem onun yerini fazlasıyla kapatmıştı, bardaki işinden de ayrılmıştı Ufuk istemediği için, tüm gün ajansta beraberlerdi, Rock festivali için on gün sonrasına apar topar tarih ve yer ayarlanmıştı, grupların isimleri ise neredeyse netletmiş tarih onlara bildirilmişti. Dört kişilik bir ekiple firmalarla festivalin sponsorluğu için görüşme çalışmalarına başlamıştı Yeşim. En ünlü jean firmasını bağlamıştı Yeşim ve yanındaki Tuğrul’a bu iş böyle yapılır diye göz kırpmıştı. Tuğrul ikinci sınıf öğrencisiydi üç aydır ajansta çalışıyordu, uzun saçları ve üç tane küpesi vardı, rock festivali için sponsor bulmaya çalışırken tipi oldukça uygun kaçıyordu. Jean firmasından ayrılırken sağlam bir iş çıkarmışlardı ilk gün için gayet iyiydi aldıkları paraya göre firmanın ismi baya büyük puntolarla afişin altında yer alacağa benziyordu.

Üstüne üstlük Tuğrul ve Yeşim’e birer 501 hediye etmişlerdi, Yeşim’in en sevdiği modeldi keyifle ayrıldılar oradan hava her ne kadar soğuk olsa da güneşliydi, hadi kutlayalım bunu dedi Yeşim adalardaki kafelerden birine oturdular ve iki çay istediler yanında da kaşarlı tost. Henüz öğlen olmamıştı. TUĞRUL Sürekli bir şeylerden bahsediyordu şimdide en sevdiği grubun Led Zeppelin olduğundan..çaylar ve tostlar gelmiş Tuğrul sigarasının son nefesini çekip üflemişti, Hiç bu kadar kötü kokan bir sigaraya rastlamadığını düşünürken Yeşim ,Tuğrul’un montunun cebindeki sigara paketini gördü ucundan, samsun yazıyordu.

Buradan sonra Vişnelik’e gideceğiz dedim. müzik aletleri satan büyük bir firmayla görüştüm bekliyorlar bizi orayı da bağladık mı bugünlük tamamdır dedim gülerek, o an karşımdaki Tuğrul’un omzunun üzerinden bir arka masaya ilişti gözüm duyduğum ses yanıltmamıştı beni. Eğilip baktığımda onun Semih olduğunu anladım arkası bize dönüktü karşısında bir kız arkadaşı vardı kahve içiyorlardı. Kız gülüyor şakalaşıyordu Semihle..Her şey uçuşmuştu kafamdan sadece Semih’in sesine kızın gülüşüne odaklanmıştım. Tuğrul saniyeler önce reenkarnasyondan bahsediyordu kendisinin bir Kızılderili olabileceğinden, girdiği bir seanstan bu sonucu çıkardığından..

Yeşim ise kendini kötü hissediyordu sanki aldatılmış bir kenara itilmiş gibi. Oysa böyle hissetmeye hakkı olmadığını da biliyordu. En kötüsü de buydu zaten.Onca söylediği şeyden sonra ne kırılmaya ne hesap sormaya hakkı vardı. Kalkalım dedi Tuğrul’a, Semih’in masasına yaklaşıp selam verdi samimi bir gülümseme ile, böyle anlarda ne kadar iyi oyuncu olduğunu düşünürdü Yeşim, hiç renk vermezdi. İnci dedi, Semih, okuldan arkadaşım, kız bütün sevimliliğiyle selam verdi Tuğrul ve Yeşim’e. Semih’in gözleri hala yorgun bakışları kaçamaktı. Yeşim tanışma faslından sonra aceleleri olduğunu söyledi ve kendinden emin hiç oralı değilmiş gibi döndü arkasını ve yürüdü. Tuğrul konuşuyor Yeşim dinliyormuş gibi kafa sallıyordu. Her şey bu kadar basit işte diye düşünüyordu..aşk dediğin laftır!

Festivale iki gün kalmış tahminlerinden çok fazla sponsorları olmuştu, Yeşim başarısının mutluluğunu yaşıyordu içten içe.. afişler çoktan asılmıştı her şey tamam gibiydi, biletler basılmış, satılmış yerel tv lerle görüşülmüştü. Gruplardan bir kaçı iki gün önceden gelmek istemişti, oysa otelle anlaşmamız bir gece idi. Ufuk bir geceliğine gruplardan birini Yeşim ile Sinem’in evinde ağırlayabileceklerini düşünmüştü ama onlara sormadan..Emrivakiden hiç hoşlanmazdı Yeşim ve canı sıkılmıştı bu duruma. Sinem ise ne var bunda bir geceden bir şey olmaz kocaman ev diyordu. Bursa’dan gelen Darkspirit grubuna Capella diskoda özel bir konser ayarlamıştı Ufuk ve kafasından kalacak bir yer. O gece Darkspirit’in konseri harika geçti, bu festivalinde öyle geçeçeği sinyallerini veriyordu. Elektro gitarcılarına Mahoni diyorlardı, çalarken kendinden öylesine geçiyordu ki..Yeşim nasıl bir trans hali olduğuna şaşırıyordu, gecenin ilerleyen saatlerinde bu transın nedeninin esrar olduğunu anlayacaklardı. Grup üyelerini sahnede şöyle bir gözden geçirdi Yeşim, bir gecelikte olsa misafirleri onlar olacaktı. Beş adet hiç tanımadıkları erkek rocker.

Konser bitiminde Ufuk Sinem’den evin anahtarını almış ve Grup liderleri Paşa’ya vermişti binecekleri iki taksi onları doğruca Yeşimlerin eve götürecekti. Yeşimin biraz daha işi vardı ve misafirlerin onlardan önce ve kendi izni olmadan eve gittiğini sonra öğrendiğinde oldukça sinirlenmişti. Ufuk’un halletmesi gereken durumlar vardı ve onlarla eve gelmeyecekti, konukları ağırlamak Sinem ve Yeşim’e düşmüştü. Yeşim hızlı adımlarla eve doğru yürürken bir yandan Sinem’e söyleniyordu anahtarı ona sormadan verdiği için, Sinem ise büyütme bu kadar hem bu senin işin senin misafirlerin diyordu. Sokağın başına geldiğinde apartmandan bağırmalar kahkahalar yükseliyordu aynı anda Sinem ve Yeşim bir birlerine baktılar gürültü onların balkonundan geliyordu ve müzik sesi, ev sahipleri az sonra kapıya dayanabilirdi bir telaş eve koştular.

Eve girdiklerindeki manzara şok ediciydi onlar için. Evin hemen ortadaki kocaman girişi davullar hoparlörler ve bilumum müzik aletleriyle dolmuştu berbat bir koku vardı evde, bir kaçı postallarını çıkartmıştı koku oradan kaynaklıydı en çok, diğerleri gayet rahat evin içinde dolaşıyordu ayakkabılarıyla, Yeşim odasına girdiğinde Paşayı ve kız arkadaşını kendi yatağında uzanırken gördü oda gök dumandı mahoni ve solistleri kanepede oturuyordu . Mahoninin gözleri neredeyse kapalıydı ve sallanıyordu, dehşet içinde hoş geldiniz dedi Yeşim. Paşanın kız arkadaşının ayaklarında kendi çoraplarını gördü Yeşim inanılmazdı çekmeceleri karışmış çoraplar giyilmiş yatağa uzanılmıştı, Sinem koridordan sesleniyordu Yeşim hızla oraya yöneldi, Sinemin yüzünde tuhaf bir gülüş ve sinirli bir hal vardı.

Odama git bak dedi Sinem’in arka tarafa bakan odansın kapısını açtığında grubun en yakışıklısı bas gitaristleri yatakta bir kızla beraberdi onları gördüler ama oralı olmadılar kapıyı hemen çekip kapattı Yeşim. Lucky elden ele geziyordu resmen vıcığı çıkmıştı, eve pizza söylemişlerdi herkesin keyfi yerindeydi. Yeşim şimdi çıldıracağım diye düşünürken odadan Mahoni fırladı ani hareketle bağırarak dış kapıyı açtı çoraplarıyla aşağı doğru koşmaya başladı, delirmiş olmalıydı. Sinem ve grubun solisti peşinden koştular. Kapının ağzında kalakalan Yeşim sinirden gülmeye başlamıştı. Bu gece uzun olacaktı.

Söyle Yağmur Söyle

2010-04-22T09:29:00.006+03:00

Yurt genelinde yağmurlar hakim ya..
yağmur hüzünle bağdaştırılır çoğu zaman..benim için ise huzur demek..kapkara bulutlar ve gök gürültüsü tuhaf bir haz veriyor..sonrasında sakinlik ruhumda..
Şimşek çakar aydınlanır gece muhteşem görünür ne varsa..içimden 8 e kadar sayarım gümbür gümbür sesi gelir aydınlığın..gök delinir..yıkanır ne varsa..mis gibi kokar sonra..
Yağmur ile ilgili o kadar çok şarkı var ki bazılarını dinledim, en çok nilüfer'in yağmurunu severim..

Yıldızsız, ıssız gece;Yalnızız caddelerdeBir yağmur bir de ben.Uykularda kumrular,Bir ipek mendil gibiIslandı sessizce.
Yağmurda ellerim,Üşüyor yüreğim.Bu kara bulutlarKan kardeşi gözlerimin.
Sebebim sen, sensin.
bu şarkıyı eklemek için bulamadım malesef..

bir gün ayrıca sırf yağmur şarkıları başlığıyla en güzel ve bilindik olanları paylaşabilirim..
ama bugün en çok bunu beğendim..Ahmet Kaya..söyle yağmur söyle

söyle yağmur söyle, ne istersen onu söyle..

Bir şey olsun, güzel bir şey.. (ruh hali 7)

2010-04-20T11:29:00.002+03:00

Ezik çürük bir kaç yeri var ama bugun parlak ve kırmızı yanını görüyorum ruhumdaki elmanın :)
Arabaya atlayıp dağ bayır sürmek istiyorum, yol kenarlarındaki çeşmeleden su içmek, gelincikler çıkmamıştır daha degil mi? tarlalar yeşildir ama..rüzgarın yüzümü yıkamasını, saçlarıma bahar dallarının takılmasını istiyorum. Sonra şairin bahsettiği erken açılıp yanılan badem çiçeklerine yine yeniden üzülmek..
Yol üzerinde bir şehirde durup yaşlı insanların ellerini öpmek içlerinden birine annem diye sarılmak istiyorum.

Heyhat! yine istediklerimi değil yapmak zorunda olduklarımı yapacağım..yine rüzgar vuracak arabanın camından yüzüme, küçük bakkalların olduğu bir yoldan geçeçeğim, bisikletli çocuklar,alış verişten dönen kadınlar, belki yola fırlayan bir top göreceğim..elim radyoya uzanacak, otuz hız sınırıyla girmem gereken alt geçite en az iki kat hızlı gireceğim yine, sonra hoşuma giden bir şarkı dinleyemeden varacağım gideceğim yere..

Bari güzel sürpriz bir şey olsun bugün..elime uğur böceği konsun mesela, yada yol kenarında kocaman bir kaplumbağa göreyim veya bir avuç yıkanmış çilek uzatsın biri bana :) olsun işte bir şey gülümsetsin beni..

Buluşmuştuk Bir Kavşakta XII

2010-04-19T11:29:00.003+03:00

Aşk, bir omuz mesafesindeyken kapıyı çalmakla uğraşmaz, tek bir bakışla sendeletir..

Toplanacakları balık restoranına geldiklerinde Neslihan’ın buradayız işaretiyle masalarına doğru gittiler. Yedi kişi vardı masada üçünün çift olduğu anlaşılıyordu tek olan kişiyse Ufuk’tu, Neslihan tek tek tanıştırdı herkesle Yeşim ve Yeşim’in arkadaşı Sinem diyerek..Ufukla da tokalaşıp selamlaştılar. Siparişler çoktan verilmişti, Sinem’in balık sevmediğini sadece ben biliyordum, rakı kokusundan hoşlanmadığımı da o biliyordu. Çocuk gibi mız mızlanacak halimiz yoktu, Sinem balığını yiyiyormuş gibi yapıp didiklerken bende o kesif rakı kokusuyla diken diken olan tüylerimi ve ruhumu yatıştırmaya çalışıyordum epeydir bu kokuyu duymamıştım allak bullak olmuştum, yinede her duygumu bastırmayı bildiğim gibi bunu da bastırmayı başarıyordum, herkesin keyfi yerindeydi en çok da Neslihan’ların. Sinem ile gündüz gelecek bebek için ufak bir hediye almıştık kaşla göz arasında onu çıkartıp verdik, Neslihan iyice keyiflenmişti, sadece ikimiz kola içiyorduk, masada yaşı diğerlerine göre ufak olan sadece Sinem ile ben vardık, hepsi belli iş güç sahibi olmuş kişilerdi.

Ufuk artık beraber çalışacağımızı söyledi masada Neslihan bu habere çok sevindiğini söyledi, bir süre ajansın projelerinden bahsedildi, balıklar bitti içkiler sürekli tazeleniyordu fonda ufak ufak ud taksimi duyuluyordu, içten içe gülüyordum Sinem’e baktıkça onun için bu ağır ortam işkence gibi olmalıydı ama umduğumdan sakin ve huzurluydu, karşılıklı oturduğu Ufukla sohbet etmeye başlamışlardı hatta arada şen kahkahalar atıyordu, Neslihan hayırdır diye kaş göz işareti yaptı çaktırmadan Sinem ile Ufuk’a bakarak bilmem diyerek gülümsedim, Bir süre sonra doğacak bebeğin şerefine kadeh kaldırdık ve tabi Neslihan’ın..Rakı kokusu ve ud taksimiyle içmeden sarhoş olmak üzereydim, esasında bir an önce oradan çıkmayı istiyordum, Sinem’in sıkılacağını düşünürken kendim feci halde bunalmıştım.

Henüz Ufukla iki kelime bile edememiştik Sinem ile keyif içinde sohbet ediyorlardı, yanımda oturan öğretmen olduğunu öğrendiğim kadın ise hayli sıkıcıydı..Neyse ki kalkmaya karar verildi saat dokuz buçuğa geliyordu içten içe sevindim eve gidip Semih’in programına yetişebilecektim. Hadi HAN’da devam ediyoruz geceye dedi Neslihan’ın eşi, biz gidelim artık bu kadar yeter bakışı attım Neslihan’a ve aynı anda Sinem’e, Sinem gözlerini kocaman ayırdı hayır diye bas bas bağrıyordu resmen Neslihan’da olur mu öyle şey yeğenini üzecek misin dedi karnını göstererek. On beş dakika sonra Han’daydık. Sinem yolda kulağıma kıkırdayarak bu ne hoş adam böyle ortağın patronun her ne ise bu demek diyordu. Evet dedim bahsetmiştim ya eski arkadaşım Ufuk bu. Bahsettin ama bu kadar hoş, bu kadar harika olduğunu söylememiştin dedi.

Ufuk gerçekten çok hoş bir adamdı otuz yaşlarında oturmasını kalkmasını bilen biraz ukala, çokça kendinden emin biriydi ve duyduğuma göre hayli çapkın, hala bekardı ve müzmin bekar olarak kalacak tiplerdendi. İnce uzun boylu kumral saçları hafif yanlardan ve tepeden seyrelmişti, kahverengi kadife spor bir ceket lacivert bir gömlek ve kot pantolon vardı üzerinde ve ağır ama çekici bir parfüm kokusu yayıyordu çevresine.

İsmi Han olan diskoya geldiğimizde herkesin keyfi yerindeydi ve sanki geceye sıfırdan başlanıyordu. Hareketli parçalara tempo tutmaya başlamıştık bile, Ufuk Sinem’e espriler yapıp kahkaha atmasına neden oluyordu, birde bana dönüp bu kadar güzel bir arkadaşın olduğundan bahsetmemiştin diye bayat espriler yapıyordu. Şaşırıp kalmıştım, nedense pek fazla hoşuma gitmemişti bu yakınlaşmaları, Ufuk’un namı belliydi ve beraber ciddi bir iş yaşantım olacaktı, diğeri ise ev arkadaşımdı, en fazla birkaç günlük bir macera olmasını asla istemezdim, ama ok yaydan çıkmıştı bir kere, aralarında her ne yaşanıyorsa bu süratle oluyordu kafamı çevirdiğimde dans pistindeydiler, biz elimizdeki kırmızı şarap kadehlerini havaya kaldırmış, red red wine diye şarkıya eşlik edip sağa sola sallanırken onlar pistin tozunu alıyordu özellikle de Sinem..

ub40 red red wine

Ufuk’un ellerlinden tutmuş iki sağa iki sola dans ediyordu Ufuk’ta onu kendi etrafında çevirip sonra omzuna doğru yatırıyordu. Neslihan’ın öğretmen olan arkadaşı kulağıma doğru eğilip daha önce tanışıyorlar mıydı diye sorduğunda canım boğazıma gelmişti hayır bu gece tanıştılar ne kadar hoş bir çift oldular öyle değil mi diye cevap verdim tatlı tatlı gülümseyerek içten içe bir ben biliyordum dişlerimi sıktığımı.

İçkiden içmekten hoşlanmadığım halde kadehi dudaklarıma değdirip çekiyordum, müzikler oldukça keyiflendirmişti beni de. Ne Semih gelmişti aklıma nede O. En son saate baktığımda gece yarısı olmak üzereydi.
Ufuk bizi eve bırakırken sabah dokuzda iş yerinde görüşürüz dedi bana ve ardında Sinem’e seninle de akşam yediden sonra dedi karşılıklı gülüştüler. Eve girdiğimizde Sinem bulutların üzerindeydi hala, neler oluyor, bu ne hal hem sen yarın akşam çalışıyorsun hem Ufuk’un nasıl biri olduğunu bilmiyorsun, hem..hem..hem..diye sıralıyordum Sinem duymuyordu şaraptan çok aşk sarhoşuydu. Kendimi evde kalmış kız kurusu bir abla gibi hissetmiştim o an, kardeşinin iyiliğini düşünen ama duygularından anlamayan.

Başım çatlayacak gibiydi, ilk defa o gece radyoyu açmadan uyudum ve telefonuma Semih’ten gelen bir dolu mesajı görmeden..
İşteki ilk günüme baş ağrısı ve şişmiş gözlerle başladım. Ufuk gayet formundaydı, alışık olmalıydı böyle gecelere..ufak bir toplantı yapıp güne başladık, o rock gruplarıyla irtibata geçmeye başlamıştı ve üniversiteyle görüşüp olası bir festival için amfi tiyatronun sözünü almıştı. Geriye tarihi belirleyip sponsorları bulmak ve afişleri basmak kalıyordu. Hafta sonu olacak defile için harıl harıl çalışılıyordu ve mağaza ile artık ben muhataptım. Koridorda Mualla ile karşılaştığımda Günaydın demeden yanımdan geçmesi kızdırmıştı beni, bir ara Ufuk’a sorduğumda bu kızda tuhaf bir şey var derdi ne diye, o da birkaç kez dışarıda görüştük hepsi bu kendince hayaller peşinde olmalı dedi omuz silkerek seni kıskanmıştır dedi sonra gülerek. Yanlış kişiyi kıskandığından habersiz zavallı dedim bende aynı şekilde gülerek. Ondan hoşlanmasam da içten içe üzülmüştüm onun adına ve Ufuk’un bu umursuz davranışına da sinirlenmiştim, işte tamda dün gece Sinem’e bunu anlatmaya çalışıyordum ..AMA, nerde.

O gecenin üzerinden tam beş gün geçmişti, Ertesi gün Semih tüm kırgınlığını ve kızgınlığını aksettirmişti Yeşim’e, Yeşim ise suyu dikine akıtıp ona hesap verecek bir durumu olmadığını arkadaşlarıyla olduğunu ve canı ne zaman isterse o zaman eve gideceğini söylemişti. Yeşim bu kadar vurdum duymaz ve küstah biri asla değildi ama galiba içindeki acıyı birinden çıkartmak istiyordu. O biri ise her zaman etrafımızda bize en çok değer veren kişi oluyordu. Ne yaparsan yap nazını çekeceğini bildiğin, kalbini çabuk onarabileceğinden emin olduğun kaybetmekten korkmadığın, yada korkmadığını zannettiğin..Semih’te Yeşim için aynen böyle biri olmuştu. Onu seviyordu ama sanırım Semih onu sevdiği için seviyordu. Semih’in kendisine olan aşkını seviyordu bir anlamda. Semihin aşkı yoksa çabası yoksa Yeşim’de yoktu. Beş gün boyunca görüşmemişlerdi, Yeşim sadece hala Semih’in onu aramamasına şaşırıyordu ama biliyordu ki arayacak. Ne kadar gaddar olduğunu fark etmiyordu, çünkü onun içinde yanan dev bir orman vardı.

Bu süre içinde Sinem ve Ufuk mümkün mertebe görüştüler, Ufuk geceleri Sinem’in çalıştığı yere gidiyordu, Sinem’de öğleden sonraları ajansa uğruyordu.
Cumartesi sabah erkenden Büyük Otel’in toplantı salonundaydık. Öğlen mağazanın defilesi vardı, salon defileye uygun hazırlanmış son hazırlıkları gözden geçiriyorduk, Sinem’de gelmişti benimle.

Mankenler son provalarını yapıyordu, bizde Sinem ile programda giyeceğimiz kıyafetlerimizi almış giyinecek bir yer arıyorduk, Mualla benden vaz geçmiş tüm hafta boyunca Sinem’i göz hapsine almıştı ve ondan hoşlanmadığı ap açıktı. Defilenin baş mankeniydi belki boyu bu iş için kısaydı ama gerçekten çok güzel bir kızdı. Podyuma o kadar hakimdi ki burası benim diye bağrıyordu adımları adeta yürürken. Biz bayanlar tuvaletinde üzerimizi değiştirmeye giderken Mualla salondan çıkmış hızlı hızlı o bir karışlık topuklu ayakkabılarıyla yürüyordu ve yerler henüz silinmişti, gözlerim topuklarına takılmıştı ki Muallanın kayıp düşmesi bir oldu.Bir çığlık bir gümleme hepsi 2 saniye içinde.

Ayak bileğini burkmuştu canı çok yanıyordu her halinden belliydi, Sinem ile bana bırakın beni dokunmayın diye bağırıyor bir yandan ağlıyordu, defileye bir saat kalmıştı ve esas kızımız sakatlanıp devre dışı kalmıştı. Ufuk burnundan soluyordu, Muallayı kucaklayıp yanına birini katarak taksiye bindirip hastaneye gönderdi. Aksiliğin böylesi yapacağını yaptı işte diye köpürüyordu Ufuk. O arada üzerimizi giyindik Sinem ile, Sinem oh olsun işte öyle ters ters bakanın sonu böyle olur diye söyleniyordu, ben ise defileyi düşünüyordum her şey at üst olmuştu şimdi Muallanın yerine kim taşıyacaktı kıyafetleri tüm koreografi bozulmuştu. Aynanın karşısında kendime baktım, lacivert kadife diz üstü elbisem, lacivert beyaz ayakkabılarım ve topuz yapılmış saçlarımla pek bir şık, güzel ve hanımefendi görünüyordum, Sinem’ide ilk defa bu tarz görüyordum krem rengi bir pantolon kırmızı ışıltılı bir bluz ile çok şıktı, pembe beyaz yüzüne kırmızı ruj çok yakışmıştı..O an bir şimşek çaktı kafamda ve Sinem defileye sen çıkacaksın dedim. Nede olsa az çok alışıktı böyle şeylere foto modellik yapmıştı ve başka da çaremiz yoktu. Sinem ne olduğunu anlamadan Kulis olarak kullandığımız odada Ufuk’un karşısında buldu kendisini. Ufuk’unda itiraz edecek hali yoktu, hemen Hakan’a her işi bırakıp Sinem’i son yarım saatte çalıştırmasını söyledi.

Davetliler gelmiş salon tahminimizden kalabalıktı, herkesi kapıda karşılayıp kendimi tanıtıyordum Ufuk kendinden emin ama biraz panik içindeydi bende ona merak etme başaracağız bakışları atıyordum yandan yandan gülümserken.
Sinem işi tahmin ettiğim gibi başarmıştı, bazı ufak tefek aksaklıklar olmuştu ama bunu bizim dışımızda kimsenin fark ettiğini sanmıyordum. Mağaza sahibi işten memnun kalmıştı normal ödemelerin dışında bir de mağazalarından yüklüce alış veriş çeki vermişti bize. Sinem mutluydu, Ufuk ona hayatımızı kurtardın diye sarıldığında ayaklarımın zonkladığını duyumsuyordum.
El ayak çekilmiş ayakkabılarımı çıkarıp atmıştım bir kenara kostümler toplanıyordu, bunu kutlamalıyız dedi Ufuk hayır bana bakmayın dedim size iyi eğlenceler zavallı ayaklarımı dinlendirip sıcacık bir neskafe içmek en büyük hayalim şu anda dedim. Mualla’yı düşündüm, bileğinde ufak bir çatlak olduğunu öğrenmiştik, üzülmüştüm ama ilahi adalet diye de içimden geçirmiştim.

Pazartesiden itibaren çok yoğun olacaktım ekibimle birlikte büyük beyaz eşya, jean ve diğer isim yapmış firmalarla görüşecektik ve yerel radyo televizyonlarla..
Eve taksiyle gitmiştim adım atacak halim kalmamıştı yüksek topuklara alışkın olmadığımdan dolayı belden aşağım felaket ağrıyordu, kapının önündeki arabamı gördüm niyeyse onu hiç kullanmıyordum çoğunlukla gerek olmuyordu artık onu sadece para olarak görüyordum bu gidişle yakında satmamı gerekebilirdi. Taksiciye iyi günler dilerken yavru bir köpeğin ağlarcasına ses çıkardığını duydum arkamı döndüğümde apartmanın kapısının oradaki çiçekliğin dibinde tatlı bir yavru duruyordu, üşümüş ve muhtemelen açtı. Annesine bakındım etrafta köpek yoktu kucağıma aldım onu orada bırakamazdım paltomun içine sarıp yukarıya çıktım, öyle tatlıydı ki pembe pembeydi patileri en fazla iki aylık olmalıydı. İçeri girip ayakkabılarımı fılattığımda bir oh çektim aynı anda midemden başlayıp karnıma doğru inen bir sıcaklık ne olduğunu anlamam sadece sadece birkaç saniyemi almıştı, minik yavru sıcağı görünce bir güzel çişini yapmıştı kucağımda, lacivert elbisem bir anda tarih olmuştu güleyim mi ağlayayım mı bilememiştim, evin girişindeki kocaman antreye bırakmıştım ufaklığı, üzerimi değiştirirken ona isim düşünüyordum, hemen sahiplenmiştim onu her zaman yaptığım gibi..
Lucky olacaktı ismi, nede olsa şanslıydı.

Hemen süt ılıtıp içirdim içine ekmekte doğradım nasılda acıkmıştı, benim şanslı lucky’im diye seviyordum onu, bir hazine bulmuş kadar mutluydum.
Çişe alıştırana kadar günler geçeceğini ve bizi perişan edeceğini tahmin etmemiştim.
Artık bir minik yavrumuz vardı Sinem’e söylemek için sabırsızlanıyordu. Akşam olmuş ve lucky ile ilgilenmekten ne ayaklarını uzatabilmiş ne de neskafesini içebilmişti Yeşim
..
Lucky kullanmadığım birkaç giyisiyle hazırladığım yuvasında mışıl mışıl uyurken, kahve içmenin tam zamanı diye düşündüm birkaç dakika sonra elimde fincanım dışarısını izlemeye başladım. Parkın ışıkları yanmıştı tek tük gelip geçenler ve suyu olmayan havuz ilişti önce gözüme ve tam karşımdaki bankta oturan siyah montlu kovboy çizmeli biri. Bu soğukta elinde bira olduğunu düşündüğüm bir içeçekle bu Semih’in ta kendisiydi. Başını öne eğmiş ayaklarının arasındaki yere bakıyordu, o beni görmemişti.

İçimi korkunç bir üzüntü kapladı onu orada öylece görünce, beni aramamıştı ama bana yakın olmak için parkın bankında öylece soğukta oturuyordu kim bilir kaç dakikadır.Hemen telefona sarıldım ve ardım ancak ulaşılamıyor diyordu, telefonunu kapatmış olmalıydı, üzerime montumu giyip eşofmanlarımla yarım yamalak yanına koştum, başını yerden kaldırdığında göz göze geldik. Ve benim göz yaşlarım onunkinden önce yere düşmeye başladı..

bULUŞMUŞTUK bİR kAVŞAKTA XI

2010-04-16T10:54:00.003+03:00

Hayata gelişine vurursun, sürpriz bir golle büyük bir sevinç yaşayabilirsin..

Rehavetten kurtulup bir şeyler yapma vakti gelmişti ve sabırsızlanıyordu Yeşim, o sabah Sinem uyurken evden çıktı. Daha önce kısa bir süre reklam departmanında çalıştığı arkadaşı Ufuk’un reklam ajansına gitti. Ufuk görüşmek için Yeşim’in iyileşmesini bekliyordu kafasında tasarladığı bir iş vardı ve o işte Yeşimle ortak olmak istiyordu.
Ufuk'un odasına çay ve sıcacık simitler geldiğinde ‘epey zaman oldu görüşmeyeli ama hiç değişmemişsin, aynı çocuk yüzlü şirinesin’diyordu Yeşim’e. Sende aynısın yine seri konuşan ve dinamik dedi Yeşim gülümseyerek. Bıraktığımdan beri baya değişmiş burası iyi çekip çevirmişsin diye ekledi. Kolay olmadı çok çalışıyoruz, iyi bir ekibim var ve isim yaptık artık her şey daha kolay şimdi, şirketi ilk kurduğum zamanki sıkıntıları biliyorsun ne günlerdi dedi başını sallayıp çayından bir yudum daha alırken.

Bu aralar klasik olarak radyo ve televizyonlara aldığımız reklamlar dışında iki proje var biri Çetintaş Mağazasının defilesi diğeride bir saç defilesi, hazırlıklara başladık önümüzdeki hafta olacak her ikisi de o yüzden çok yoğunuz bu ara, aslında zamanlaman müthiş bana sen lazımsın..yaratıcı zekan, iş ortamında olumlu ve pratik yaklaşımların her zaman etkilemiştir beni.
Bilmem dedi Yeşim tebessüm ederek bir süredir epey sakin bir iş yaşamım oldu söylemiştim ya Ankara'da pasaj içinde ufak bir sahaf dükkanım vardı esasında hala var ama öylece bekliyor orada..Kitapları her zaman sevdim, kokularını, hikayelerini daha çok da onları okuyanların hikayelerini..ikinci el kitapların o özelliği vardır, tek bir hikaye içermez onu okuyanların parmak izleriyle zenginleşir, değişik evler, çantalar belki yastık altları görmüştür bendeki kitaplar, daha da ağırlaşıp birikip gelirler..Belli müşterilerim vardı ahbap olmuştuk anlayacağın keyifliydi ama bir anda hepsini yüz üstü bıraktım..Şimdi buradayım dedi yalancı bir gülümsemeyle. Ama bir ara hepsini getireceğim buraya, orada bırakmaya niyetim yok. Ama hangi ara olacak bilmiyorum.
Ufuk dikkatle dinlemişti eşelemeden..Peki benimle çalışmaya ne diyorsun dedi hemen ardından..Aslında fazla düşünecek durumda değilim, üzerimdeki pası silkeleyebilirsem keyifli olacağını düşünüyorum.

O halde bir teklifim var, Burada 1. rock festivalini gerçekleştirmeyi düşünüyorum, potansiyel var biliyorsun hem ajans için sonradan iyi geri dönüşümü olacak. Eğer başarıyla halledebilirsek her sene tekrarlayıp geleneksel hale getirmek istiyorum. Reklam ajansı kendi reklamını daha güzel nasıl yapabilir değil mi dedi gülümseyerek. Gerçi artık reklama ihtiyacımız yok bu iş sadece şanımızı yürütecek.
Rock gruplarını ben ayarlayıp davet edeceğim senden istediğim sponsor bulmak afiş ve billboard kısımları yani işin reklam kısmı senin en iyi bildiğin tarafı özetle. Maddi getirisi de olacak elbette, bu işe maddi olarak da ortak olmanı istiyorum, şu sıralar nakite sıkışığız finansör olabilirsen harika olur.
Rock festivaliyle ilgili detayları konuştuktan sonra Yeşim’e fena bir fikir olarak görünmedi, tek risk elinde kalan son birikmiş parasını bu işe yatırması olacaktı, ama kabul etti, Eski dostu Ufukla el sıkıştılar ve ajanstaki çalışanlarla tanıştırıldı Yeşim, Reklam departmanı boş koltuk ve masa sahibini bulmuştu, bir süredir her şeyle Ufuk ilgilenmişti şimdi o da rahatlamıştı. Bildiği güvendiği inandığı biri geçmişti masanın başına. Yeşim masanın etrafını bir kez turladıktan sonra buraya çok ihtiyacım olmayacak daha çok dışarıda olacağım için ama yinede bakalım neler yapıyormuşunuz dedi gülümseyerek. Şu anda beş kişi var seninle çalışacak part time çalışan öğrenci hepsi, tanışır görüşürsün duruma göre sayıyı arttırırız şu defile işlerini bir aradan çıkartalım eş zamanlı olarak festival için şöyle bir nabız yoklamaya başlarsın büyük firmalarla ..Tüm bunları söylerken Ufuk, Yeşim birkaç saniyeliğine dalmıştı. İçindeki tuhaf hissi çözümlemeye çalışıyordu heyecanlı ve mutluydu sanki.

Ajanstaki odalardan birinden açılıp kapanan müziğin duyulduğu patırtıların olduğu sesler geliyordu, gel dedi Ufuk mağazanın defilesi için çalışıyorlar mankenlerimizi gör.
İçeri girdiğimizde 6 tane kız bir de onları çalıştıran boylu poslu yakışıklı best of’tan fırlamış biri vardı, sonradan gerçekten best of’a katıldığını ama derece alamadığını öğrenecekti Yeşim. Kızlar en fazla on sekiz yirmi yaşlarındaydı içlerinden biri hemen dikkatini çekti Yeşim’in, Diğerlerine göre boyu oldukça kısaydı hatta manken olamayacak kadar kısa bulmuştu Yeşim onu, birde kapıdan girdiklerinde Ufukla ikisine çok dikkatli bakmıştı. Kendinden emin havalı hatta kibirli tavırları dikkat çekiyordu, kumral ve hoş bir kızdı.Adı Muallaydı. Ufuk kısaca Yeşim’i tanıştırdı eski ve sevdiğim bir arkadaşım artık beraber çalışıyoruz diyerek. Uzaktan gülümseyerek merhabalaştılar, sadece Mualla gözleriyle selamlamıştı. Kızları çalıştıran her halinden manken olduğu belli olan Hakanla ise tokalaşmıştı Yeşim.

Öğlen olmuştu güneşliydi gün içim gibi, Sinem’i uyandırıp beraber çiğ börek yemek istediğimi söyledim ve geldiğinde ajanstaki görüşmemi anlatacağımı, Sinem keyifsiz ve uykulu şekilde geldiğinde görüşmesini ve gördüklerini detaylıca anlattı, Sinem zevkli görünüyor ama şu festival işi biraz yaş gibi dedi, Rockçılarda para olmaz haberin olsun .. rockçıların parası lazım değil ki bize sponsor olacak firmaların ki lazım dedim gülerek, bilet fiyatları cüzzi olacak öğrenci işi tabi ondanda para kazanacağız merak etme sen dedim.
O sırada Neslihan arıyordu, telefonu açmamla çığlık atmam bir oldu, Neslihan hamileydi, üç sene sonunda olmuştu işte, demek o günkü mide bulantıları ondandı. Böyle güzel bir güne böyle harika bir haber yakışırdı, Neslihan akşama ufak bir kutlama yemeği vereceklerini söyledi, Birkaç aile dostlarını çağıracaktı içlerinde Ufukta vardı ve Sinemle, ben..yer ve saati söyledikten sonra aceleyle kapattı Neslihan telefonu.

Sinem’de anlayamadığım bir sıkıntı vardı mutsuzdu Eskişehire geldiğine pişman mı olmuştu acaba diye düşünmeden edemiyordum, akşam ki yemeğe gelmek istemediğini söylediğinde üzülmüş daha çok kırılmıştım ve sonuna kadar ikna kabiliyetimi kullanmaya niyetliydim, Neslihan’ın onun üzerinde de hakkı olduğunu bu mutluluğu yıllardır beklediklerini ve dost olarak senide görüp aramasının ne kadar içten olduğunu söyledim, Hem bugün izin günün tam da denk geldi diyerek olayı cazipleştirdim. Sıkılırım ben şimdi dedi sonra ayrıca kutlarım hiç havamda değilim diyerek sürekli diretiyordu. Geleceksin o kadar diye direttim, kararlıydım ve istediğim oldu.

Semihle koskoca bir yarım gün konuşmamışlardı sebebi Semihte Öğlene kadar uyuyordu, hemen bu güzel haberleri vermek için aradı kısaca işe başladığını söyledi ve Neslihan’ın hamilelik haberini kutlamak için akşam yemekte olacaklarını, programı dinleyemeyeceksin ama dedi Semih çocuk gibi kapris yaparak, merak etme en geç on gibi gelmiş oluruz eve hemen açarım deyip gönlünü aldım telefonu kapatmadan önce. Fazla sevgi böyle çocuklaştırıyordu demek insanları, hep onunla olsun başkalarıyla bir paylaşımı olmasın istiyordu demek bazıları Semih gibi. Yeşim sezmişti bunu, oysa kendisi sevince bu tarz kısıtlayıcı şeyler yapmıyordu. Ve tüm buları sesli düşünmüştü.Konuşmalara ve Yeşim’in sesli düşüncelerine şahit olan Sinem, bu kısıtlamak değil ki, alt tarafı programı dinleyemeyeceksin dedi çocuk amma abarttın dedi, bu başka şeylerin habercisi olabilir, ben bu tarz baskıya gelemem canım sıkıldı birden, üstüme çok düşülmesini de sevmiyorum galiba dedim.

Saatler akşama doğru ilerliyordu bu defa ağır aksak, koca bir öğleden sonraya bir çok şey sığdırıp alış veriş yaptılar, ve birkaç saat sonra Sinem Ufuk’la hayatının ilk ve son aşkıyla tanışacağından habersizdi, gecenin tahminlerinden çok uzayacağını da bilmiyorlardı, bu yüzden Yeşim ile Semih’in belki de son olacak ilk tartışmalarını yaşayacaklarını da..

Akşam kızıllığı evlerinin camlarına düşerken aceleyle eve girdiler ve hazırlanıp aynı aceleyle çıktılar evden.

Buluşmuştuk Bir Kavşakta X

2010-04-14T08:40:00.002+03:00

Sımsıcak bir kucaklaşmanın yerini hiçbir şey tutmaz..

Sinem o akşam biraz daha erken gitmişti işe, bardaki hazırlık aşamaları yeni yeni bitmiş, çalan müziğe ufak tefek eşlik ederken bir bira açtı kendisine, hem çok enerjik hem de dokunsan ağlayacak bir ruh hali içindeydi. Yorgun hissediyordu ruhunu, muhasebeyi özelliklede hayatının muhasebesini yapmayı hiç sevmezdi, hesapsızca yaşamıştı bunca zaman, sanki doğduğundan beri hiçbir yere hiç kimseye ait değildi birden ortaya çıkıvermişti, güçlü duruşunun altında hep bir yerlere birilerine bağlanma hissi vardı henüz karşısına ona dur diyebilen güven ve aitlik duygusunu verebilen biri çıkmamıştı, ilişkileri sınırsız eğlence üzerine kurulmuş romantizmin kıyısından köşesinden geçmişti ancak..pire için yorgan yakan türden olduğu için ise kısa sürmüştü beraberlikleri evliliği ise sadece bir yıl.

Buraya bu hayatına bağlanmak istiyordu ama içinde bir korku vardı ya birden yine sıkılır da buradan da gitmek isterse diye..
Yeşimle tanışalı henüz bir ay bile olmamasına rağmen onu seviyor ve her şeyini emanet edecek kadar güveniyordu her ne kadar ilk anda farklı gibi görünseler de benzer çok yanları yaşanmışlıkları vardı en çok da huzursuz iç dünyaları ve özgürlüklerine aynı oranda düşkün oluşları benziyordu.

Sinem duygularını içinden geldiği gibi yaşıyordu öfkesini asla bastırmaya çalışmazdı şen kahkahalarını ve sevincini de..
Yeşim ise daha kontrollüydü ağırbaşlı ve nazik bir görünüm hakimdi, saçının önündeki bir tutam mavi saç bu görünüme tezat olan tek şeydi.
Saat ilerlemiş hafta içi olduğu için kalabalık değildi birkaç masa doluydu ve bar taburesinde orta yaşı geçmiş geveze ve bilmiş hayli sinir bozucu bir adam oturmaktaydı, Sinem asla vazgeçmediği beyaz farı rimelle belirginleştirdiği uzun kirpikleri dudak parlatıcısı ve tepeden sıkıca bağladığı sarı saçları ve halka küpeleriyle mekana ciddi anlamda renk katmıştı, bu gece hemen bitsin ve eve gideyim diye bakıyordu Sinem ve en çok da Yeşimle Semih’in karşılaşmasını merak ediyordu...

Semih, sana çiçeğim demekle yanılmamışım dedi Yeşim’in gözlerinin içine bakarken. Gözlerine binlerce yıldız kaçmıştı sanki. Siyah dalgalı hatta kıvırcıktı saçları ve aynı renk gözleri, onu tanımlamak için tek kelime yeterliydi..sevimli! konuşması hareketleri o kadar içtendi ki, yıllardır tanışıyormuş hissine kapılmamak elde değildi, ince duygulu esprili anlayışlı sabırlı komik kim ne ararsa sanki onda bulabilirdi, hatta kızların en yakın erkek arkadaşı olabilecek türdendi.
Yeşim her zamankinin aksine tutuktu elini ayağını nereye koyacağını bilemiyor gibiydi, aklı dağıldığı için gelirken tüm gece boyu atıştırmak için almayı düşündüğü şeyleri de unutmuştu. Semih onu kapıyı açan çocukla tanıştırdı ondan önce program yapan arkadaşıydı.

Radyo bir apartman dairesinden oluşuyordu, dj kabini çok büyük değildi ama oturmak için iki tane de koltuk vardı karşılıklı, sonra tüm cd lerin bulunduğu arşiv odası vardı ve büyükçe bir salon burada masa sandalye ve koltuklar vardı hiç biri yeni değildi, ve ufak bir mutfak, ilk göze çarpan çay kahve makinesiydi.
Semih’in programı başlamıştı, o ana kadar hep bir sesti onun için ve hep evde radyonun başında dinlemişti onu. Şimdi ise karşısındaydı, düşünceli sevimli tavırlarıyla zorla kendini sevdiriyordu onu izlemek hoşuna gitmişti Yeşim’in, artık dinlemiyor sanki hiçbir şey duymuyor sadece izliyordu Semih’i..telefonla konuşmasını kulaklığını takışını düğmelerle oynayışını ara sıra canlı yayındakilerle konuşurken Yeşim’e göz kırpıp dil çıkartmasını. Yeşim böyle bir haberi aldığı gün olabileceği en iyi yerdeydi Semih’le olmak ona iyi geliyordu hatta her şeye rağmen mutluydu, kapıyı açan çocuk yiyecek bir şeyler alıp gelmişti Yeşim’de o ara çay demlemişti yeni demlenmiş çayın kokusu oldum olası huzur verirdi, saat gece yarısına yaklaşırken Yeşim Semih’i kare kare ezberlemişti, ortada adı konmuş bir ilişki yoktu konmasını da istemiyordu zaten tek bildiği Semih’in ilgisinin onu mutlu ettiğiydi, onunla ömrünün sonuna kadar herkes sorunsuz tasasız yaşayabilirdi.

Semih ise ilk defa yüzünü görmediği birine karşı bir şeyler hissettiğini söyledi, kafamda canlandırdığım gibisin mavi saçın hariç dedi aynı anda güldüler. Zaten en çok yaptıkları şey gülmekti, bazen öyle espriler yapıyordu ki Semih, Yeşim yeter diye bağırıyordu bir yandan karnını tutarak, espri yeteneğiyle zekasını da kanıtlamış oluyordu.

Gece üç olmuş program bitmiş, Yeşim ile Semih sokağa adımlarını atmışlardı, hava öylesine soğuktu ki ama yinede beraber yürüyeceklerdi, günlerdir hayalini kurdukları şeydi bu. Kol kola girdiler Yeşim’in eli Semih’in cebinde Semih’in eli Yeşim’in cebinde ayakları bir birlerine uyumlu ritmik şekilde çocuklar gibi şen adımlıyorlardı caddeyi..Sokaklar boş, geçen birkaç taksinin gürültüsünden başka ses yoktu, Hamam yoluna geldiklerinde parkın orada havalanan kuşları gördüler ve yerde uçuşan birkaç gazete kağıdıyla poşeti..

Kapının önüne yaklaştıklarında, işte ışıklı yol dedi Semih gülümseyerek, o gece senden her hangi bir işaret alamasaydım sabaha kadar bekleyecektim dedi, delisin dedi Yeşim’de ona gülerek, kimse için o kadar fedakarlık yapma dedi sonra, senin için bu ne ki dedi Semih..Şimdi gitme otur burada de sabaha kadar otururum dedi heyecanla, ya çılgın ya çocuk yada henüz acı çekmemiş bu çocuk diye düşündü Yeşim..oysa bilmiyordu ki kim için yaparsa yapsın tüm bu fedakarlıkları boşunaydı eninde sonunda güzel olan şeyler biterdi. Hevesini kırmak istemedi ve karamsarlığa boğmak sadece eminim yaparsın şüphem yok ama ben bunu asla istemiyorum çünkü sana kıyamam sabah penceremi açtığımda buz kalıbına dönüşmüş bir penguen görmek istemiyorum dedi gülerek Yeşim. Peki ama bil ki penguenin seni seviyor dedi Semih. Yeşim ne olduğunu anlamadan afallamıştı böyle ani hızlı gelişen şeylerden hoşlanmazdı ve böyle bir şeye hazır değildi, çünkü o hala başkasını seviyordu. Umut vermek en büyük haksızlıktır demişti bir zamanlar yakın bir arkadaşı birden o sözü hatırladı, evet sanırım haksızlık ediyordu Semih’e ama bunu ona söyleyip onu kaybetmekte istemiyordu o yaşama bağlanan eli kolu olmuştu kısa zamanda.

Kapının önünde sıkı sıkı sarıldılar, Yeşim eve çıktı pencereye koşup aşağı baktı Semih’in ardından bakmaktı niyeti ama Semih hala gitmemişti, gülerek eliyle git diye işaret ediyordu Yeşim..Semih geri geri yürüyerek eliyle öpücük atarak uzaklaşıyordu, yine elini kalbinin üzerine koyup bekliyor sonra kocaman kucaklıyordu uzaktan YEŞİM’İ..Yeşim’in ağzı kulaklarındaydı perdesini kapattığında o sırada anahtar sesi geldi ve her zamanki gibi gürültüyle açıldı kapı. Gelen tabi ki Sinem’di. Yorgun görünüyordu, hiçbir şey söylemeden gelip Yeşim’in boynuna sarıldı Yeşimde ona..öyle kaldılar, hayırdır dedi Yeşim gülerek çok mu özledin..iyi ki varsın dedi Sinem..iyi ki varsın..sende dedi Yeşim anlamaya çalışan gözlerle bakarak..Semih’le ilk yüz yüze gelmenizi yarın dinlesem senden kırılmazsın değil mi dedi çok başım ağrıyor hemen yatmak istiyorum..kırılmam tabi bende yorgunum şu kadarını söyleyeyim, bayram çocukları kadar mutluyum!

Uykuya dalmadan önce son bir saat içinde iki sıcacık kucaklaşma yaşadığını düşündü Yeşim. Uçmasına yardım eden bir çift kanattı her ikisi de..

Ay ışığı II

2010-04-13T17:29:00.002+03:00

Buluşmuştuk Bir Kavşakta IX

2010-04-12T15:33:00.003+03:00

Her şeyin yolunda gitmesi korkutur ya bazen insanı, korkacak başka şeyler bulmalı o anlarda hayatı rahat bırakmalı..

O geceden sonraki on gün boyunca Yeşim’in ev istirahatı, tüm gece radyoyu dinleyerek, Semih’le konuşup mesajlaşarak, gündüzleri ufak tefek ev işleri yaparak geçti. Sinem ile iyice alışmışlardı bir birlerine, Sinem dediği gibi arkadaki odayı adam etmişti ama kendi yöntemiyle. Balkon yine aynı rezil haliyle kalmıştı ancak‘görmek istemediklerinin önüne perde çekmesini bileceksin’ deyip lila rengi diktirdiği perdeyi artistik bir hareketle çekip rahat ve pratik oluşunu bir kez daha sergilemişti.

Geceleri daha çok benim odamda oturuyor ancak her iki odada da soba yakıyorduk, her ne kadar odun ve kömür hazır olarak gelse de hala tam olarak pratiklik kazanamamıştım soba yakma konusunda. Çoğu kez odalar gök duman oluyordu, bu işin en keyifli kısmı çıraların rengi ve kokusuydu, şimdi şimdi anlıyordum çıra gibi yanmak deyiminin anlamını..
Sinem Neslihan’ın aracılığıyla hemen bir iş buldu,barmeytlik yapacaktı deep bar’da..Neslihan’ın çocukluk arkadaşı Engin garsonluk yapıyormuş, bir anlamda vesile olmuş oldu. Eskişehir’in tanınmış, kaliteli ve nezih ortamlarından biriydi burası.. Sinem’in o an için fazla seçeneği yoktu daha uygun bir iş bulana kadar seve seve kabul etti, tek can sıkıcı yanı gece geç gelip sonrasında öğleden sonra uyanmasıydı. O halinden memnundu ama tüm gece evde yalnız kalmak hoşuma gitmiyordu. Yinede paraya ihtiyacımız vardı ve kazandığı parayla mutfak masrafımızı ve bazı ekstralarımızı karşılıyorduk.

Sıklıkla evi ve bıraktıklarını düşünüyordu Yeşim ses çıkmaması hem sevindirici hem düşündürücü geliyordu. Galiba babası ömrü hayatında ilk kez anlatılmak isteneni anlamış, yaşam hakkına saygı duymuştu. En çok da o gün özledi evini, belki de özlediği sadece evin konforuydu. Su çiçekleri kuruyana kadar su değmemesi gerekitiğinden on gündür banyo yapmamıştı ve çıldırmak üzereydi, tüm çiçekler kurumuş dökülmüştü tek bir tane alnında kalmıştı ve artık banyo zamanıydı. Sinem uyandıktan sonra hamama gitmek üzere dışarı çıktılar, kış güneşi gözlerini almıştı Yeşim’in günlerdir evden çıkmamıştı kendini tuhaf hissediyordu. Eve döndüklerinde müthiş rahatlamış ve ferahlamıştı, o gece radyoya gidip Semih’e sürpriz yapmaya karar verdi, ilk defa bir birlerini göreceklerdi, oysaki sohbetleri ilerlemiş hatta gün içinde defalarca konuşmadan rahat edemez olmuşlardı. Evet çivi çiviyi sökmüyordu belki ama yerinden oynatmayı başarmıştı. Tekrar yüzünde tebessümle dolaşmaya başlamıştı Yeşim, aklı Semihle çok sık meşguldu ve bundan memnundu. Semih ise Sinem’in tabiriyle zil zurna Aşıktı. Gönderilen şarkılar ve gelen mesajlardan haberdardı Sinem ve Yeşim’e takılıyordu Buldun el kadar çocucuğu diye. Oysa iki yaş fark Yeşim için önemli değildi, nikahıma almayacağım ya diye gülüyordu Yeşim..Yeşim evlenmeyi zaten düşünmüyordu düşünse bile kendinden on on beş yaş büyük biri olabilirdi, onun kıymetini ancak yaşını başını almış biri bilebilirdi.

O gece radyoya gitmek için hazırlanırken, alnındaki henüz kurumaya başlayan çiçeğin hamam sonrası düştüğünü fark etti onca itina etmesine rağmen zamansız kopan çiçek Yeşim’in alnında ömürlük bir iz olarak kalmıştı, keyfi kaçmıştı Yeşim’in sonra gülmeye başladı Sinem’in de aynı yerde suçiçeği izi vardı Kan kardeş değil ama çiçek kardeş olduk deyip gülüştüler. Sinem işe gitti ardından Yeşim’de çıktı biraz dışarıda vakit geçirip radyoya doğru gidecekti. Heyecanlıydı, en çok da Semih’in tepkisini merak ediyordu. Giderken yiyecek bir şeylerde alacaktı gece uzundu nede olsa program bitene kadar onunla kalacaktı.

Hava iyice ayaza çekmiş esnaf sarayının önünden geçerken birden buzda ayağı kaydı Yeşim’in o an biri kolundan yakaladı ve yere düşmesine mani oldu. Bir anda neye uğradığını şaşırmıştı neredeyse düşüp bir yerini kıracaktı. Kolundan tutan kişi onu tutarken ne arıyorsun sen burada dedi, dünya ne kadar küçüktü bir kere daha anlaşılmıştı. O’nunla ortak arkadaşları Cem’di onu düşmekten kurtaran yanında kız arkadaşı vardı, tanışma faslından sonra kız arkadaşını görmeye geldiğini kızın burada okuduğunu söyledi, Yeşim ise sadece bende artık burada yaşıyorum diyebildi kendini tuhaf hissetmişti, Ankara’dan kuvvetli bir rüzgar esmişti sanki Cem’le birlikte.
İstem dışı soran gözlerle ona bakmıştı Yeşim, Gözlerini kaçırdı Cem sonra ayın sonunda evleniyor dedi mahçup şekilde sanki onun suçuymuş gibi.

Yeşim yutkunamadı, her yer süratle dönüyordu ayaklarının altından giren ateş saç diplerinden çıkmıştı ve olanca gücüyle dişlerini sıkıyordu. Birkaç saniye içinde sanki yıllar geçmişti Yeşim yaşlanmış Yeşim ölmek üzereydi. Cem tekrar kolundan tuttu bu defa ona teselli vermek için Yeşim geç kalıyorum dedi, gitmeliyim, yinede yüzünde yapay asimetrik bir gülümseme vardı sanki felç geçirmiş yüzünün tek tarafıyla gülümsüyordu. Cem ve kız arkadaşı uzaklaştılar Yeşim birkaç adım atıp olduğu yerde kalakaldı sanki sönmüş bir sokak lambasıydı insanlar gelip geçiyor kar üstüne üstüne atıştırıyordu. O an ağlasa bağırabilseydi keşke hiç birini yapamadı. Bildiği bilmediği bütün küfürleri ve bedduaları etmek istedi onu da yapamadı, insan sevdiğine beddua eder miydi?

Yürümeye başladı radyonun önüne geldiğinde ‘the show must go on’ diye geçirdi içinden, şov devam etmeli..kalbi zaten inanmıyordu onun evlenebileceğine bir yanlışlık olmalıydı..

Sinem işine alışmıştı,yanındaki barmenin ismi Orhan’dı Sinem pratik işlerle meşguldü ve daha ziyade vitrindi, estetik katıyordu oraya. Herkes alışmıştı Sinem’e iyi bir ekip olmuşlardı hem çalışıp hem eğlenmek bu olsa gerekti. Basit ama renkli hayatından memnundu şu an içim Sinem. Sanki başka bir dünyada herkesten her şeyden uzak yeni bir dünyası vardı, henüz babasını görmeye gitmemiş, haber vermemişti burada yaşayacağını..Arda’nın abuk subuk kendimi öldüreceğim, sensiz yapamıyorum, seni seviyorum mesajları ise sadece güldürüyordu onu, biten bitmişti ikinci bir şansı sadece aptallar verebilirdi.

Yeşim derin bir nefes alıp radyonun dar ve dik merdivenlerinden tırmanmaya başladı kapısına gelip zili çaldığında heyecanlı olduğunu hissetti, Az sonra Semih karşısında olacaktı ve yok yok O evleniyor olamazdı.

Kapıyı genç bir çocuk açtı..Semih! dedi Yeşim. İçeride kabinde dedi çocuk..kabine yürüdü camın gerisinden gördü Semih’i kulaklığını çıkarıp kapıya doğru geldi ve Çiçeğim gelmiş diye kucakladı Yeşim’i..Yeşim Semih’in onu hiçbir şey söylemeden tanımasının şokundan mı, yoksa az önceki şoktan mı bilinmez bezden bir bebek gibi kaldı Semih’in kollarında ve yanakları pembe pembe..